Vreemdgaan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Vreemdgaan of overspel is het hebben van een (seksueel) contact of een (seksuele) relatie met een ander dan de vaste partner. Vaak wordt dit gezien als immoreel gedrag.

Uit onderzoek komen zeer wisselende cijfers naar voren over het percentage mensen dat wel eens vreemdgaat. Dit is een logisch gevolg van het feit dat er geen duidelijke definitie is van wanneer er sprake is van seks. Het ene onderzoek vindt kussen voldoende, het andere onderzoek beperkt de definitie van vreemdgaan tot geslachtsgemeenschap. Ook zijn mensen veelal niet erg open over hun seksuele activiteiten, waardoor de resultaten van enquêtes sterk afhangen van de manier waarop de respondent bevraagd is.

Wanneer iemand die getrouwd is vreemdgaat spreken we ook wel van een buitenechtelijke relatie of echtbreuk.

Wat is vreemdgaan?[bewerken]

De definitie van vreemdgaan verschilt van cultuur tot cultuur en zelfs van koppel tot koppel. In sommige gevallen spreken partners af dat ze een "vrije relatie" hebben, waarbij seksueel verkeer met derden is toegestaan. Slechts het van elkaar houden blijft dan voorbehouden aan de vaste partner, wat ook een argument is waarmee vreemdgangers hun activiteiten vaak vergoelijken ("we hebben alleen maar seks, maar ik hou van mijn vrouw/man"). Seksueel contact met derden wordt immers in verreweg de meeste gevallen wel gezien als vreemdgaan.

Cyberseks is echter moeilijker als zodanig te definiëren, omdat rechtstreeks seksueel contact ontbreekt. Toch zien veel mensen ook cyberseks als vreemdgaan, omdat men toch bepaalde intimiteiten met een derde persoon deelt.

Ook zoenen vormt een heikel punt, maar de meeste mensen zien het niet als vreemdgaan, tenzij het een kus op de mond betreft. Een kus is immers ook een vriendschapsuiting en soms zelfs een formele begroeting. Voor knuffelen geldt min of meer hetzelfde, zolang dit maar niet op een te intieme manier gebeurt.

Masturberen en daarbij aan een ander dan de partner denken wordt vaak niet als vreemdgaan gezien, hoewel sommigen zich er achteraf schuldig over voelen. Dat geldt ook voor het kijken naar pornofilms of een erotische droom over een ander. Toch geeft het de partner vaak een vervelend gevoel dat hij of zij "niet goed genoeg" is.

Motieven voor vreemdgaan[bewerken]

Er bestaan verschillende motieven die ten grondslag liggen aan vreemdgaan. Lange afwezigheid van een van de partners verhoogt het risico. Soms vindt men de vaste partner (seksueel) niet interessant (meer). Dit kan komen doordat er een zekere sleur of routine in de seks is gekomen en wil men "iets nieuws", maar het kan er ook mee te maken hebben dat men seksuele voorkeuren heeft waar de partner niet aan mee wil werken. Ook kan het te ver uit elkaar liggen van de levens van beide partners leiden tot vreemdgaan met iemand met wie men simpelweg meer gemeenschappelijk heeft. Verder zijn sommigen trots op het feit dat ze vreemdgaan en doen het om er later over op te scheppen bij vrienden en collega's. Ook moeten vooral verliefdheid en de spanning of de kick van het gevaar betrapt te worden niet worden onderschat. Ten slotte is het mogelijk dat het vreemdgaan gewoon het begin is van een nieuwe relatie, die "overlapt" met de vorige.

Regels voor vreemdgaan[bewerken]

Vreemdgaan wordt door veel mensen in principe beschouwd als "not done". Omdat vreemdgaan een complex probleem kan zijn en meerdere oorzaken of redenen kan hebben die elk weer anders zijn, zijn er manieren hoe je er mee weg kunt komen.

Volgens het controversiële boek van de Amerikaanse Judith E. Brandt (The 50-mile rule; your guide to infidelity and extramarital etiquette) zijn er een aantal basisregels om ongestraft vreemd te kunnen gaan:

  • 50 mile rule. Zorg dat er 50 mijl (80km) zit tussen de actieradius van de minnaar en de reguliere partner.
  • Vertel het niet
  • Doe het niet binnen je vriendenkring
  • Doe het niet in je gemeente
  • Doe het niet op je werk
  • Ontken altijd
  • Doe aan "veilige" seks
  • Verander je levensstijl niet

Sinds 2009 zijn er in Nederland en België zelfs datingsites die zich specifiek toeleggen op vrouwen en mannen die willen vreemdgaan. Meer en meer wetenschappelijke artikelen zien overigens een verband tussen het stijgend internet-gebruik en het aantal echtscheidingen[1].

Indicaties dat de partner vreemdgaat[bewerken]

Daarentegen zijn er ook verschillende factoren die kunnen indiceren dat de partner wel eens zou kunnen vreemdgaan:

  • Hij of zij gedraagt zich anders dan voorheen;
  • Hij of zij is opeens op ongewone tijden afwezig;
  • Hij of zij gedraagt zich schichtig;
  • Haren, of parfum-/aftershavelucht van een ander, hoewel dit niet per se door vreemdgaan hoeft te zijn veroorzaakt;
  • Er slingeren voorwerpen die niet aan een van de partners behoren rond in de woning;
  • Hij of zij heeft ineens veel minder of soms nu juist meer seksuele belangstelling voor de partner.

Onderzoek[bewerken]

Uit onderzoek blijkt dat mannen beter in staat zijn ontrouw te ontdekken dan vrouwen. De Amerikaanse wetenschapper Paul Andrews ontdekte in zijn onderzoek dat 75 procent van de mannen het doorhad wanneer hun partner vreemdging. Bij vrouwen lag dit op 41 procent.[2]

Trivia[bewerken]

  • In de volksmond wordt de term "vreemdgaan" ook wel gebruikt voor het opnemen van geld uit een geldautomaat van een andere bank dan van de betreffende bankpas.

Bibliografie[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. http://www.solicitorssheffield.net/social-networking-blame-adultery.html
  2. Sex Differences in Detecting Sexual Infidelity, Human Nature, Paul Andrews, Oktober 2008