Tweede Franse Keizerrijk
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Geschiedenis van Frankrijk |
|
Prehistorisch Frankrijk Middeleeuwen Frankrijk tijdens de Renaissance Frankrijk in de 19e en 20e eeuw Het hedendaagse Frankrijk Overige |
Het Tweede Franse Keizerrijk begon toen Napoleon III de macht greep en in 1852 zijn keizerskroon kon opzetten.
[bewerk] Ontstaan
In 1848 was in een revolutie de Julimonarchie van Lodewijk Filips afgezet en vervangen door de periode van de Tweede Franse Republiek.
Charles Louis Napoleon Bonaparte werd het volgend jaar tot president gekozen. Maar voor regeren in een democratisch bestel was ook deze Bonaparte niet in de wieg gelegd, en op 14 januari 1852 greep hij definitief de macht door het invoeren van een antiparlementaire grondwet.
Alle uitvoerende macht lag bij Napoleon, net als het initiatiefrecht voor wetsvoorstellen. Als tegenprestatie werd wel het algemeen stemrecht ingevoerd, bij een overigens zeer zwak functionerend parlement.
Napoleon kreeg zijn keizerstitel door een volksraadpleging, die uitgevoerd werd in een sfeer van angst voor anarchie. Hij liet zich kronen op 2 december 1852, precies 48 jaar nadat zijn oom zich had laten kronen in een even theatrale vertoning.
[bewerk] Binnenland
Parijs kreeg nieuwe brede lanen en mooie parken. Zo werd o.a. het Bois de Boulogne omgehakt en vervangen door een park. Ook werd Georges Hausmann uitgenodigd om in Parijs een nieuwe periferie aan te leggen
[bewerk] Buitenland
Succes in de Krimoorlog (1853 - 1856) droeg bij aan het prestige van het rijk. In 1858 begon Napoleon samen met Savoye-Piemonte een oorlog tegen Oostenrijk, die met de slag van Solferino in 1859 slecht eindigde voor de bondgenoten. Toch was de stichting van het moderne Italië een succes voor Frankrijk. Met de nieuwe staat werd een gebiedsruil overeengekomen: Frankrijk stond Sardinië af en ontving Savoye en Nice.
Groot prestigeverlies was er enkele jaren later in Mexico, waar de vestiging van een marionettenregering onder Maximiliaan van Habsburg uitliep op een fiasco.
Aanvankelijk werd in de Lage Landen gevreesd voor een Frans-Duits monsterverbond tussen het zojuist verenigde Duisland onder Otto von Bismarck en Frankrijk, waarbij Europese invloedssferen bepaald zouden worden, maar in 1870 brak de Frans-Pruisische Oorlog uit, waarbij de nieuwe machtsverhoudingen duidelijk werden. Frankrijk werd snel onder de voet gelopen, Parijs werd belegerd door de Duitsers, wat leidde tot een linkse volksopstand die als de Commune van Parijs de geschiedenis in zou gaan. De opstand werd bloedig neergeslagen, maar het einde van Napoleon III en het Tweede Franse Keizerrijk waren toch wel in zicht. Napoleon ging in ballingschap in Engeland, waar hij stierf. De Derde Republiek werd uitgeroepen. Duitsland greep de gelegenheid aan om het Duitse Keizerrijk in 1871 in de Spiegelzaal van Versailles uit te roepen.
| Serie Geschiedenis van Frankrijk |
|---|
| Tweede Franse Keizerrijk Napoleon III - Eugénie de Montijo - Napoleon Eugène Lodewijk Bonaparte |
| Politiek Wetgevend Lichaam - Senaat |
| Parlementsverkiezingen (1869) |
| Referendum (1870) |
| Oorlogen Krimoorlog - Sardijnse Oorlog - Franse interventie in Mexico |
| Emser Depesche - Frans-Duitse Oorlog - Slag bij Sedan |
| Val Voorlopige Regering - Louis Jules Trochu |
| Proclamatie Derde Franse Republiek |
