Merovingen
| Geschiedenis van Frankrijk |
|
|
|
Prehistorie Romeinse tijd Middeleeuwen
West-Francië (843-987)
Vroegmoderne Tijd
Moderne Tijd |
|
|
Portaal  FrankrijkPortaal Geschiedenis |
.svg){kind=small}
De Merovingen waren een dynastie van Frankische koningen, die over een regelmatig veranderend gebied in delen van het huidige België, Frankrijk en Duitsland regeerden van de 5e tot in de 8e eeuw.
Inhoud |
[bewerken] Geschiedenis
De Merovingische dynastie dankt zijn naam aan Merovech, een min of meer legendarische koning van de Salische Franken van 447 tot 457. Zijn kleinzoon, Chlodovech, kon het grootste deel van Gallië ten noorden van de Loire verenigen. Chlodovech liet zich in 496 dopen, waardoor het christendom de staatsgodsdienst van het Frankische Rijk werd. Chlodovech verdeelde zijn rijk na zijn dood over zijn vier zonen overeenkomstig de Salische wetten.
De hoofdstad van het rijk was tot 486 gelegen in Doornik. Sinds wanneer dit het geval was is onduidelijk. Waar het centrum van het Merovingische rijk voordien lag, en tot wanneer, is tot nog toe eveneens het onderwerp van discussie. Er is enkel bekend dat dit Dispargum was, waarschijnlijk Duisburg aan de Rijn, hoewel Duisburg nabij Tervuren ook wel gesuggereerd is. Na Doornik verplaatste Chlodovech zijn hoofdstad naar Parijs.
Onder de Merovingen kreeg langzaamaan het middeleeuwse feodalisme gestalte, onder andere door het aanstellen van hertogen die verantwoordelijk werden voor het regeren, verdedigen en rechtspreken in delen van het Frankische koninkrijk.
Halverwege de 7e eeuw hadden de koningen weinig feitelijke macht meer, en waren ze vooral symbolische figuren. Ze begonnen zichzelf steeds meer toe te leggen op wereldlijke geneugten, en lieten het regeren van hun koninkrijk over aan hofmeiers (major domus in het Latijn). Het ambt van hofmeier werd erfelijk vanaf de Karolingen. (Zie: Karel Martel.)
De Karolingen onttroonden de Merovingen in 751, toen Pepijn de Korte de Frankische edelen achter zich kreeg en de laatste Merovingische koning, Childerik III, afzette.
De enige zoon van Childerik III, prins Theuderik (V), leidde een kerkelijk celibatair leven en zette het geslacht van de Merovingen niet voort.
[bewerken] Bronnen
Over de Merovingische tijd bestaan zo goed als geen originele geschreven bronnen. Wat we menen te weten, komt voornamelijk uit tweede hand, via latere kopieën (van kopieën!). Veel behoort daarenboven tot de wereld van overlevering, sagen en legenden. Veel wordt ook afgeleid via gegevens over tijdgerelateerde historische feiten.
De Merovingen hebben voornamelijk gebruik gemaakt van Romeinse, Byzantijnse en Friese munten.
[bewerken] Lijst Merovingische koningen
- 447 - 458: Merovech
- 458 - 482: Childerik I
- 482 - 511: Clovis I
- 511 - 558: Childebert I
- 558 - 562: Chlothar I
- 562 - 566: Charibert
- 562 - 575: Sigebert I
- 566 - 584: Chilperik I
- 584 - 628: Chlothar II
- 628 - 637: Dagobert I
- 637 - 655: Clovis II
- 655 - 668: Chlothar III
- 668 - 674: Childerik II
- 674 - 678: Dagobert II
- 674 - 691: Theuderik III
- 691 - 695: Clovis III
- 695 - 711: Childebert II
- 711 - 716: Dagobert III
- 716 - 721: Chilperik II
- 721 - 737: Theuderik IV
- 743 - 751: Childerik III
[bewerken] Chronologie en territoriale verdelingen
Zie ook: lijst van koningen der Franken
 |
Zie de categorie Merovingians van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
