Vladimir Poetin

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vladimir Poetin
Vladimir Vladimirovitsj Poetin
Vladimir Vladimirovitsj Poetin
Geboren 7 oktober 1952
Leningrad, Sovjet-Unie
Politieke partij Communistische Partij van de Sovjet-Unie (tot 1991)
Onafhankelijk (1991-1995)
Ons huis - Rusland (1995-1999)
Eenheid (1999-2001)
Onafhankelijk (2001-2008)
Verenigd Rusland (sinds 2008)
Partner Ljoedmila Poetina (sinds 1983)
Beroep Politicus
Ambtenaar
Religie Atheïsme (de jure, voor 1992)
Russisch-orthodox (sinds 1992)
Handtekening Handtekening
4e president van Rusland
Huidige functie
Aangetreden 7 mei 2012
Premier Dmitri Medvedev
Voorganger Dmitri Medvedev
10e premier van Rusland
Aangetreden 8 mei 2008
Einde termijn 7 mei 2012
President Dmitri Medvedev
Voorganger Viktor Zoebkov
Opvolger Dmitri Medvedev
2e president van Rusland
Aangetreden 31 december 1999
Einde termijn 7 mei 2008
Premier Michail Kasjanov (2000-2004)
Michail Fradkov (2004-2007)
Viktor Zoebkov (2007-2008)
Voorganger Boris Jeltsin
Opvolger Dmitri Medvedev
6e premier van Rusland
Aangetreden 9 augustus 1999
Einde termijn 7 mei 2000
President Boris Jeltsin
Voorganger Sergej Stepasjin
Opvolger Michail Kasjanov
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Vladimir Vladimirovitsj Poetin (Russisch: Владимир Владимирович Путин, Geluidsfragment uitspraak (info / uitleg), Leningrad, 7 oktober 1952) is een Russische politicus en de president van Rusland.

Biografie[bewerken]

Poetin werd geboren in Leningrad (nu Sint-Petersburg) in het gezin van Vladimir Spiridonovitsj Poetin en Maria Ivanovna. Zijn vader Vladimir diende in de Sovjet-marine en daarna in de gevreesde geheime dienst NKVD onder Jozef Stalin; hij stond bekend als een fanatiek marxist-leninist. Grootvader Spiridon Poetin was de privékok van de Sovjet-leiders Vladimir Lenin en Jozef Stalin. Poetins moeder Maria was een vrome gelovige van de Russisch-orthodoxe Kerk en zou haar kind ondanks haar officieel atheïstische echtgenoot in het geheim laten dopen. Het echtpaar Poetin had eind jaren dertig al twee zoontjes, waarvan er één overleed aan difterie en het andere door ondervoeding tijdens het Beleg van Leningrad in de Tweede Wereldoorlog.

Vladimir Poetin als kind

Poetin volgde zijn opleiding aan de Universiteit van Leningrad, en kreeg in 1975 het diploma met een proefschrift over de politiek van de Verenigde Staten in Afrika. Hetzelfde jaar ging hij werken voor de KGB, waar hij in de buitenlandse inlichtingendienst terecht kwam. Van 1985 tot 1990 woonde hij in Dresden, in de toenmalige Duitse Democratische Republiek (DDR). Daar werkte hij bij een onderdeel van de KGB dat belast was met het verzamelen van politieke en militaire inlichtingen. Hij was verantwoordelijk voor het verhoor en de internering van dissidenten, alsmede voor westerse spionnen die de Sovjet-Unie wilden binnendringen. Vladimir Poetin was drager van het Ereteken van de Sovjet-Unie.

Na het opdoeken van de KGB-dependance en bijbehorende gevangenissen in de DDR, eind 1990, keerde hij terug naar Leningrad. Van 1991 tot 1996 was hij hoofd van het Comité Externe Betrekkingen van het bureau van de burgemeester van Leningrad. Van juli 1998 tot augustus 1999 was hij hoofd van de Federalnaja Sloezjba Bezopasnosti (FSB), de opvolger van de KGB. Van augustus 1999 tot 31 december 1999 was hij premier in de regering van Boris Jeltsin. Als eerste minister won hij het respect van de Russische bevolking door zijn handelen tijdens de onafhankelijksstrijd in de Russische deelstaat Tsjetsjenië. Toen Jeltsin op 31 december 1999 aftrad, werd Poetin president van de Russische Federatie. Poetin zette de strijd in Tsjetsjenië voort met de verwoesting van steden en dorpen en een groot aantal doden en gewonden als gevolg.

