Visum

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Toeristen die de Victoriawatervallen willen bezoeken, hebben een double entry-visum nodig voor Zimbabwe

Een visum is een officiële toestemming een land binnen te reizen en in dat land te verblijven. Een visum wordt afgegeven door het land waar de reiziger naartoe gaat. Op deze manier kan dat land controle uitoefenen op wie het land binnenkomt.

De meeste visa bevatten voorwaarden voor het bezoek. Vaak is een visum beperkte tijd geldig, na uiterlijk die tijd moet de reiziger het land verlaten hebben (standaard toeristenvisa voorzien hiervoor meestal 90 dagen). Dit kan in sommige gevallen omzeild worden door voor korte tijd het land te verlaten om daarna (op een nieuw visum) terug te keren, een zogenaamde visum run.[1] Meestal wordt ook aangeduid hoeveel keer de reiziger het land kan binnenkomen; de zogenaamde single entry (éénmalige toegang), double entry en multiple entry visa (onbeperkte toegang). Daarnaast kan het visum voorwaarden opleggen aan het bezoek in het land, bijvoorbeeld dat de bezoeker geen activiteiten op de arbeidsmarkt mag uitvoeren.

Niet volgen van deze regels, bijvoorbeeld overschrijven van de verblijfsduur of actief zijn op de arbeidsmarkt, kan leiden tot juridische sancties. Dit kan lopen van een boete die betaald moet worden bij het vertrek tot een tijdelijk of permanent verbod om het land opnieuw te bezoeken.

Visum aanvragen[bewerken]

Voor sommige landen moet het visum van tevoren aangevraagd worden. Dit kan via de plaatselijke vertegenwoordiging van dat land (ambassade en/of consulaat) of via gespecialiseerde bedrijven. Door deze aanvraagprocedure hebben deze landen in principe de mogelijkheid een onderzoek naar het verleden van de aanvrager uit te voeren. Op grond hiervan kan besloten worden het visum, en daarmee de toegang tot het land, te weigeren.

Andere landen verstrekken het visum op het moment dat men het land binnenkomt (visa on arrival). Vaak kan voor deze landen het visum ook vooraf aangevraagd worden, dit kan oponthoud aan de grens voorkomen.

Vaak worden voor een visum kosten berekend. Met name voor landen die geen vrij converteerbare valuta hebben, kan de uitgifte van visa een bron van inkomsten (en vreemde valuta) zijn.

Een visum kan verschillende vormen aannemen. Soms is een visum een document dat naast het paspoort bewaard moet worden, maar meestal betreft het een stempel in het paspoort of een sticker of zegel die in het paspoort geplakt wordt. Een paspoort heeft daarvoor een aantal lege pagina's. Wie veel reist kan een zakenpaspoort aanvragen, dat is een paspoort met meer ruimte voor visa.[2] In uitzonderlijke gevallen is het mogelijk twee paspoorten tegelijk te bezitten, dit kan specifiek aangevraagd worden indien reizen gepland zijn naar landen met 'onderling gevoelige, gespannen relaties'.[2] Zo weigert Israël de toegang tot zijn grondgebied als in het paspoort bewijs is dat landen als bijvoorbeeld Iran bezocht werden (en andersom).[3] Een los visum (zonder paspoort) is geen geldig reisdocument.

Visa worden vooral uitgegeven door landen waar inreisbeperkingen gelden, hetzij op basis van herkomst, hetzij op basis van tijd. Zo kunnen Nederlanders en Belgen voor een aantal golfstaten alléén een visum aanvragen als tegelijkertijd een uitnodiging van een inwoner overlegd kan worden.

Soorten visa[bewerken]

Visum in paspoort (transitvisum voor Japan)

Er bestaan verschillende soorten visa:

