Filip van België

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Filip van België
Zevende koning der Belgen
Koning Filip in september 2013
Koning Filip in september 2013
Regeerperiode 2013-heden
Kroning 21 juli 2013
Volledige naam Filips (Filip) Leopold Lodewijk Maria
Geloof rooms-katholiek
Geboortedatum 15 april 1960
Brussel
Vader Albert II
Moeder Paola Ruffo di Calabria
Voorganger Albert II
Echtgenote Mathilde d'Udekem d'Acoz
Dynastie België

Filip[1] Leopold Lodewijk Maria (Brussel, 15 april 1960) is sinds 21 juli 2013 de zevende koning der Belgen. Hij is de oudste zoon van koning Albert II en koningin Paola.

Biografie

Koning Filip werd geboren als oudste zoon van prins Albert en prinses Paola op 15 april 1960 om 9:40 uur. Zijn peetouders waren koning Leopold III en prinses Ruffo di Calabria geboren gravin Luisa Gazelli di Rossana. Aan het einde van de jaren 60, toen duidelijk werd dat het huwelijk van zijn oom koning Boudewijn kinderloos zou blijven, werd prins Filip steeds nadrukkelijker als troonopvolger naar voren geschoven.

Filip was de eerste kroonprins van België die geen privé-onderwijs kreeg. Hij volgde de humaniora in een gewone school. Tot zijn vijftiende ging hij naar het Franstalige jezuïetencollege Saint-Michel in Brussel. Hierna ging hij naar de Nederlandstalige Abdijschool van Zevenkerken in Sint-Andries (West-Vlaanderen).
Hij volgde onderwijs op universitair niveau aan de Koninklijke Militaire School. Daar maakte hij deel uit van de 118e Promotie "Alle Wapens" van 1978 tot 1981. Daarna had hij een korte carrière in het leger.

Vervolgens studeerde hij in 1988 aan Trinity College van de Universiteit van Oxford, en ging hij naar de Stanford-universiteit in de Verenigde Staten waar hij de graad van 'Master of Arts in Political Science' behaalde.

Hij had al sinds lang een passie voor techniek en vooral voor jachtvliegtuigen en begon een opleiding als gevechtspiloot. Hij vloog op Alpha Jet, Mirage V en F-16. Hij maakte ook 30 solovluchten, en bezat een eigen helikopter.

Vanaf 1992 beschikte Filip over een eigen 'huis' en ontving hij een jaarlijkse dotatie. Na de dood van koning Boudewijn in 1993 en de eedaflegging van zijn vader, koning Albert II, ontving hij de titel ' Hertog van Brabant', een titel die gewoonlijk aan de kroonprins gegeven wordt. Vanaf dan sprak men van het 'Huis van de Hertog van Brabant' en nam de prins veel meer officiële taken op zich. Na zijn huwelijk werd het 'Huis van de Hertog en de Hertogin van Brabant'.

Naar aanleiding van zijn 50e verjaardag en ook later gingen stemmen op in de kranten over een grondwettelijke herziening van het koninklijk statuut naar een meer ceremoniële of protocollaire invulling, volgens het voorbeeld van de Scandinavische landen. Er is hierover echter in de politieke middens nooit overeenstemming bereikt en er is hieraan geen gevolg gegeven.

Koning der Belgen

Nadat koning Albert II op 3 juli 2013 bekend gemaakt had dat hij vanwege zijn leeftijd en gezondheid zou aftreden ten gunste van Filip, legde deze op 21 juli 2013, de nationale feestdag van België, de eed af als zevende koning der Belgen. Zijn dochter prinses Elisabeth, hertogin van Brabant, werd de eerste in rij voor de troonopvolging.

In september-oktober 2013 deed Filip samen met zijn vrouw Mathilde de Blijde intredes in de provinciehoofdsteden. De spits werd afgebeten in Leuven.

Zijn eerste buitenlandse reis als koning maakte hij met koningin Mathilde op 8 november 2013 naar Nederland. Hij werd op Paleis Noordeinde ontvangen door koning Willem-Alexander en koningin Máxima en bracht als eerste Belgische koning in de geschiedenis een bezoek aan de Staten-Generaal, het parlement van Nederland.

Huwelijk en kinderen

Filip verloofde zich op 10 september 1999[2] met jonkvrouw Mathilde d'Udekem d'Acoz (20 januari 1973). Op 4 december 1999 trouwden zij in Brussel. Zij hebben vier kinderen:

Wapen van Filip & Mathilde van Brabant

Maatschappelijke taken

Filip is, na zijn vader, voorzitter geworden van de Belgische Dienst voor de Buitenlandse Handel. In die hoedanigheid leidde hij elk jaar een viertal economische missies ter bevordering van de Belgische export. In totaal leidde hij een tachtigtal zendingen. Ook al organiseren de verschillende gewesten hun eigen economische missies, zijn de federale, geleid door de prins, de meest opvallende en de meest door de media gevolgde. Naast het bedrijfsleven, nemen ook de gewestelijke overheden er actief aan deel.

In 1998 richtte de prins, in het kader van de Koning Boudewijnstichting, het Prins Filipfonds op, met als doel de gemeenschappen in België dichter bij elkaar te brengen. Zijn motto is "Wat ons bindt is zoveel sterker dan wat ons scheidt, het is een troef die we in handen hebben". Ook wil hij graag een 'bruggenbouwer' worden genoemd.

In 2002 ontving hij een eredoctoraat van de Katholieke Universiteit Leuven. Deze toekenning werd door sommigen betwist.[3]

Koning Filip is erelid van de Club van Rome en erevoorzitter van de Belgische afdeling. Hij was ook aanwezig op bijeenkomsten van de Bilderberggroep.