Op 26 maart 2000 won hij de presidentsverkiezingen. Op 16 maart 2004 werd hij herkozen. Hij wordt, officieel partijloos, gesteund door de politieke partij Verenigd Rusland die op dat moment een meerderheid had in de Staatsdoema. In september 2007 liet hij zich kiezen tot lijsttrekker van deze partij. Hij gaf aan de functie van premier te willen vervullen, mits Verenigd Rusland een grote overwinning boekte bij de Russische parlementsverkiezingen van december 2007 en er een president kwam waarmee hij goed zegt te kunnen samenwerken. Eerder in september stelde hij Viktor Zoebkov, die aangegeven heeft niet uit te sluiten president te willen worden, aan als premier.

Politieke stijl[bewerken]

Boris Jeltsin (links) en Vladimir Poetin in 2001.

Zijn politiek combineert twee volgens sommige critici tegenstrijdige lijnen: enerzijds is Poetin voorstander van liberalisering van de economie, en er wordt ook veel in deze richting gedaan (invoeren van privé-eigendom op de landbouwgronden, belastingverlagingen, reduceren van bureaucratische druk op de kleine en middelgrote bedrijven e.d.); anderzijds wordt hij beschuldigd van het vertonen van autoritaire neigingen ("problemen" met vrije pers, de zaken omtrent Aleksandr Litvinenko, Michail Chodorkovski, en andere) en van een grote toename van corruptie onder zijn bewind sinds 2000. Bovendien worden de nationaliseringen van grote olie- en gasondernemingen en de staatsovernames van ondernemingen van zichzelf verrijkende oligarchen door critici wederom communistisch en dictatoriaal genoemd. Betogingen en demonstraties tegen de regering worden door de oproerpolitie tegengewerkt waardoor het democratisch gehalte van Rusland in binnen- en buitenland in twijfel wordt getrokken.

In 2005 proclameerde Poetin enige punten uit zijn politieke visie over de toekomst en het verleden van Rusland in de Doema, het Russische parlement.

Aanhalingsteken openen

De ineenstorting van de Sovjet-Unie was de grootste geopolitieke ramp van de 20e eeuw. (...) [1991] was een werkelijk drama dat tientallen miljoenen Russen buiten de Russische Federatie achterliet. (...) Wij zijn een vrij Volk en onze plaats in de huidige wereld zal alleen worden bepaald door onze sterkte en ons succes. (...) Op het moment dat wij zwakte laten zien of gebrek aan ruggengraat, zullen onze verliezen wezenlijk groter worden.[1]

Aanhalingsteken sluiten

Op 17 augustus 2012 werden drie leden van de punkband Pussy Riot veroordeeld tot twee jaar strafkamp omdat zij in een kerkgebouw geprotesteerd hadden tegen Poetin. Dit lokte internationaal protest uit.[2]

Op maandag 8 april 2013 bracht Poetin een bezoek aan Nederland. Aanleiding was de 400-jarige handelsrelatie met Rusland.

Poetin bemoeit zich intensief met de onrust in Oekraïne en steunt de separatisten in de oostelijke helft van Oekraïne, die onafhankelijkheid of aansluiting bij Rusland eisen. Begin 2014 werd door Rusland het Oekraïense schiereiland de Krim geannexeerd, ondanks internationale protesten.

Dictator[bewerken]

