Leopold II van België
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| 1835-1909 | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
 |
||||||
| Koning der Belgen | ||||||
|
||||||
|
Leopold Lodewijk Filips Marie Victor (Brussel, 9 april 1835 – Laken, 17 december 1909), prins van België, hertog van Saksen, prins van Saksen-Coburg-Gotha, hertog van Brabant, was van 1865 tot 1909 Koning der Belgen.
Inhoud |
[bewerk] Jeugd
Leopold II werd geboren als tweede kind van Leopold I en diens tweede echtgenote Louise van Orléans.
[bewerk] Huwelijk
Leopold huwde met Maria Hendrika van Oostenrijk, zij was de kleindochter van Leopold II van Oostenrijk. Ze schonk hem vier kinderen:
- Louise (18 februari 1858 - 1 maart 1924), trouwde met Filips van Saksen-Coburg-Gotha
- Leopold (12 juni 1859 – 22 januari 1869)
- Stefanie (21 mei 1864 - 24 augustus 1945), trouwde met Rudolf van Oostenrijk
- Clementina (30 juli 1872 - 8 maart 1952), trouwde met Napoleon Victor Bonaparte
Omdat zijn enige zoon en troonopvolger Leopold verongelukte, werd zijn jongere neef Prins Boudewijn troonopvolger. Zijn broer prins Filips, graaf van Vlaanderen was nagenoeg doof, daardoor achtte Leopold hem niet in staat de Belgische troon te bestijgen. Na het overlijden van Boudewijn werd zijn broer, Albert hertog van Brabant, troonopvolger. De vorst ervoer het als een mislukking dat hij geen mannelijke opvolger aan de dynastie had geschonken. Hierdoor werd na Leopold II de rechtstreekse lijn van Leopold I verbroken. Hij verweet dit echter aan zijn echtgenote, die zich terugtrok op een buitenvrblijf te Spa. Leopold zocht vertroosting bij een minnares. De Franse danseres prinses Cléo de Mérode (1875 - 1966) zou geruime tijd zijn maîtresse zijn geweest, maar officieel heeft zij dat altijd ontkend. De koning heeft een tijdlang de spotnaam Cléopold gekregen en er circuleerden spotprenten over deze al of niet vermeende affaire. Zijn eerste vrouw overleed in 1902.
Blanche Delacroix, barones de Vaughan (1883-1948) schonk de oude vorst twee buitenechtelijke kinderen; twee jongens.
- Lucien Philippe Marie Antoine Durrieux (9 februari 1906 - 15 november 1984)
- Philippe Henri Marie François Durrieux (16 oktober 1907 - 21 augustus 1914)
De koning was dolgelukkig en bedroefd tegelijk; na 3 dochters had hij ineens twee zonen, maar deze waren uitgesloten van de Belgische troon; de koning bedacht ze met de dynastieke titels hertog van Tervuren en graaf van Ravenstein. Ze kregen samen met hun moeder een deel van de erfenis. Leopold trouwde vijf dagen voor zijn dood met haar, om haar status te verbeteren. Na haar tweede huwelijk kregen de jongens de naam Durrieux.
[bewerk] Koningschap
|
|
|
|
[bewerk] Kongo
Leopold II is internationaal vooral nog bekend vanwege zijn 'privé'-kolonie Kongo-Vrijstaat. Vanaf 1876 ging hij zich steeds meer voor Centraal Afrika interesseren, o.m. door in 1879 een verkenningstocht door Henry Morton Stanley te sponsoren. Op de conferentie van Berlijn in 1884-5 werd zijn persoonlijke soevereiniteit over de Kongo-Vrijstaat internationaal erkend. In 1907 nam de Belgische regering Kongo, voortaan Belgisch-Kongo, formeel van de koning over, na protesten uit het buitenland over het wanbeheer dat Leopold over de kolonie had gevoerd. De 23 jaar onder het schrikbewind van Leopold II worden gekenmerkt door volkerenmoord, slavernij, ontvoeringen, martelen, verkrachtingen, onthoofdingen en het afhakken van handen. De schattingen over het aantal slachtoffers variëren aanzienlijk. De Britse diplomaat Roger Casement heeft het over drie miljoen tijdens twaalf van de twintig jaar. Peter Forbath noemt ten minste vijf miljoen. Adam Hochschild spreekt van tien miljoen en de Encyclopædia Britannica spreekt van een totale bevolkingsafname van twintig tot dertig miljoen naar acht miljoen.
Leopold was zeer trots op zijn kolonie, hij liet er speciaal serres voor bouwen, het Koninklijk Museum voor Midden-Afrika en zelfs een zaal in het Koninklijk Paleis, de Kongo-Zaal. Op 30 december 1888 stelde hij de nationale orde van De Orde van de Afrikaanse Ster in.