transitvisum
visum dat wel het recht geeft een land door te reizen, maar niet het recht daar te verblijven. Dit soort visa is over het algemeen zeer beperkt geldig (van enkele uren tot enkele dagen) en verplichten vaak ook het volgen van een vooraf aangegeven route.
toeristenvisum
voorzien voor toeristen en mensen die het land slechts korte termijn (meestal maximaal 90 dagen) bezoeken.
uitreisvisum
(meestal) toestemming om het eigen land te mogen verlaten. In tegenstelling tot "gewone" visa en transitvisa wordt dit visum uitgegeven door het thuisland van de reiziger. Vaak is het bovendien gekoppeld aan een bestemming: een uitreisvisum voor bestemming A is niet geldig voor bestemming B.
Soms is een uitreisvisum nodig om een ander land te mogen verlaten. Bijvoorbeeld de Greenpeace-activisten in Rusland, nadat het voorarrest was beëindigd in combinatie met een verbod om het land te verlaten. Nadat Poetin amnestie had verleend, was vervolgens een uitreisvisum nodig om het land te mogen verlaten.
tijdelijke verblijfsvergunningen
bieden de mogelijkheid tijdelijk, al dan niet volwaardig, lid uit te maken van het maatschappij in dat land. Dit omvat werkvergunningen om een bedrijf op te richten (Business permits), in het land te werken (Work permits), voor internationale bedrijven om mensen in het land te stationeren (Corporate permits of intracompany transfer), om te studeren (Study permits), voor uitwisselingsprojecten (Exchange permits), te pensioneren (Retired persons’ permits), voor gezinshereniging (Relatives permits), om medische behandelingen te volgen (Medical treatment permits), ...
permanente verblijfsvergunningen
asielaanvragen

Visaregelingen[bewerken]

Visa in de Europese Unie[bewerken]

De Schengenlanden geven visa uit die geldig zijn in het gehele gebied, en een visum afgegeven door één van deze landen is automatisch voor álle Schengenlanden geldig. Het visum moet worden aangevraagd in het land waar gedurende de reis de meeste tijd wordt doorgebracht, of (indien dat onbekend is) het land van inreizen. De Schengenvisa en de visa van andere landen van de Europese Unie hebben dezelfde lay-out en worden als sticker in het paspoort geplakt. Er worden vier typen onderscheiden:

  • visum A: luchthaventransitvisum (voor overstappen op een EU-luchthaven, zonder daar de EU-staat binnen te komen).
  • visum B: transitvisum (5 dagen geldig).
  • visum C: toeristen/zakenvisum (3 maanden geldig). Voor zeer regelmatige entree kan het visum voor een langere termijn worden afgegeven (circulatievisum).
  • visum D: entreevisum voor inschrijving als inwoner.

Een buitenlander die visum C wil aanvragen, heeft in sommige gevallen een garantverklaring nodig van degene in Nederland die hem uitnodigt. Het visum D is bedoeld voor mensen die zich willen vestigen in een EU-land en wordt in Nederland een machtiging tot voorlopig verblijf (MVV) genoemd.

De Europese Unie streeft naar visavrije entree voor al haar burgers in de landen waarvan de inwoners visumvrij het Schengengebied in kunnen. Deze zogenoemde visumreciprociteit is op dit moment een punt van discussie tussen de Europese Unie enerzijds, en de Verenigde Staten, Canada en (in mindere mate) Australië anderzijds. De visumplicht betreft hier vooral landen die onlangs tot de EU zijn toegetreden.

Visa in het Koninkrijk der Nederlanden[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Toelatingsregelingen binnen het Koninkrijk der Nederlanden voor de regelingen tussen de landen van het Koninkrijk onderling.
Visum voor het Caribisch gebied van het Koninkrijk der Nederlanden

Voor het Koninkrijk der Nederlanden is aanhangig de Rijksvisumwet.

Op dit moment wordt voor Aruba, Curaçao, Sint Maarten en Caribisch Nederland een gemeenschappelijk visum uitgegeven voor kort verblijf. Hiermee kan een persoon met een visumplichtige nationaliteit gedurende de geldigheidsperiode van het visum (standaard 6 maanden) maximaal 90 dagen per kalenderjaar in het gebied verblijven. Er mag maximaal 30 dagen onafgebroken in een van de vier landen worden verbleven.

Voor langdurig verblijf hebben personen met een visumplichtige nationaliteit een inreisvisum nodig om ter plaatse een verblijfsvergunning te kunnen aanvragen. Voor Aruba is dat een VTA-document (Voorlopige Toelating tot Aruba), voor Curaçao een Oproepingsbrief, voor Sint Maarten een Landingpermit en voor Caribisch Nederland een machtiging tot voorlopig verblijf (MVV-BES).

Visa in de Verenigde Staten[bewerken]

In de Verenigde Staten vallen inwoners van sommige landen onder het Visa Waiver Program. Afhankelijk van het model paspoort (wel of geen machinaal leesbare controlestrook, wel of geen biometrische gegevens enzovoorts) en het doel van het verblijf kan het zijn dat men al dan niet daaronder valt. Als men onder dit programma valt, kan bij de grens een multiple entry-visum voor een verblijf van maximaal 90 dagen verkregen worden. Valt men niet onder dit programma dan moet vooraf een visum aangevraagd worden.

Bronnen, noten en/of referenties