Angela Merkel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Angela Merkel
Angela Dorothea Merkel
Angela Dorothea Merkel
Geboren 17 juli 1954
Hamburg, West-Duitsland
Politieke partij CDU
Partner Ulrich Merkel (1977–1982)
Joachim Sauer (1998–)
Beroep Politica
Natuurkundige
Religie Lutheranisme
Handtekening Angela Merkel Signature.svg
Bondskanselier van Duitsland
Huidige functie
Aangetreden 22 november 2005
President Horst Köhler (2005-2010)
Jens Böhrnsen (2010)
Christian Wulff (2010-2012)
Horst Seehofer (2012)
Voorganger Gerhard Schröder
Minister voor Leefomgeving, Natuurbescherming & Kern Veiligheid
Aangetreden 17 november 1994
Einde termijn 28 oktober 1998
Voorganger Klaus Töpfer
Opvolger Jürgen Trittin
Minister voor Vrouwen & Jeugd
Aangetreden 18 januari 1991
Einde termijn 17 november 1994
Voorganger Hannelore Rönsch
Opvolger Claudia Nolte
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Angela Dorothea Merkel, geboren als Angela Dorothea Kasner, (Hamburg, 17 juli 1954) is een Duitse christendemocratische politica. Sinds 22 november 2005 is ze bondskanselier van Duitsland en daarmee de eerste vrouwelijke regeringsleider van dat land. Ze is tevens enige tijd de invloedrijkste vrouw van de wereld geweest.

Inhoud

[bewerken] Privéleven

Zij is de dochter van de lutherse dominee Horst Kasner en lerares Herlind Kasner-Jentzsch. De familie verhuisde in het najaar 1954 van Hamburg in het vrije West-Duitsland naar het Brandenburgse Quitzow in de communistische DDR, waar de vader de leiding over een protestantse Luthers-Evangelische gemeente overnam. Kasner was er betrokken bij de Pastorale Raad van de Evangelisch-Lutherse Kerk die nauw samenwerkte met de SED-autoriteiten. Daardoor kreeg de familie Kasner onder andere het privilege van vrij reizen naar het Westen. Evenwel mocht moeder Herlind Kasner-Jentsch (geboren te Vrije Stad Danzig) in de DDR geen positie van lerares vervullen.

In 1957 verhuisde de familie naar Templin in de Uckermark (noordoostelijke DDR), waar Angela samen met haar jongere broer Marcus en zuster Irene opgroeide. Begin jaren '70 werd ze, zoals de meeste jongeren in de DDR, lid van de communistische Freie Deutsche Jugend (FDJ). Van 1978 tot 1990 was zij secretaris van Cultuur van de FDJ; in deze functie was zij verantwoordelijk voor Agitprop en maakte bovendien scholingsreizen naar de Sovjet-Unie. Na de middelbare school studeerde ze van 1973 tot 1978 natuurkunde aan de Universiteit van Leipzig. In 1986 werd ze doctor in de fysica.

In 1978 weigerde ze om actief voor de Stasi te werken, volgens andere informatie zou zij echter "IM (Informeller Mitarbeiter) Erika" zijn. In haar Stasi-dossier zijn haar DDR-kritische houding en haar sympathie voor het Poolse Solidarność opgenomen.

In 1977 trad Angela Kasner in het huwelijk met de natuurkundige Ulrich Merkel. Het huwelijk werd in 1982 burgerlijk gescheiden, maar zij behield de naam van haar ex-man. In december 1998 huwde zij de Berlijnse hoogleraar scheikunde Joachim Sauer. Angela Merkel heeft geen kinderen gekregen; Sauer heeft twee volwassen kinderen.

Angela Merkel spreekt vloeiend Russisch en behoorlijk Engels.

[bewerken] Politiek

[bewerken] DDR

Angela Merkel naast Lothar de Maizière, 1990

Eind 1989 werd Angela Merkel zelf politiek actief: zij trad toe tot de DDR-burgerbeweging Demokratischer Aufbruch (DA) die in augustus 1990 in de Oost-Duitse CDU opgenomen werd. Nog voor de Duitse Hereniging werd zij vice-woordvoerder van de laatste Oost-Duitse regering onder CDU-lid en DDR-minister-president Lothar de Maizière.

[bewerken] Bondsminister 1991-1998

Bij de eerste Bondsdagverkiezingen voor het gehele Duitsland van december 1990 werd Angela Merkel via een direct mandaat van Stralsund-Rügen in de Duitse Bondsdag gekozen. Dit meest noordoostelijke district zal zij steeds blijven vertegenwoordigen.

Direct haalde bondskanselier Helmut Kohl (CDU) haar in januari 1991 als minister voor Vrouwen- en Jeugdzaken in zijn kabinet. Al snel oogstte ze veel respect voor haar dossier- en vakkennis. Een pre zal ook zijn geweest dat ze in één persoon Oost-Duits, vrouw, protestants en jong was. Snel kreeg ze het etiket Kohls Mädchen, dat tot eind 1999 aan haar bleef kleven.

