Sint-Helena (eiland)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sint-Helena
Eiland van Brits overzees gebied
Flag of Saint Helena.svg Coat of arms of Saint Helena.svg
Locatie
Locatie
Land Brits overzees gebied
Eilandengroep Sint-Helena, Ascension en Tristan da Cunha
Locatie Atlantische Oceaan
Algemeen
Oppervlakte 122[1] km²
Inwoners 4255 (2008)[2]
Hoofdplaats Jamestown
Lengte 15 km
Breedte 11 km
Hoogste punt Diana’s Peak (823 m)
Detailkaart
Saint Helena Airport location.svg
Foto's
Saint Helena Island.jpg

Sint-Helena (Engels: Saint Helena) is een eiland in het zuiden van de Atlantische Oceaan, 2800 km ten westen van de Afrikaanse kust. Het is onderdeel van het Brits overzees gebiedsdeel Sint-Helena, Ascension en Tristan da Cunha en economisch volledig afhankelijk van het Verenigd Koninkrijk. De inwoners van Sint-Helena noemen zichzelf 'Saints'. De bevolking is ontstaan uit drie bevolkingsgroepen: Afrikaanse slaven, Chinese arbeiders en Engelse kolonisten.

Toegang[bewerken]

Het eiland kan slechts over zee bereikt worden, want er is op dit moment geen vliegveld op het eiland. De Britse overheid heeft in 2011 besloten om een internationale luchthaven aan te leggen op het eiland.[3] Bedoeling is om het eiland een economische en toeristische boost te geven. Het vliegveld krijgt de naam Saint Helena Airport. De aanleg is gestart in 2013 en het vliegveld zou tegen 2015 voltooid moeten zijn. Voor de bouw wordt 1000 ton rivierzand en 1000 ton duinzand geïmporteerd uit Namibië.

Geschiedenis[bewerken]

Historische kaart van Sint Helena[4]

Het eiland werd in 1502 ontdekt door de Portugees João da Nova. Het eiland werd geclaimd door de Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden van 1645 tot 1659. In 1658 stichtte de British East India Company Jamestown en nam ze bezit van het eiland. In 1673 veroverden de Nederlanders wederom het eiland, maar ze werden twee maanden later weer door de Engelsen verdreven. Het eiland is daarna altijd in Engelse handen gebleven.[5]

Sint-Helena is vooral bekend doordat Napoleon Bonaparte er de laatste jaren van zijn leven in ballingschap heeft doorgebracht. Het (door het momenteel ontbreken van een vliegveld) beperkte toerisme van het eiland legt nog steeds grote nadruk op dit historische feit. Zijn residentie, Longwood House, is tegenwoordig als museum te bezichtigen. Sedert de opening van het Suezkanaal heeft Sint-Helena bijna alle strategische waarde verloren.

Door het ontbreken van werkgelegenheid en de lage lonen op het eiland verlaten veel Saints het eiland om op Ascension of in Engeland te gaan werken. De bevolking neemt daardoor in aantal snel af, van meer dan 5000 aan het einde van de 20e eeuw naar minder dan 4300 inwoners in 2008. In 2002 kregen de Saints hun eerder ontnomen volledig Brits staatsburgerschap terug.

Bronnen, noten en/of referenties
Wikimedia Atlas Zie ook de Atlas van Sint-Helena (eiland) op Wikimedia Commons.