Visum

Een visum is een officiële toestemming een land binnen te reizen en in dat land te verblijven. In tegenstelling tot een paspoort wordt een visum over het algemeen niet afgegeven door het thuisland van de reiziger maar door het land waar hij / zij wil inreizen. Op deze manier kan dat land beter in de gaten houden wie het land binnenkomt en ook wanneer. Omdat het visum over het algemeen na gebruik weer ingeleverd moet worden is ook bekend wanneer het land weer wordt verlaten. Visa moeten meestal binnen een bepaalde periode gebruikt worden, en vaak wordt het aantal keren dat in die periode het land mag worden betreden aangegeven in het visum (de zogenaamde single entry, double entry en multiple entry visa).

Er bestaan ook transitvisa: visa die wel het recht geven een land door te reizen maar niet het recht daar te verblijven. Dit soort visa is over het algemeen zeer beperkt geldig en verplichten vaak ook het volgen van een vooraf aangegeven route.

Een ander soort visum is het uitreisvisum: dat is een toestemming om het eigen land te mogen verlaten. In tegenstelling tot "gewone" visa en transitvisa wordt dit visum uitgegeven door het thuisland van de reiziger. Vaak is het bovendien gekoppeld aan een bestemming: een uitreisvisum voor bestemming A is niet geldig voor bestemming B.

Visum in paspoort (transitvisum voor Japan)

Voor sommige landen moet het visum van tevoren aangevraagd worden. Hierdoor hebben deze landen in principe de mogelijkheid een onderzoek naar het verleden van de aanvrager uit te voeren. Op grond hiervan kan besloten worden het visum, en daarmee de toegang tot het land, te weigeren. Andere landen verstrekken het visum op het moment dat men het land binnenkomt. Soms kan ook voor deze landen het visum vooraf aangevraagd worden. Een reden om dit te doen kan zijn het oponthoud aan de grens te verminderen.

Een visum is niet altijd gratis. Met name voor landen die geen vrij converteerbare valuta hebben, kan de uitgifte van visa een bron van inkomsten (van vreemde valuta) zijn.

Een visum kan verschillende vormen aannemen, meestal een stempel in het paspoort of een sticker of zegel die in het paspoort geplakt wordt. Een paspoort heeft daarvoor een aantal lege pagina's. Wie veel reist kan een zakenpaspoort aanvragen met extra veel ruimte voor visa. Soms is een visum een document dat naast het paspoort bewaard moet worden. Een los visum (zonder paspoort) is geen geldig reisdocument.

Visa worden vooral uitgegeven door landen waar inreisbeperkingen gelden, hetzij op basis van herkomst, hetzij op basis van tijd. Zo kunnen Nederlanders en Belgen voor een aantal golfstaten alléén een visum aanvragen als tegelijkertijd een uitnodiging van een inwoner overlegd kan worden.

Visa in de Europese Unie

De Schengenlanden geven visa uit die geldig zijn in het gehele gebied, en een visum afgegeven door één van deze landen is automatisch voor álle Schengenlanden geldig. Het visum moet worden aangevraagd in het land waar gedurende de reis de meeste tijd wordt doorgebracht, of (indien dat onbekend is) het land van inreizen. De Schengenvisa en de visa van andere landen van de Europese Unie hebben dezelfde lay-out en worden als sticker in het paspoort geplakt. Er worden vier typen onderscheiden:

• visum A: luchthaventransitvisum (voor overstappen op een EU-luchthaven, zonder daar de EU-staat binnen te komen).
• visum B: transitvisum (5 dagen geldig).
• visum C: toeristen/zakenvisum (3 maanden geldig). Voor zeer regelmatige entree kan het visum voor een langere termijn worden afgegeven (circulatievisum).
• visum D: entreevisum voor inschrijving als inwoner.

Een buitenlander die visum C wil aanvragen, heeft in sommige gevallen een garantverklaring nodig van degene in Nederland die hem uitnodigt. Het visum D is bedoeld voor mensen die zich willen vestigen in een EU-land en wordt in Nederland een machtiging tot voorlopig verblijf (MVV) genoemd.

De Europese Unie streeft naar visavrije entree voor al haar burgers in de landen waarvan de inwoners visumvrij het Schengengebied in kunnen. Deze zogenoemde visumreciprociteit is op dit moment een punt van discussie tussen de Europese Unie enerzijds, en de Verenigde Staten, Canada en (in mindere mate) Australië anderzijds. De visumplicht betreft hier vooral landen die onlangs tot de EU zijn toegetreden.

Visa in het Koninkrijk der Nederlanden

Zie Toelatingsregeling voor de toegangsregeling tussen de landen van het Koninkrijk der Nederlanden onderling.

Visum voor het Caribisch gebied van het Koninkrijk der Nederlanden

Voor het Koninkrijk der Nederlanden is aanhangig de Rijksvisumwet.

Op dit moment wordt voor Aruba, Curaçao, Sint Maarten en Caribisch Nederland een gemeenschappelijk visum uitgegeven voor kort verblijf. Hiermee kan een persoon met een visumplichtige nationaliteit gedurende de geldigheidsperiode van het visum (standaard 6 maanden) maximaal 90 dagen per kalenderjaar in het gebied verblijven. Er mag maximaal 30 dagen onafgebroken in een van de vier landen worden verbleven.

Voor langdurig verblijf hebben personen met een visumplichtige nationaliteit een inreisvisum nodig om ter plaatse een verblijfsvergunning te kunnen aanvragen. Voor Aruba is dat een VTA-document (Voorlopige Toelating tot Aruba), voor Curaçao een Oproepingsbrief, voor Sint Maarten een Landingpermit en voor Caribisch Nederland een machtiging tot voorlopig verblijf (MVV-BES).

Visa in de Verenigde Staten

In de Verenigde Staten vallen inwoners van sommige landen onder het Visa Waiver Program. Afhankelijk van het model paspoort (wel of geen machinaal leesbare controlestrook, wel of geen biometrische gegevens enzovoorts) en het doel van het verblijf kan het zijn dat men al dan niet daaronder valt. Als men onder dit programma valt, kan bij de grens een inreiskaart voor een verblijf van maximaal 90 dagen verkregen worden. Het betreft in dat geval een multiple entry-visum. Valt men niet onder dit programma dan moet vooraf een visum aangevraagd worden.

Mediabestanden

Zie de categorie Visas van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden.