Jakob Stämpfli

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Jakob Stämpfli 1820-1879

Jakob Stämpfli (Schwanden, 23 februari 1820 - Bern, 15 mei 1879) was een Zwitsers politicus.

Stämpfli studeerde rechten aan de Universiteit van Bern. Nadat hij was gepromoveerd werd hij in 1843 advocaat. In 1845 werd hij redacteur van de Berner Zeitung, de krant van de radicalen. De radicalen (voorloper van de Vrijzinnig Democratische Partij.De Liberalen) voerden oppositie tegen de gematigde liberalen die toen in het kanton Bern de scepter zwaaiden. In juli 1846 werd hij in de Regeringsraad van Bern gekozen. Hij was beheerder van het departement van Financiën. Hij voerde een nieuw belastingstelsel in en schafte de laatste feodale praktijken af. Van 1 juni 1849 tot 31 mei 1850 was Stämpfli voorzitter van de Regeringsraad.

In 1849 werd Stämpfli in de Kantonsraad en in 1850 in de Nationale Raad. Van 1851 tot 1854 was hij President van de Nationale Raad.

Op 6 december 1854 werd Jakob Stämpfli in de Bondsraad gekozen. Hij bleef lid tot 31 december 1863. Tijdens zijn lidmaatschap van de Bondsraad beheerde hij de volgende departementen:

Stämpfli was in 1855, 1858 en in 1861 vicepresident en in 1856, 1859 en 1862 bondspresident.

Jakob Stämpli genoot een grote populariteit door zijn stellingname tegen Pruisen nadat de royalistische coup in het kanton Neuchâtel was neergeslagen (1856). Tijdens de Savoye crisis (1860) speelde Stämpfli een belangrijke rol.

In de jaren '60 van de negentiende eeuw kocht hij het spoor op en werden de staatsspoorwegen opgericht.

Na zijn aftreden was hij directeur van de Federale Bank (voorloper Nationale Bank van Zwitserland) (1865-1878).

Jakob Stämpfli was de schoonzoon van Wilhelm Snell. Stämpfli werd begraven op het Bremgartenfriedhof.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Voorganger:
Ulrich Ochsenbein
Lid van de Zwitserse Bondsraad
1855-1863
Opvolger:
Karl Schenk