- Onder de benaming "Orde van de Afrikaanse Ster" wordt door Ons een orde ingesteld, tot beloning van de diensten aan de Onafhankelijke Kongostaat en in het algemeen aan de zaak van de Afrikaanse beschaving bewezen.
Opmerkelijk: Leopold II heeft nooit een voet gezet in zijn Kongo.
[bewerk] Belgische koning
Op 15 november 1902 probeerde de Italiaanse anarchist Gennaro Rubino, een werkloze schrijnwerker, koning Leopold II te vermoorden. Toen de koninklijke familie terugkeerde van het Te Deum in de kathedraal, vuurde Rubino een paar schoten af naar de koets. Hij miste en werd opgepakt. Als motief vermeldde hij achteraf: "Omdat hij rijk is en wij arm".
Leopold II was opdrachtgever voor vele bouwwerken in België. Hij wilde een mooi land voor zijn rijken.
In 1904 kreeg de koning van de Duitse keizer Wilhelm II Frans-Vlaanderen en twee miljoen pond sterling aangeboden als België de Duitsers ongehinderd door hun land zouden laten trekken bij een conflict met Frankrijk. Leopold weigerde dit aanbod met het argument dat zijn parlement dit nooit zou toestaan.
Drie dagen voor zijn dood huwde Leopold II nog met Blanche Delacroix waarbij hij al twee kinderen had. Hij ondertekende ook de wet op de dienstplicht waardoor iedere mannelijke Belg voor een periode naar het leger moest gaan.
[bewerk] Zijn nalatenschap
Omdat zijn erfopvolging mislukte, hield de koning zich intensief bezig met het uithuwelijken van zijn dochters. De koning was gelinkt aan alle grote dynastieën; zijn zus was keizerin van Mexico en zijn dochter moest keizerin worden van Oostenrijk. Koningin Victoria was een volle nicht van hem. Bovendien was zijn grootvader de koning van Frankrijk. Een huwelijk was voor hem een staatszaak en dat moest zijn eigen vrouw maar al te vaak ondervinden. Zij vluchtte dan ook regelmatig naar haar verblijf in Spa. Een voor een verdwenen zijn dochters dan ook naar Europese hoven ver in het buitenland. De meeste van deze huwelijken waren gedoemd om te mislukken, waardoor de vorst zich ontzettend schaamde. Bij zijn dood ontstond er hierdoor een enorme rel om het geld van hun vader. De koning onterfde ze allemaal en schonk de kastelen en paleizen allemaal aan de staat, in ruil voor het onderhoud ervan en de garantie dat de paleizen ter beschikking werden gesteld van zijn opvolgers (zo ontstond de Koninklijke Schenking). Vandaag is er alleen nog via de tak van het huis Bonaparte en Windisch-Graetz rechtstreekse afstamming van hem in leven. Hij is begraven in Laken, en liet een land achter dat economisch gezond was, een kolonie rijker, en democratischer was geworden. Zijn gedachtenis leeft voort in de Orde van Leopold II.
[bewerk] De koning bouwheer
Met het geld dat hij verdiende transformeerde hij België. Hij liet Brussel volledig opnieuw aanleggen, onder andere door de (her)bouw van:
- Het Koninklijk Paleis
- Het Kasteel van Laken
- De Koninklijke Serres van Laken
- De Basiliek van Koekelberg
- OLV-kerk van Laken
- Het Justitiepaleis
- De Tervurenlaan
- Het Koninklijk Museum voor Midden-Afrika
- Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België
- Het Jubelpark
In Antwerpen:
- De Zoo van Antwerpen
- Het Centraal Station
- Koninklijke Musea voor Schone Kunsten
In Oostende:
- De Koninklijke Gaanderijen
[bewerk] Trivia
- In 2005 eindigde hij op nr. 13 in de Waalse versie van de verkiezing van De Grootste Belg. In de Vlaamse versie eindigde hij op nr. 13 net buiten de officiële nominatielijst.
- Datzelfde jaar eindigde hij op nr. 3 in de verkiezing van de Ergste Belg, georganiseerd door het blad Deng.
[bewerk] Zie ook
[bewerk] Bibliografie
- (en) Petringa, Maria. Brazza, A Life for Africa, 2006. ISBN 9781-4259-11980
[bewerk] Externe links
| Koningen der Belgen |
|---|
|
Leopold I • Leopold II • Albert I • Leopold III • Boudewijn I • Albert II |
 |
Meer afbeeldingen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Leopold II of Belgium op Wikimedia Commons.
|
