Polygamie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Polygamie (πολυ (poly) = veel; γαμος (gamos) = huwelijk) is een echtelijke verbintenis van één mens met meerdere partners tegelijk. Indien er sprake is van meerdere vrouwen bij één man dan spreekt men van polygynie of veelwijverij. Polyandrie is de situatie van meerdere mannen bij één vrouw. Polygynie komt vaker voor dan polyandrie.
Van bigamie wordt gesproken als er een tweede echtgenoot of echtgenote is; het is een bijzondere vorm van polygamie.

Polygamie is het tegenovergestelde van monogamie. Het hebben van meerdere of wisselende seksuele partners buiten een min of meer normaal huwelijk valt niet onder het begrip polygamie maar wordt vrije liefde genoemd.

Polygamie wordt in de meeste hedendaagse culturen niet toegestaan. In sommige culturen en enkele sekten en religies komt polygamie echter nog steeds voor. Zo wordt onder leden van afsplitsingen van de mormonen het hebben van meerdere vrouwen geaccepteerd. Terwijl de Islam op grond van de Koran polygynie toelaat onder bepaalde voorwaarden, is polyandrie er niet toegestaan. In delen van de Islamitische wereld is het bezitten van meerdere vrouwen (een harem) een teken van welvaart. Het komt echter steeds minder voor.

Polygamie verschilt daarin van polyamorie, dat het bij polygamie om een echtelijke verbintenis (rationele verbinding) gaat, terwijl het bij polyamorie om een liefdesverbinding (emotionele verbinding) gaat. Sleutelwoorden bij polyamorie zijn openheid en eerlijkheid, trouw, respectvol handelen en toestemming van alle betrokkenen.

Polygamie is onder meer mogelijk in Marokko, Egypte, Pakistan en India, maar soms alleen als er een speciale reden voor is (zie ook hieronder). In de meeste landen is het bij wet verboden.

Polyamorie is vaak niet verboden.

Inhoud 1 Marokko 2 België 3 Nederland 3.1 Polygaam samenlevingscontract in Nederland 4 Bronnen, noten en/of referenties

[bewerken] Marokko

In Marokko is polygynie toegestaan, maar polyandrie niet. Sinds de invoering van de nieuwe Mudawana (familiewet) van 2003/2004 kan een man alleen met een tweede vrouw trouwen onder de volgende voorwaarden:

• er is een uitzonderlijke en objectieve rechtvaardiging voor de polygynie
• de eerste vrouw stemt ermee in
• de man heeft voldoende financiële middelen

[bewerken] België

In België is polygamie niet toegestaan door artikel 147 van het Burgerlijk Wetboek: Men mag geen tweede huwelijk aangaan voor de ontbinding van het eerste. Het Strafwetboek (artikel 391) verbiedt het uitdrukkelijk als een "misdaad tegen de openbare orde der familie en de openbare zedelijkheid": Hij die, door de banden van het huwelijk verbonden, een ander huwelijk aangaat vóór de ontbinding van het vorige, wordt gestraft met opsluiting (dit is vijf tot tien jaar). Voor iemand met de Belgische nationaliteit geldt dit verbod wereldwijd; een vreemdeling is alleen strafbaar als hij zijn tweede of volgende huwelijk weer in België aangaat.

[bewerken] Nederland

In Nederland bepaalt het Burgerlijk Wetboek : "Een persoon kan tegelijkertijd slechts met een andere persoon door het huwelijk verbonden zijn" (Boek 1, artikel 33). Het Wetboek van Strafrecht (artikel 237) maakt het voor een gehuwde strafbaar om ook nog met iemand anders te trouwen; ook trouwen met een partner wetend dat die al getrouwd is is strafbaar. In beide gevallen is de maximale gevangenisstraf 4 jaar (6 jaar indien de huwelijkse staat voor de tweede partner is verzwegen). Iemand met de Nederlandse nationaliteit (al of niet met ook nog een andere nationaliteit) is ook strafbaar als het tweede of volgende huwelijk buiten Nederland plaatsvindt. Als een niet-Nederlander die in Nederland woont met meerdere mensen is getrouwd (waarbij in ieder geval het tweede en de eventuele volgende huwelijken buiten Nederland hebben plaatsgevonden) of getrouwd is met iemand die ook met een of meer andere mensen is getrouwd, dan wordt een en ander wel bij de burgerlijke stand geregistreerd (althans, bekend is dat dit in Amsterdam en Rotterdam gebeurt). Wie de Nederlandse nationaliteit wil bemachtigen, zal eerst zo vaak moeten scheiden dat nog slechts één huwelijk overblijft.^[1]

[bewerken] Polygaam samenlevingscontract in Nederland

De wettelijkheid van polygame levensvormen in het algemeen is in Nederland minder duidelijk. Bij het invoeren van het samenlevingscontract heeft de wetgever de mogelijkheid gegeven dergelijk "contract" met meer dan 1 persoon tegelijkertijd aan te gaan. Dit werd op 23 september 2005 in Roosendaal voor het eerst toegepast. Het samenlevingscontract werd ondertekend door Victor de Bruijn en twee vrouwen en daarna gevierd alsof het om een huwelijk betrof. Nadat de Nederlandse minister van Justitie Jan Piet Hein Donner (CDA) gevraagd werd naar de wettelijkheid van deze constructie, stelde de minister dat deze niet onwettig is en zelfs een "nuttige, ordenende functie kan hebben". Dit heeft in Nederland de facto de weg opengemaakt naar de decriminalisatie van polygamie en een bijkomende discriminatie ingevoerd tussen het samenlevingscontract en het burgerlijk huwelijk.^[bron?]

Relatievormen
Vriendschap · Verliefdheid · Verkering · Concubinaat · Verloving · Huwelijk · Weduwschap · Homohuwelijk · Samenlevingscontract · Geregistreerd partnerschap · Echtscheiding · Latrelatie · Vrijgezel · Monogamie · Bigamie · Polyamorie · Polyandrie · Polygamie · Seksuele relatie · Buitenechtelijke relatie · Promiscuïteit · Celibaat