Kritiek

Filip is een paar keer in aanvaring gekomen met de politiek en de pers. Hij deed een uitval naar de partij Vlaams Belang, ondertekende een document van de werkgeversvereniging VBO en berispte begin 2007 de redacteuren van twee Vlaamse kranten. [4] De prins werd hiervoor door eerste minister Guy Verhofstadt terechtgewezen.[5] Sommigen drukten de vrees uit dat Filip een actieve politieke rol zou willen spelen zodra hij de troon besteeg.

Filip werd ook ongewild betrokken in een dispuut tussen de Vlaamse Gemeenschap en de Koninklijke Collectie die ter beschikking staat van de koninklijke familie om de residenties te bemeubelen, over het eigendomsrecht van meubelen die afkomstig waren uit het Paleis op de Meir in Antwerpen. Sommige daarvan dienden om de vleugel te bemeubelen die de prins bewoonde in het Koninklijk Paleis in Brussel. Op 3 september 2008 werd een akkoord bereikt over teruggave aan de Vlaamse overheid en nog voor de inhuldiging van het gerestaureerde paleis in 2010 stonden de meubels weer op hun oorspronkelijke plek.[6]

Eretekens

België

Door staten aangeboden

In diplomatiek verkeer krijgt de hertog van Brabant steeds een ereteken, rang I. Vaak worden deze geschonken tijdens diplomatieke missies, handelsmissies of staatsbezoeken.

Andere Orden

Overige

Erefuncties

Voorouders

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
16. Filips
Graaf van Vlaanderen
 
 
 
 
 
 
 
8. Albert I
Derde Koning der Belgen
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
17. Maria van Hohenzollern-Sigmaringen
 
 
 
 
 
 
 
4. Leopold III
Vierde Koning der Belgen
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
18. Karel Theodoor in Beieren
 
 
 
 
 
 
 
9. Elisabeth in Beieren
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
19. Maria José van Bragança
 
 
 
 
 
 
 
2. Albert II
Zesde Koning der Belgen
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
20. Oscar II van Zweden
 
 
 
 
 
 
 
10. Karel,
Prins van Zweden
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
21. Sophia van Nassau-Weilburg
 
 
 
 
 
 
 
5. Astrid van Zweden
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
22. Frederik VIII van Denemarken
 
 
 
 
 
 
 
11. Ingeborg
Prinses van Denemarken
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
23. Louise van Zweden
 
 
 
 
 
 
 
1. Filip
Zevende Koning der Belgen
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
24. Fulco VI Ruffo di Calabria-Santapau
 
 
 
 
 
 
 
12. Fulco VII Beniamino Tristano Ruffo di Calabria
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
25. Eleonora Galletti di San Cataldo
 
 
 
 
 
 
 
6. Fulco VIII Ruffo di Calabria
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
26. Théodore Mosselman du Chenoy
 
 
 
 
 
 
 
13. Laura Mosselman du Chenoy
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
27. Isabelle Coghen
 
 
 
 
 
 
 
3. Paola Ruffo di Calabria
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
28. Calisto Gazelli di Rossana
 
 
 
 
 
 
 
14. Augusto Gazelli di Rossana e San Sebastiano
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
29. Francesca Cotti di Ceres
 
 
 
 
 
 
 
7. Luisa Gazelli di Rossana e di Sebastiano
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
30. Enrico Vittore Felice Rignon
 
 
 
 
 
 
 
15. Maria Cristina Rignon
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
31. Luisa Perrone di San Martino
 
 
 
 
 
 

Literatuur

  • Manu ADRIAENS, Van u, prins, geen kwaad: Brief aan Filip, Antwerpen, Hadewijch, 1990, ISBN 9789052400556
  • Jean BASTIAENSEN, Prins Filip en prinses Mathilde: Twee families met geschiedenis, Leuven, Van Halewyck, 1999, ISBN 9789056172626
  • Robert SENELLE, Miel CLEMENT & Edgar VAN DE VELDE, Handboek voor de koning, Tielt, Lannoo, 2004, ISBN 9789020953800
  • Barend LEYTS, Brigitte BALFOORT & Marc VAN DEN WIJNGAERT, Kroonprins Filip, Zele, Centraal Boekhuis, ISBN 9789052409863
  • Erik WELLENS, Prins Filip: Koning op wacht, Antwerpen, Manteau, 2010, ISBN 9789022324158

Noten

  1. Naar de Belgische koning wordt in het Nederlands tegenwoordig met Filip verwezen. Maar bij zijn geboorte werd hij aangekondigd als Filips (met een s) Leopold Lodewijk Maria (standaard.be - Een prinsje op Belvedère, 16 april 1960). Dit zijn de historisch gebruikelijke Nederlandse namen bij koningen en andere heersers, waarvan de voornaam vertaald wordt. In het Frans zijn er geen verschillende schrijfwijzen; zijn officiële naam is voor de Franstalige Belgen en voor het grootste deel van de buitenwereld Philippe Léopold Louis Marie de Belgique.
  2. Philip heeft een bruid gevonden
  3. Het Nieuwsblad: Eredoctoraat Prins Filip Het Nieuwsblad, 5 februari 2002
  4. Over deze zogenaamde berisping schreef de voormalige burgemeester van Brugge Patrick Moenaert, die bij het incident aanwezig was: Ik was er bij in het paleis, toen de rel met Pol Van Den Driessche en Yves Desmedt uitbrak. Die twee hebben dit georkestreerd. Want Filip zei alleen lachend dat het feestje alleen voor vrienden was. Waarop Pol en Yves misbaar maakten. (Het Brugsch Handelsblad, 19 juli 2013)
  5. "Prins Filip blundert opnieuw" HLN, 27 januari 2007
  6. Meubels terug op paleis aan de Meir

Externe links