Sebastopol
 |
||||
|
||||
  |
||||
|
|
||||
| Oblast | Stad met bijzondere status | |||
| Coördinaten | 44°36'N 33°31'E | |||
|
|
||||
| Oppervlakte | 1079 km² | |||
| Inwoners (2001[1]) | 379.492 (352 inw/km²) | |||
|
|
||||
| Postcode | 99000- | |||
| Netnummer | 692 | |||
| Aantal rayons | 4 | |||
| Website | sevastopol.net.ua | |||
|
||||
Sebastopol (Oekraïens: Севастополь, [seβ̞aˈstopolʲ]; Russisch: Севастополь, [sʲɪvɐˈstopəlʲ])[2] is een havenstad in Oekraïne. De stad ligt op de Krim aan de Zwarte Zee. Sebastopol heeft ruim 379.000 inwoners. Het grootste deel van de bevolking (71,6 %) is etnisch Rus.[3]
Rusland pacht nog steeds een marinebasis in Sebastopol, omdat hier het hoofdkwartier is van de Russische Zwarte Zeevloot. Mede daarom is Sebastopol geen onderdeel van de Krimrepubliek, maar heeft het een speciale status, die inhoudt dat het direct door de landelijke Oekraïense overheid wordt bestuurd, met uitzondering van lokale zaken. Voor mensen uit de voormalige Sovjet-Unie is het bovendien vanwege het subtropische klimaat een belangrijke toeristische bestemming.
Inhoud |
Geschiedenis [bewerken]
De Zwarte Zeekust, en dus ook de Krim, werd in de oudheid verkend door de Scythen en de Sarmaten. Archeologen hebben hebben er nederzettingen die dateren tot 1000 voor Christus aangetroffen. Op de plek waar nu Sebastopol ligt, stichtten de Griekse kolonisten uit Heraclea in de zesde eeuw voor Christus de plaats Chersonesos.
In de 9e eeuw werd Chersonesos een onderdeel deel van het Byzantijnse Rijk. In het jaar 988 bekeerde grootvorst Vladimir zich in Chersonesos tot het christendom. Dit markeerde het begin van de verspreiding van het orthodoxe geloof over de Russischtalige wereld. Chersonesos werd uiteindelijk verwoest door troepen van de Gouden Horde en het gebied waar nu Sebastopol ligt kwam in de 15e eeuw onder Ottomaans bestuur.
Gedurende de Russisch-Turkse Oorlog van 1768 tot 1774 veroverde de Russische troepen de Krim opnieuw. In de herfst van 1782 gingen de eerste Russische schepen, de fregatten Chrabry en Ostrorógny, voor anker nabij Achtiar, een oude Krim-Tataarse nederzetting. Op 3 juni 1783 werd op deze plaats de stad gesticht. Deze militaire vesting heette aanvankelijk nog Achtiar. Een jaar later werd in opdracht van Tsarina Catharina de Grote begonnen met de bouw van een marinebasis en kreeg de plaats de Griekse naam Sebastopol (van σεβαστος, sevastos, "eerbiedwaardig" en πολις, polis, "stad").[2] Tussen 1797 en 1826 heette de stad wederom Achtiar. In 1804 werd Sebastopol benoemd tot thuishaven van de Zwarte Zeevloot. Het eerste fort stamt uit 1809.
Tijdens de Krimoorlog (1854-1856) werd Sebastopol langdurig belegerd door Franse, Britse en Italiaanse troepen. Uiteindelijk viel de stad na 349 dagen, in september 1855. Een jaar later kregen de Russen met het accepteren van de Vrede van Parijs de controle over de stad terug.
In de Tweede Wereldoorlog werd de stad gedurende tweehonderdvijftig dagen belegerd door de Duitsers. De aanval begon op 22 juni 1941 met een luchtaanval. Toen het Duitse leger Sebastopol op 1 juli 1942 innam, lag de stad volledig in puin. Tienduizenden Sovjetsoldaten waren tijdens de Slag om Sebastopol gesneuveld en 95.000 van hen waren krijgsgevangengenomen; het aantal inwoners van Sebastopol was tot een zesde gekrompen. Vele burgers, waaronder ook Joden, werden geëxecuteerd. Aangezien de bevolking zich hevig tegen de Duitse verovering had verzet, besloot de bezetter ruim 15.000 personen uit de stad te deporteren naar omliggende gebieden en Oekraïne.[4] De bezette stad werd door de nazi's hernoemd tot Theodorichhafen. Op 9 mei 1944 werd de stad na een korte strijd weer heroverd door het Rode Leger. Voor de heldhaftige verdediging heeft de stad de status van heldenstad van de Sovjet-Unie gekregen, een status die slechts aan dertien plaatsen is toegekend. Tevens ontving Sebastopol de Orde van de Rode Banier met gouden ster.
In 1954 werd de Krim overgedragen door de Russische deelrepubliek van de Sovjet-Unie aan de Oekraïense deelrepubliek. Vanwege de aanwezigheid van de marinebasis werd Sebastopol in een aparte administratieve eenheid ingedeeld, los van de Krim, en werd de stad feitelijk rechtstreeks vanuit Moskou bestuurd. In de Sovjettijd was Sebastopol vanwege de stationering van de Zwarte Zeevloot een gesloten stad, beperkt toegankelijk voor mensen die er niet woonden. Deze status werd pas in 1996 opgeheven.
Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie hebben de pogingen van Oekraïne de Zwarte Zeevloot van de oud-USSR tot Oekraïens eigendom te verklaren tot spanningen geleid tussen Rusland en Oekraïne. Ook hebben de aparte status van Sebastopol en de historische sentimenten die veel Russen koesteren jegens de stad erbij een grote rol gespeeld. Het Russische parlement, de Doema, nam zelfs een wet aan waarin Sebastopol tot deel van het Russische grondgebied werd verklaard en heeft daarmee de spanningen hoog laten oplopen. Deze situatie werd voorlopig opgelost in 1997 toen besloten werd tot de opdeling van de Zwarte Zeevloot in het Oekraïense en het Russische deel. De Russen mochten tot 2017 een marinebasis in de stad huren. In april 2010 werd dit huurcontract met 25 jaar verlengd tot 2042.
Sinds Sebastopol vrij toegankelijk is voor internationaal publiek heeft de stad zich tot een belangrijke toeristische bestemming ontwikkeld en groeit het aantal bezoekers ieder jaar. Dit is vooral te danken aan het subtropische klimaat, de vele geschiedkundige overblijfselen uit o.a. de Krimoorlog en de Tweede Wereldoorlog en de archeologische vindplaatsen uit de oudheid. Toeristen komen vooral uit de voormalige Sovjet-Unie en Oostbloklanden, Duitsland, Engeland, Frankrijk en Italië .
Wapen [bewerken]
Het rode lint met de vijfpuntige ster in het wapen van Sebastopol verwijst naar de status van heldenstad tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het is de medaille van een Held van de Sovjet-Unie.
De zuil in het wapen is een gedenkzuil in de haven van Sebastopol, die verwijst naar de oorlogsschepen die tijdens de Krimoorlog opzettelijk tot zinken werden gebracht om de stad te beschermen tegen aanvallen vanuit zee.
Bevolking [bewerken]
Russen vormen met 71,6% van de bevolking de verreweg grootste etnische groep in de stad, hoewel hun aantal sinds 1989 (74,4%) wel iets is afgenomen. Daarnaast wonen er Oekraïners (22,4%) en enkele kleinere groepen, waaronder Wit-Russen (1,6%), Tataren (0,7%) en Krimtataren (0,5%).[3]
Het Russisch is de dominante taal in Sebastopol, ook onder diegenen die zich niet als Rus beschouwen. Bij de Oekraïense volkstelling van 2001 gaf 90,6% van de inwoners van Sebastopol het Russisch als moedertaal op, slechts 6,8% het Oekraïens.[5]
Bestuurlijke indeling [bewerken]
De stad Sebastopol bestaat uit 4 rayons:
- Leninski (centrum)
- Gagarinski (westelijk deel van de stad)
- Nachimovski (in het oosten)
- Balaklavski (ten zuiden van de kernstad)
Tot het grondgebied van Sebastopol behoren naast de kernstad enkele tientallen kleinere plaatsen, die vooral in het rayon Balaklavski liggen.
Bezienswaardigheden [bewerken]
In de buurt van Sebastopol ligt de ruïnestad Chersonesos met aldaar de Vladimirkathedraal.
Het panoramamuseum [bewerken]
In Sebastopol is een van de weinige resterende panoramamusea in de wereld te vinden. Het in 1905 geopende panorama is een van de drie panorama's geschilderd door de Russische schilder Franz Roubaud. Het schilderij laat 6 juni 1855, het hoogtepunt van de belegering van Sebastopol tijdens de Krimoorlog zien, vanuit het standpunt van de stad. Het schilderij is 115 meter lang, 14 meter hoog, en heeft een oppervlakte van 1610 vierkante meter.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog raakte het gebouw zwaar beschadigd. Ongeveer de helft van de panelen is daarbij verloren gegaan. Na de oorlog werd het museum gerestaureerd, maar het verschil tussen de oorspronkelijke panelen en de nieuw geschilderde panelen (op basis van foto's) is nog steeds duidelijk te zien.
Herinneringen aan Sebastopol [bewerken]
In Parijs herinnert de grote Avenue Sébastopol aan de moeizame verovering van de havenstad. In 1854 schonk de Turkse sultan een aantal generaals de hier afgebeelde Gouden Krimmedaille. Duizenden Britse soldaten en officieren droegen de zilveren Krimmedaille, een campagnemedaille met een Sebastopol gesp.
Bekende personen [bewerken]
- Leo Tolstoj heeft een aantal korte verhalen geschreven over Sebastopol. Hij maakte de belegering van Sebastopol zelf mee.
- Admiraal Pavel Nachimov had de leiding over de verdedigers tijdens de Krimoorlog en kwam zelf om door een sluipschutter.
- Ook admiraal Vladimir Aleksejevitsj Kornilov sneuvelde er tijdens de Slag bij Malakov.
- Ook admiraal Vladimir Ivanovitsj Istomin sneuvelde toen door een kanonskogel.
- Dasja Sevastopolskaja verzorgde tijdens de Krimoorlog als verpleegster gewonden aan de frontlijn.
Noten [bewerken]
- ↑ Oekraïense volkstelling 2001
- ↑ a b Sebastopol, met een b, is de traditionele Nederlandse naam van de stad, die gebaseerd is op de Klassiek Griekse uitspraak van σεβαστος. In Russische ontleningen uit het Grieks wordt de β een [v], in overeenstemming met de latere (en moderne) uitspraak van het Grieks. Het endoniem Sevastopol wordt in het Nederlands ook gebruikt, zij het in iets mindere mate dan Sebastopol.
- ↑ a b Oekraïense volkstelling 2001
- ↑ Andrej Angrick: Besatzungspolitik und Massenmord : die Einsatzgruppe D in der südlichen Sowjetunion, 1941-1943. - Hamburg : Hamburger Edition, 2003. p. 531ff.
- ↑ Oekraïense volkstelling 2001
| Bestuurlijke indeling van Oekraïne | |
|---|---|
|
Autonome republiek: Krim |
|
 |
Zie de categorie Sevastopol van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |
