Angela Merkel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Angela Merkel
Angela Dorothea Merkel
8ste Bondskanselier van Duitsland
Huidige
Aangetreden  22 november 2005
President	Horst Köhler
Voorganger	Gerhard Schröder
Minister voor Leefomgeving, Natuurbescherming & Kern Veiligheid
In functie 17 november 1994 - 28 oktober 1998
Voorganger	Klaus Töpfer
Opvolger	Jürgen Trittin
Minister voor Vrouwen & Jeugd
In functie 18 januari 1991 - 17 november 1994
Voorganger	Hannelore Rönsch
Opvolger	Claudia Nolte
Geboren	17 juli 1954 Hamburg, West-Duitsland
Politieke partij	CDU
Partner	Ulrich Merkel (1977–1982) Joachim Sauer (1998–)
Beroep	Politica Natuurkundige
Religie	Lutheranisme
Handtekening

Angela Dorothea Merkel, geboren Angela Dorothea Kasner (Hamburg, 17 juli 1954) is een Duitse christendemocratische politica. Sinds 22 november 2005 is ze bondskanselier van Duitsland en daarmee de eerste vrouwelijke regeringsleider van dat land.

Inhoud 1 Privéleven 2 Politiek 2.1 DDR 2.2 Bondsminister 1991-1998 2.3 CDU-voorzitster 2.4 Bondskanselier sinds 2005 3 Standpunten 4 Externe links 5 Bronnen, noten en/of referenties

[bewerken] Privéleven

Zij is de dochter van de lutherse dominee Horst Kasner en lerares Herlind Kasner. De familie verhuisde in het najaar 1954 van Hamburg naar het Oost-Duitse Quitzow bij Perleberg, waar de vader de leiding over een protestantse Luthers-Evangelische gemeente overnam. Hij was links en wilde ook de onderdrukte gemeenten in het Oosten steunen.

In 1957 verhuisde de familie naar Templin in de Uckermark (Noord-DDR), waar Angela samen met haar jongere broer Marcus en zuster Irene opgroeide. Begin de jaren '70 werd ze, zoals de meeste jongeren, lid van de communistische Freie Deutsche Jugend (FDJ). Van 1978 tot 1990 was zij secretaris van Cultuur van de FDJ. Na de middelbare school studeerde ze van 1973 tot 1978 natuurkunde aan de Universiteit van Leipzig. In 1986 promoveerde ze tot doctor in de fysica.

In 1978 weigerde ze om actief voor de Stasi te werken. In haar Stasi-dossier zijn haar DDR-kritische houding en haar sympathie voor het Poolse Solidarność opgenomen.

In 1977 trad Angela Kasner in het huwelijk met de natuurkundige Ulrich Merkel. Het huwelijk werd in 1982 ontbonden, maar zij behield de naam van haar man. In december 1998 huwde zij de Berlijnse hoogleraar scheikunde Joachim Sauer. Angela Merkel heeft in beide huwelijken geen kinderen gekregen; Sauer heeft twee volwassen kinderen.

Angela Merkel spreekt vloeiend Russisch en behoorlijk Engels.

[bewerken] Politiek

[bewerken] DDR

Eind 1989 werd Angela Merkel politiek actief: zij trad toe tot de DDR-burgerbeweging Demokratischer Aufbruch (DA) die in augustus 1990 in de Oost-Duitse CDU opgenomen werd. Nog voor de Duitse Hereniging werd zij vice-woordvoerder van de laatste Oost-Duitse regering onder CDU-minister-president Lothar de Maizière.

[bewerken] Bondsminister 1991-1998

Bij de eerste Bondsdagverkiezingen voor het gehele Duitsland van december 1990 werd Angela Merkel via een direct mandaat van Stralsund-Rügen in de Duitse Bondsdag gekozen. Dit meest noordoostelijke district zal zij steeds blijven vertegenwoordigen.

Direct haalde bondskanselier Helmut Kohl (CDU) haar in januari 1991 als minister voor Vrouwen- en Jeugdzaken in zijn kabinet. Al snel oogste ze veel respect voor haar dossier- en vakkennis. Een pré zal ook zijn geweest dat ze in één persoon Oost-Duits, vrouw, protestants en jong was. Snel kreeg ze het etiket Kohls Mädchen, dat tot eind 1999 aan haar bleef kleven.

Na de verkiezingen van 1994 volgde ze Klaus Töpfer op als minister voor Milieu, Natuurbescherming en Reactorveiligheid.

In december 1991 werd ze ook tot een van de vicevoorzitters van de CDU verkozen. Van juni 1993 tot mei 2000 was zij eveneens CDU-voorzitter van de deelstaat Mecklenburg-Voor-Pommeren.

[bewerken] CDU-voorzitster

De Bondsdagverkiezingen van 1998 gingen voor de CDU verloren. In november 1998 schoof partijvoorzitter Wolfgang Schäuble Merkel als secretaris-generaal van de CDU naar voren. Tijdens het schandaal dat de CDU trof inzake illegale partijfinanciering in de periode 1999-2002 distantieerde zij zich vroeg van haar beschermer Kohl. Op 22 december 1999 schreef ze in de Frankfurter Allgemeine Zeitung een open brief aan de eigen partij. Daarin stelde ze dat aan de – voor haar en voor de partij – "mooie tijd" met Kohl wegens zijn onduidelijke rol in het schandaal een einde gekomen is. Toen ook Wolfgang Schäuble in opspraak kwam en als partijvoorzitter terugtrad werd ze op 10 april 2000 met 96 procent van de stemmen tot nieuwe partijvoorzitter gekozen.

Enige onrust ontstond voor de verkiezingen van 2002, wanneer de CSU Edmund Stoiber als kanselierskandidaat naar voren schoof, nog voor de CDU zich op een eigen kandidaat vastgelegd had. Merkel wist dat ze binnen de partij nog niet voldoende steun had om het intern tegen Stoiber op te nemen, en ook in de peilingen deed Stoiber het beter dan zij. Na een gemeenschappelijk ontbijt in Wolfratshausen onderschreef zij Stoibers kandidatuur. Nadat de rood-groene coalitie de verkiezingen krap wom, manoeuvreerde Merkel Friedrich Merz uit de functie van fractievoorzitter, en veroverde zo de politieke macht die nodig was om bij de volgende verkiezingen de kanselierskandidaat van de Union te worden.

De opeenvolgende overwinningen van de CDU bij verkiezingen in verschillende deelstaten versterkten haar positie aanzienlijk. De meerderheid van de deelstaten kwam in handen van de Union, waardoor deze alle wetten waarover in de bondsraad gestemd moet worden kon beïnvloeden of blokkeren. Verder werd haar persoonlijke kandidaat voor het ambt van bondspresident Horst Köhler in het voorjaar 2004 door de Bondsvergadering verkozen.

Op 22 mei 2005 verloor de SPD de deelstaatsverkiezingen in Noord-Rijnland-Westfalen. Onmiddellijk na deze harde klap verkondigde Gerhard Schröder om nieuwe verkiezingen voor de Bondsdag te laten komen. Op 30 mei droeg de CDU Merkel officieel als kanselierskandidaat voor. Als eerste vrouwelijke kanselierskandidaat in de geschiedenis, nam ze het bij de verkiezingen van september 2005 op tegen van de zittende coalite van SPD en Bündnis 90/Die Grünen met Schröder als kanselierskandidaat.

[bewerken] Bondskanselier sinds 2005

Op 10 oktober 2005 werd bekend gemaakt dat Angela Merkel, als de coalitiebesprekingen met de SPD slagen, de nieuwe bondskanselier van Duitsland zou worden. Op 11 november werden de onderhandelingen tussen Union en SPD met de ondertekening van de coalitieovereenkomst afgesloten en op 22 november wordt Merkel door de bondsdag tot kanselier verkozen.

De Bondsdagverkiezingen van 2009 gingen voor kanselier Merkel goed uit. Ofschoon haar eigen partij iets verloor, won de FDP zo veel zetels dat Merkel een CDU/CSU-FDP-coalitie zal kunnen vormen, die zij al in 2005 prefereerde.

[bewerken] Standpunten

Binnen de CDU/CSU behoort de protestantse en kinderloze Oost-Duitse vrouw tot de rechtervleugel van de Union. In februari 2003 steunde zij het Amerikaans-Britse ingrijpen in Irak. Merkel is een tegenstander van Turkse toetreding tot de Europese Unie, maar biedt dat land namens haar partij een geprivilegieerd partnerschap aan. Tijdens het Duitse voorzitterschap van de Europese Unie, de eerste helft van 2007, verklaarde zij zich voorstander van verdere ontwikkeling van eerder in referenda gesneuvelde Europese Grondwet.^[1]

[bewerken] Externe links

• Angela Merkel, Kohls meisje, NOS Nieuws, 11 augustus 2005
• (de) Angela Merkel. Biografie, Who's Who, 2008
• (de) Angela Merkel. Politikerin, Deutsches Historisches Museum

Voorganger: Gerhard Schröder

Bondskanselier 2005-heden

Opvolger: n.v.t.