Sinds 2000 is Poetin ononderbroken de de facto machthebber van Rusland en gedurende deze tijd heeft hij gestaag zijn greep op het land verstevigd door de, na de val van het communisme, aanvankelijk redelijk vrij geworden pers en media opnieuw steeds meer te beteugelen en kritische tegenstanders het zwijgen op te leggen. Poetin wordt door zijn politieke tegenstanders bekritiseerd en beschuldigd van het vestigen van een nieuwe dictatuur in Rusland na de val van de vorige Sovjet-dictatuur. Vooral vanwege zijn onderdrukking van de persvrijheid en zijn harde optreden tegen betogingen en opstanden tegen het regeringsbeleid. Ook wordt hij bekritiseerd vanwege de grote corruptie onder zijn bewind en de grote armoede waarin veel Russen leven. Bij veel Russen is hij echter nog steeds populair omdat hij redelijke stabiliteit, nieuw zelfrespect en economische welvaart voor de Russen die zich in het regime schikken en meewerken heeft gebracht, na de chaotische jaren van Boris Jeltsin. De afkorting van zijn naam (VVP) wordt gebruikt als zijn bijnaam en komt overeen met de Russische afkorting voor "bruto binnenlands product" (VVP). Na twee termijnen achter elkaar als president werd Poetin op 8 mei 2008 premier van Rusland onder president Dimitri Medvedev. Hoewel de president volgens het Russische systeem officieel boven de premier staat, leek Poetin in de praktijk nog altijd de rol van werkelijke Russische leider te spelen. Sinds 7 mei 2012 is Poetin weer president van Rusland met Dimitri Medvedev als premier. Poetin heeft, sinds hij onbetwist de macht over Rusland heeft, zichzelf stevig verrijkt. Door lucratieve banen en contracten aan zijn medestanders te geven die hem vervolgens ook de bal toespelen is Poetin een van de rijkste Russen aller tijden geworden met een geschat vermogen van 70 miljard dollar (2013)[3]. Door Poetins zelfverrijking, het tot zwijgen brengen van tegenstanders die zijn machtspositie betwisten of in gevaar zouden kunnen brengen, de onderdrukking van pers en media en het beïnvloeden van de rechtspraak zodat rechters de 'juiste uitspraken' doen, en recentelijk zelfs de opkomst van persoonsverheerlijking, voldoet Poetin steeds meer aan de definitie van een dictator.[4]

Persoonlijk leven[bewerken]

Vladimir Poetin is een fanatiek judoka

Poetin begon op de sportschool op 13-jarige leeftijd met sambo, maar werd al snel een fervent judoka, hetgeen hij nog steeds beoefent. Hij won enkele wedstrijden in Leningrad, waaronder zijn eerste senioren kampioenschap in 1976. Hij had les van Anatoly Rakhlin, de voormalige bondscoach en huidige vicevoorzitter van de Russische Judo Federatie. Poetin is niet de eerste wereldleider die judo beoefent, maar wel de eerste die dat op hoog niveau doet: momenteel heeft hij de rood/witte band (8ste dan). Verder tennist, skiet en vist hij graag.

Poetin was getrouwd met Ljoedmila Poetina, een stewardess en lerares Duits en Spaans. Ze hebben twee dochters, Maria (Masja) (Dresden, 1985) en Jekaterina (Katja) (Leningrad, 1986). Volgens een artikel in het dagblad De Pers is Maria getrouwd met de Nederlander Jorrit Faassen.[5] [6] Tijdens het bezoek van haar vader op 8 april 2013, bleek dochter Maria met Jorrit in Voorschoten te wonen.[7][8] Omdat Ljoedmila zelden in het openbaar verscheen, leidde dit tot speculaties dat de twee gescheiden van elkaar leefden. Begin 2008 pakte de Russische krant Moskovski Korrespondent uit met een relatie tussen Poetin en turnster Alina Kabajeva. Poetin ontkende en de krant werd tijdelijk uit de rekken gehaald. Later beweerde de krant het verhaal te hebben verzonnen. Op 6 juni 2013 werd bekend dat Poetin en zijn echtgenote gingen scheiden. Ljoedmilla en Vladimir leefden al langere tijd gescheiden van elkaar. Volgens Ljoedmila zijn ze uit elkaar gegroeid, omdat zij moeite heeft met de vele aandacht die het stel krijgt. Volgens Poetin hebben ze samen het besluit genomen te scheiden.[9]

Hij is sinds 1992 lid van de Russisch-orthodoxe Kerk; de KGB liet tot dan alleen atheïstische personeelsleden toe.

Poetin spreekt vloeiend Duits, redelijk Engels en Sergej Ivanov zegt dat zij met elkaar converseerden in het Zweeds.

Zie ook[bewerken]

Bronnen
Wikiquote Wikiquote heeft een of meer citaten gerelateerd aan Vladimir Poetin.