Na de verkiezingen van 1994 volgde ze Klaus Töpfer op als minister voor Milieu, Natuurbescherming en Reactorveiligheid.

In december 1991 werd ze ook tot een van de vicevoorzitters van de CDU verkozen. Van juni 1993 tot mei 2000 was zij eveneens CDU-voorzitter van de deelstaat Mecklenburg-Voor-Pommeren.

[bewerken] CDU-voorzitster

Angela Merkel op een internationale conferentie in 2004

De Bondsdagverkiezingen van 1998 gingen voor de CDU verloren. In november 1998 schoof partijvoorzitter Wolfgang Schäuble Merkel als secretaris-generaal van de CDU naar voren. Tijdens het schandaal dat de CDU trof inzake illegale partijfinanciering in de periode 1999-2002 distantieerde zij zich vroeg van haar beschermer Kohl. Op 22 december 1999 schreef ze in de Frankfurter Allgemeine Zeitung een open brief aan de eigen partij. Daarin stelde ze dat aan de – voor haar en voor de partij – "mooie tijd" met Kohl wegens zijn onduidelijke rol in het schandaal een einde gekomen is. Toen ook Wolfgang Schäuble in opspraak kwam en als partijvoorzitter terugtrad werd ze op 10 april 2000 met 96 procent van de stemmen tot nieuwe partijvoorzitter gekozen.

Enige onrust ontstond voor de verkiezingen van 2002, toen de CSU Edmund Stoiber als kanselierskandidaat naar voren schoof, nog voor de CDU zich op een eigen kandidaat vastgelegd had. Merkel wist dat ze binnen de partij nog niet voldoende steun had om het intern tegen Stoiber op te nemen, en ook in de peilingen deed Stoiber het beter dan zij. Na een gemeenschappelijk ontbijt in Wolfratshausen onderschreef zij Stoibers kandidatuur. Nadat de rood-groene coalitie de verkiezingen krap won, manoeuvreerde Merkel Friedrich Merz uit de functie van fractievoorzitter, en veroverde zo de politieke macht die nodig was om bij de volgende verkiezingen de kanselierskandidaat van de Union te worden.

De opeenvolgende overwinningen van de CDU bij verkiezingen in verschillende deelstaten versterkten haar positie aanzienlijk. De meerderheid van de deelstaten kwam in handen van de Union, waardoor deze alle wetten waarover in de bondsraad gestemd moet worden kon beïnvloeden of blokkeren. Verder werd haar persoonlijke kandidaat voor het ambt van bondspresident Horst Köhler in het voorjaar 2004 door de Bondsvergadering verkozen.

Op 22 mei 2005 verloor de SPD de deelstaatverkiezingen in Noordrijn-Westfalen. Onmiddellijk na deze harde klap verkondigde Gerhard Schröder om nieuwe verkiezingen voor de Bondsdag te laten komen. Op 30 mei droeg de CDU Merkel officieel als kanselierskandidaat voor. Als eerste vrouwelijke kanselierskandidaat in de geschiedenis, nam ze het bij de verkiezingen van september 2005 op tegen van de zittende coalitie van SPD en Bündnis 90/Die Grünen met Schröder als kanselierskandidaat.

[bewerken] Bondskanselier sinds 2005

Angela Merkel in 2008 met de Russische president Dmitri Medvedev

Op 10 oktober 2005 werd bekend gemaakt dat Angela Merkel, als de coalitiebesprekingen met de SPD slagen, de nieuwe bondskanselier van Duitsland zou worden. Op 11 november werden de onderhandelingen tussen Union en SPD met de ondertekening van de coalitieovereenkomst afgesloten en op 22 november wordt Merkel door de bondsdag tot kanselier verkozen.

De Bondsdagverkiezingen van 2009 vielen voor kanselier Merkel goed uit. Ofschoon haar eigen partij iets verloor, won de FDP zo veel zetels dat Merkel een CDU/CSU-FDP-coalitie zal kunnen vormen, die zij al in 2005 prefereerde.

[bewerken] Standpunten

Binnen de CDU/CSU behoort de protestantse en kinderloze Oost-Duitse vrouw tot de rechtervleugel van de Union. In februari 2003 steunde zij het Amerikaans-Britse ingrijpen in Irak. Merkel is een tegenstander van Turkse toetreding tot de Europese Unie, maar biedt dat land namens haar partij een geprivilegieerd partnerschap aan. Tijdens het Duitse voorzitterschap van de Europese Unie, de eerste helft van 2007, verklaarde zij zich voorstander van verdere ontwikkeling van de eerder in referenda gesneuvelde Europese Grondwet.[1]

[bewerken] Wetenswaardig

Angela Merkel en Nicolas Sarkozy worden vanaf 2011 in de media met Merkozy betiteld.

[bewerken] Externe links

[bewerken] Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties:

  1. ‘We moeten vrede voor Europa garanderen’, NRC Handelsblad, 22 augustus 2008
Voorganger:
Gerhard Schröder
Bondskanselier
2005-heden
Opvolger:
n.v.t.
Persoonlijke instellingen
Naamruimten
Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen