Aruba

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Aruba
Vlag
(Details)
Wapen
(Details)
Aruba
Basisgegevens
Officiële landstaal Nederlands en Papiaments
Hoofdstad Oranjestad
Regeringsvorm Constitutionele monarchie
Staatshoofd Koning Willem-Alexander
Fredis Refunjol (gouverneur)
Regeringsleider Mike Eman (Arubaanse Volkspartij)
Religie Katholiek 82%, protestant 8%
Oppervlakte 180 km² [1] (-% water)
Inwoners 101.484 (2010)[2]
109.153 (2013)[3] (606,4/km² (2013))
Overige
Volkslied Aruba Dushi Tera
Munteenheid Arubaanse florin (AWG)
UTC -4
Nationale feestdag 18 maart Dia di Himno y Bandera
Web | Code | Tel. .aw | ABW | 297
Voorgaande staten
Nederlandse Antillen Nederlandse Antillen 1986
Topografie
Aruba
Portaal  Portaalicoon   Landen & Volken
Bioscoopjournaal uit 1947. Impressie van het eiland Aruba.

Aruba is een land binnen het Koninkrijk der Nederlanden, gelegen op 23 kilometer ten noorden van het schiereiland Paraguaná van de Venezolaanse deelstaat Falcón. Het behoort tot de ABC-eilanden van de Kleine Antillen. Aruba heeft een bevolking van 109.153 (2013) inwoners en met een oppervlakte van 180 km² is het ongeveer even groot als het Nederlandse waddeneiland Texel. Het eiland is vrij droog met weinig van de weelderige tropische vegetatie die in de Caraïben gebruikelijk is.

Geschiedenis[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Geschiedenis van Aruba voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Aruba werd ontdekt in 1499 door Alonso de Ojeda, Amerigo Vespucci en Juan de la Cosa. Het eiland werd samen met Bonaire en Curaçao door de Spaanse Koning aan Juan Martín de Ampués in eigendom gegeven en werden ook de "Islas de Los Gigantes" genoemd. Een bekend werk dat de hele geschiedenis vertelt van het begin van de Spaanse conquista en kolonisatie is de "Elegias de varones ilustres de Indias", geschreven door Juan de Castellanos.

In 1636 werd Aruba overgenomen door de Nederlanders.

In de 19e eeuw verbleef generaal Francisco de Miranda enkele weken op Aruba met een groep van ongeveer 300 vrijheidsstrijders. Op 19 augustus 1806 verspreidde hij een proclamatie onder de bewoners van Aruba [4].

Aruba was tussen 1807 en 1816 in de handen van de Engelsen. In 1824 werd goud ontdekt, dat tot 1916 door een Engelse maatschappij gewonnen werd. Bij de totstandkoming in 1865 van het nieuwe Regeringsreglement werd door de minister van Koloniën geconstateerd dat de enige band tussen de eilanden de onderhorigheid aan de Nederlandse Staat was.

In 1879 begon men met een fosfaatwinningsmaatschappij op Aruba bij de Sero Colorado. De ondergrondse tunnels zijn tegenwoordig nog aanwezig.

Standbeeld van Henny Eman naast het parlementsgebouw in Oranjestad

In 1907 ontstond een fel protest van Arubaanse handelaren tegen de vermeend stiefmoederlijke behandeling door Nederland van Aruba. In 1933 bood de Raad van Politie van Aruba een petitie aan aan de Koningin voor een meer losse, zelfstandige status, ongetwijfeld[bron?] geïnspireerd door de Statuut van Westminster van de Britse Gemenebest van 1931.

In 1947 werd door het Arubaanse volk een petitie opgesteld voor "separacion", "verlaating" (secessierecht) en werd na een grootse volksdemonstratie voor volkomen zelfstandigheid, een dergelijke onafhankelijkheid vastgelegd in Aruba’s eerste “STAATSREGLEMENT” volgens de wens van het Arubaanse volk: Aruba als volkomen autonoom staat/land, lid van het Koninkrijk, rechtstreeks onder de Kroon. Actief kiesrecht hebben de op Aruba geboren Nederlanders, en elders geboren Nederlanders die ten minste 10 achtereenvolgende jaren op Aruba hebben gewoond. Daarmee werd dus al in 1947 duidelijk gedefinieerd wie als Arubaans burger beschouwd kan worden.

Op 15 maart 1952 werd wederom een definitie van het Arubaans burgerschap vastgesteld. Deze keer in een motie van de Eilandsraad van Aruba: voor een kiesstelsel, waarbij de op Aruba geborenen en hun kinderen, waar ook geboren, mits Nederlanders, in de volksvertegenwoordiging een meerderheid hebben. Dit voorstel werd aangenomen met 16 stemmen vóór en 5 stemmen tegen.

Gedurende de Conferentie van 1972 in Suriname stelde de heer Yarzagaray: “Wij zullen wel een oplossing vinden, maar Aruba zal nooit een tweederangs nationaliteit accepteren!”. Terug op Aruba begon de MEP op planmatige wijze het Arubaanse volk op Aruba's onafhankelijkheid voor te bereiden. Men ging hiervoor naar de Verenigde Naties en naar de buurlanden om steun voor het voorbereiden van een referendum. Aruba kreeg onder andere steun van Venezuela, Panama en Costa Rica en men reisde ook naar Londen voor de steun van de "Socialist International", waarvan de MEP later lid werd.

In 1976 werd voor het eerst een datum voor Aruba’s onafhankelijkheid vastgelegd, te weten voor 1981; 18 maart werd Dag van Aruba’s Vlag en Volkslied, hiermee twee symbolen van Aruba’s soevereiniteit en onafhankelijkheid verenigend.

In april 1978, met de ondertekening van het “Protocol van W’stad” werden Aruba’s Zelfbeschikkingsrecht en Onafhankelijkheid en ook van de andere eilanden officieel erkend. Dit leidde tot de Rondetafelconferentie in 1981, waar Aruba in een eindnota haar datum voor onafhankelijkheid nu verlegde naar het jaar 1991.

1983: Aruba's De-Kolonisatie Accoord: Aruba ging met de al vastgelegde datum in 1981 voor haar onafhankelijkheid voor 1991, naar de Rondetafelconferentie in 1983, en zo kreeg Aruba eindelijk de “Status Aparte” vastgelegd voor 1 januari 1986: tegelijk met de datum voor een nieuwe rechtsorde voor een gemenebest sui generis, voor een nieuwe, moderne Koninkrijk vastgelegd voor: 1 januari, 1996.

De grondwet van Aruba werd op 9 augustus 1985 unaniem aangenomen. Op 12 december werd het zeegebied in een Rijkswet vastgelegd (Staatsblad van het Koninkrijk der Nederlanden 1985, nr. 665; Rijkswet Staatsblad 1985, Nr. 664).

Op 1 januari 1986 werd Aruba afgescheiden van de Nederlandse Antillen en werd het een volkomen zelfstandig en autonoom land binnen het Koninkrijk der Nederlanden (status aparte): Aruba verkreeg net als Nederland en de Nederlandse Antillen de hoedanigheid van volwaardig land binnen het Koninkrijk. Op 6 januari 1989 waren er voor het eerst sinds het verkrijgen van de status aparte verkiezingen. Deze werden gewonnen door de MEP, die 10 van de 21 zetels behaalde.

Uitgaande van het recht op zelfbeschikking van elk der eilanden, aanvaardde men het besluit van Aruba om gebruik te maken van zijn zelfbeschikkingsrecht door definitief te kiezen voor de onafhankelijkheid. Nederland zou voor het verkrijgen van Aruba’s volkenrechtelijke erkenning alle steun verlenen. In 1991 hebben Nederlandse en Arubaanse politici echter alsnog afgezien van de stap naar volledige onafhankelijkheid.

Demografie[bewerken]

Bevolking[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Bevolking van Aruba voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De bevolking van Aruba stamt af van de oorspronkelijke Indiaanse bewoners, Europeanen (voornamelijk Nederlanders), Afrikaanse slaven en in mindere mate Sefardische Joden. De oorspronkelijke inwoners behoorden tot de Zuid-Amerikaanse stam van de Arawakken. Men vermoedt dat deze van het vaste land in het verleden zijn overgestoken. Archeologische resten van botten en gebruiksvoorwerpen geven een sterke verwantschap aan tussen de Arawakken van Zuid-Amerika en de inwoners van Aruba. Nadat de meeste indianen uit Aruba naar Santo Domingo[bron?] werden gebracht om als slaven in de mijnen te werken, werd Aruba in opdracht van de Spaanse koning door Juan Martín de Ampués herbevolkt. In de tweede helft van de zeventiende eeuw schrijft A.O. Exquemelin dat de W.I.C. op Aruba een sergeant en vijftien soldaten gestationeerd hadden en dat het eiland bewoond was door indianen die Spaans spraken. Ongetwijfeld bestond de bevolkingen van alle drie de eilanden; Curaçao, Aruba en Bonaire in die jaren merendeel uit indianen en gestationeerde soldaten van de Nederlandse West Indische Compagnie, en de basis van de taal 'Papiaments' werd al toen gelegd voor het begin van de bloei van de Afrikaanse slavenhandel.

In 1806 bestond volgens Commandeur Van den Broek meer dan de helft van de gezinshoofden van Aruba uit Indiaanse gezinshoofden. De bevolkingsdichtheid op Aruba is nu vrij hoog, ca. 581 inwoners per km². De huidige bevolking van Aruba bestaat naast Arubanen uit veertig andere nationaliteiten. De Arubanen vormen ongeveer 80 procent van de bevolking. De grootste groep overige inwoners van Aruba bestaat uit Nederlanders met tien procent. De rest wordt gevormd door enkele andere Europeanen en een groot aantal Zuid-Amerikanen.

Taal[bewerken]

Centrum van Oranjestad.

De officiële talen zijn Nederlands en Papiaments (dit is een Creoolse taal gebaseerd op Portugees met sterke invloeden van het Spaans, Engels, Nederlands en Afrikaanse talen). Op Aruba wordt een eigen spelling van het Papiaments gebruikt, die afwijkt van de spelling die Curaçao en Bonaire hanteren.

Het oudste officiële document geschreven op Aruba in het Papiaments is van 1803. Alle kranten, behalve de Amigoe, op Aruba zijn in de Papiamentse taal en alle vergaderingen van het Parlement van Aruba worden in het Papiaments gehouden. Om werkelijk goed op de hoogte te kunnen zijn van de politiek moet men Papiaments goed kunnen verstaan.

Bij de volkstelling van 2000 was de meest gesproken thuistaal voor 69,4% van de bevolking Papiaments, voor 13,2% Spaans, voor 8,1% Engels en voor 6,1% Nederlands.

Geografie[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Geografie van Aruba voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Steden/plaatsen[bewerken]

De hoofdstad van Aruba is Oranjestad.

Andere plaatsen zijn onder andere:

Bezienswaardigheden[bewerken]

De nog bestaande 'natural bridge', op de achtergrond de inham waar de oude is ingestort.

Een bekende attractie was de Natural Bridge, de langste natuurlijke brug in de Caraïben. Op 2 september 2005 is deze ingestort, ongetwijfeld door de lange eroderende werking van zeewater en wind. Kleinere natuurlijke bruggen zijn overigens nog altijd aanwezig op het eiland, waarvan er zich een naast de resten van de ingestorte brug bevindt.

Naast de Natural Bridge is er nog een andere natuurlijk ontstane bezienswaardigheid, de Natural Pool (Engels voor 'Natuurlijk Zwembad'). Langs de rotsige noordkust van het eiland bevindt zich een, door rotsen afgeschermd, geïsoleerd stukje oceaan met een doorsnee en diepte van enkele meters. Doordat de ruwe zee ten noorden van het eiland hoge golven teweegbrengt die stukslaan tegen de rotsen, wordt de Natural Pool gevuld met water, flora en fauna direct vanuit de oceaan. De lokale bevolking beweert dat er van tijd tot tijd kleine haaien gevangen worden in de Natural Pool. De Natural Pool is alleen bereikbaar met een terreinwagen met vierwielaandrijving.

De Altovistakapel nabij Noord is een andere bezienswaardigheid. Het is een klein kerkje midden in rotsachtig onbewoond gebied met uitzicht op de ruige zee aan de noordkant van Aruba.

De Hooiberg is een opvallende heuvel (165 meter) in het midden van Aruba. Het is een kegelvormige heuvel met op de top diverse zendmasten. De Hooiberg is bijna vanaf het hele eiland zichtbaar, en is een opvallende verschijning doordat de heuvel eenzaam boven een vlakte uitsteekt. Hoewel de Hooiberg vroeger (ten onrechte) als hoogste heuvel beschouwd werd. is de hoogste heuvel de Jamanota, met 188 meter.

Nationaal park Arikok is een park dat een aanzienlijk deel van het eiland beslaat. Het park bestaat uit een ruig bergachtig landschap met veel stenen en cactussen. Het park is vrij toegankelijk met een auto, een terreinwagen is wel sterk aanbevolen.

Klimaat[bewerken]

Op Aruba heerst een tropisch klimaat met middagtemperaturen van gemiddeld 29 graden in december tot 32 graden in juli en augustus. De gemiddelde jaarlijkse neerslag is rond de 600 mm, maar grote afwijkingen van deze hoeveelheid zijn mogelijk. In sommige jaren valt er meer dan 1000 mm, terwijl er in andere jaren nauwelijks een druppel regen valt. Het regenseizoen is in oktober, november en december. Tijdens dit seizoen valt de regen vooral in de nacht en in de ochtend; in de middag en avond is het meestal zonnig en droog. De neerslag valt vooral in de vorm van zware buien.

Buiten het regenseizoen is regen zeldzaam, tenzij er een orkaan in de buurt komt. Aruba ligt buiten de orkaangordel en wordt zeer zelden daadwerkelijk getroffen door een orkaan. Het komt zo nu en dan voor dat een orkaan vrij dicht langs het eiland trekt, waardoor een uitloper ervan voor harde wind en stevige en langdurige regen- en onweersbuien zorgt.

Landschap[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Natuurbescherming op Aruba voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Aruba heeft een dor en rotsachtig landschap met veel cactussen en de Dividivi-boom. De neerslaghoeveelheid van gemiddeld 600 mm is maar iets lager dan het gemiddelde in Nederland, maar door de sterke verdamping in dit warme klimaat, en de concentratie van regen in zware buien (waarbij de meeste regen niet de rotsachtige bodem in trekt maar de zee in spoelt) blijft Aruba toch dor en droog. De Dividivi is een voor Aruba karakteristieke boom die met de wind meegroeit. Er zijn bossen met Dividivi-bomen waarbij alle bomen dezelfde kant op staan.

Het westen van het eiland is relatief vlak. Dat deel van het eiland is ook zeer dichtbevolkt. In het oosten van het eiland, waar het Nationaal park Arikok is, is het heuvelachtiger. Het hoogste punt van het eiland is de Jamanota (188 m).

In en kort na het regenseizoen is de natuur wat groener.

Er is rondom Aruba veel koraalrif waardoor het een aantrekkelijk gebied is om te duiken. Er is ook een aantal scheepswrakken dat voor duikers interessant is.

Cultuur[bewerken]

Onderwijs[bewerken]

Het schoolsysteem op Aruba is vrijwel hetzelfde als in Nederland, op enkele verschillen na. Het primaire onderwijs bestaat uit de kleuterschool (4-6 jaar) en het basisonderwijs (6-12 jaar). Ook is er speciaal onderwijs: kleuter- en/of basisschool voor kinderen die speciale zorg nodig hebben. Na het primaire onderwijs volgt het secundaire onderwijs, onderverdeeld in LBO (Lager Beroepsonderwijs) / EPB (Educacion Profesional Basico) (3 of 4 jaar), MAVO (4 jaar), havo (5 jaar) en vwo (6 jaar). Overigens wordt op de middelbare school op Aruba hetzelfde Centraal Examen (CE) gemaakt als in Nederland. Na het secundaire onderwijs volgt het post-secundair onderwijs (MBO/HBO/WO). Het MBO (EPI, Educacion Profesional Intermedio) is verdeeld in vier sectoren: Ciencia & Technologia (CT) (Wetenschap en Techniek), Salubridad & Servicio (SS) (Gezondheid en Dienstverlening), Hospitalidad y Turismo (HT) ("Gastvrijheid" en Toerisme) en Economico (E) (Economie). Daarnaast heeft Aruba de IPA (Instituto Pedagogico Arubano), de lerarenopleiding (HBO) voor primair en secundair onderwijs. Bovendien is er nog de Universiteit van Aruba (UA), met een faculteit voor economie, rechten/juridisch en hospitality en toerisme.

Evenementen[bewerken]

  • Carnaval
  • Viering San Juan
  • Viering Sinterklaas

Economie[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Economie van Aruba voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Aruba is een welvarend land. De werkloosheid is laag en het inkomen per hoofd van de bevolking is een van de hoogste in het Caraïbisch gebied (ca. US$ 24.087). Sinds 2001 kent Aruba een algemene ziektekostenverzekering (AZV) voor de gehele bevolking.

Tot het midden van de jaren 1980 was de belangrijkste industrie van Aruba olieraffinage. Toen werd de raffinaderij gesloten en verschoof de economie van het eiland naar toerisme. Aruba verwelkomt tegenwoordig zo'n 1.235.673 (2007) gasten per jaar, waarvan driekwart Amerikanen. Het toerisme richt zich voornamelijk op de stranden en de zee.

De munteenheid is de Arubaanse florin. Die is gerelateerd aan de koers van de dollar (vaste wisselkoers: 1 Amerikaanse dollar = 1,75 Arubaanse Florin). In de praktijk kan er ook met dollars worden betaald.

Tot 2009 gaf Nederland ontwikkelingshulp aan Aruba. Deze hulp werd met name ingezet voor rechtshandhaving, het onderwijs, de bestuurlijke ontwikkeling, gezondheidszorg en duurzame economische ontwikkeling. Deze hulp werd op verzoek van Aruba in 2009 gestopt.

Aruba beschikt daarnaast over een drietal vrijhandelszone, zones waar in- en uitvoer en dienstenverkeer onbelast plaatsvindt.

Toerisme[bewerken]

Aruba heeft een grote en goed ontwikkelde toeristenindustrie. Er zijn vele luxe en minder luxe hotels, voornamelijk geconcentreerd langs de stranden aan de westkust. De bekendste stranden zijn Palm Beach en Eagle Beach, . Aan Palm Beach liggen de luxe op Amerikaanse toeristen gerichte hotels. Dit gebied wordt ook wel de "Highrise-area" genoemd, vanwege het feit dat de meeste hotels gevestigd zijn in (voor Arubaanse begrippen) hoogbouw. Eagle Beach, op korte afstand van Palm Beach richting Oranjestad, biedt hotels op een wat kleinere en intiemere schaal in laagbouw-huisvesting, vandaar de naam "lowrise-area".

Oranjestad is ook een belangrijke plaats in de toeristenindustrie. Hier bevindt zich de haven voor de vele cruiseschepen die Aruba aandoen. De cruiseindustrie is een zeer belangrijke pijler van het toerisme op Aruba, omdat een groot deel van alle toeristen het eiland bezoekt tijdens een cruise. De laatste jaren ligt dit aantal rond de 590.000 passagiers per jaar. In Oranjestad zijn verder nog een aantal luxe hotels, een aantal luxe winkelcentra, diverse op toerisme gerichte winkelstraten waaronder de "Mainstreet" en horecafaciliteiten te vinden.

Ook op andere plekken op het eiland is de nodige toeristenaccommodatie te vinden, onder meer in (particuliere) appartementencomplexen. Ook zijn er elders op het eiland nog diverse aantrekkelijke stranden. Voorbeelden zijn Rodgers Beach en Baby Beach, beide bij San Nicolas. Ook Arashi Beach, gelegen in de buurt van de California Lighthouse, is een populair strand.

Nationale feestdag[bewerken]

18 maart is de nationale feestdag van Aruba, de Dag van de Vlag en het Volkslied. Op 18 maart 1948 werd door een petitie de eerste aanzet gedaan tot Arubaanse zelfstandigheid. In 1976 werd deze dag voor het eerst gevierd en werden ook het volkslied (Aruba Dushi Tera) en de vlag officieel aanvaard.

Fauna[bewerken]

Omdat Aruba op het Zuid-Amerikaanse continentaal plat ligt, lijkt de fauna sterk op die van het nabijgelegen Venezuela. Op het eiland komen twaalf zoogdieren voor, waaronder drie geïntroduceerde knaagdieren (bruine rat, zwarte rat en huismuis), een inheems knaagdier (Calomys hummelincki), een haasachtige (het Floridakonijn, Sylvilagus floridanus) en zeven vleermuizen (Peropteryx trinitatis, de kleine kaalrugvleermuis (Pteronotus davyi), Mormoops megalophylla, Glossophaga longirostris, Leptonycteris curasoae, Natalus tumidirostris en Molossus molossus). De meest bekende dieren zijn de yuwana (leguaan), de dori (kikker), de shoco (uil), de cascabel (Arubaanse ratelslang), de chuchubi (spotlijster), de trupiaal, de barica geel (suikerdiefje) en de blenchi (kolibrie).

Rotsformaties van Ayo
Dividivi

Politiek[bewerken]

Het staatshoofd is constitutioneel de Nederlandse Koning die de gouverneur van Aruba aanwijst om hem te vertegenwoordigen. De gouverneur is aangewezen voor een termijn van zes jaar. De gouverneur op zijn beurt benoemt de ministers. De werkelijke politieke macht ligt bij het parlement en de Raad van Ministers ofwel het kabinet. Het parlement van Aruba bestaat uit één kamer, de Staten met 21 leden die door de burgers voor vier jaar worden gekozen. De uitvoerende macht ligt bij de Raad van Ministers, die geleid wordt door een minister-president. Gouverneur en Raad van Ministers vormen samen de regering. De regering zetelt in Oranjestad. De volksvertegenwoordiging heeft het recht van amendement, van enquête en van interpellatie. Zij heeft eveneens het recht van initiatief. De landsbegroting dient door haar te worden goedgekeurd.

In 2013 is het staatshoofd Koning Willem-Alexander, de gouverneur Fredis Refunjol en de minister-president Mike Eman (AVP). Bij de parlementsverkiezingen op 25 september 2009 behaalde AVP de absolute meerderheid met 12 van de 21 zetels. De MEP behaalde 8 en de PDR 1 zetel. 2011 was een moeilijk jaar voor de oppositiepartij, MEP. Een tweetal splitsingen had als resultaat een bijna gehalveerde MEP in termen van zetels (aan het einde van 2011 had de partij nog 5 zetels). De eerste splitsing werd veroorzaakt door meningsverschillen rondom de versoberingswet die in december 2010 in het parlement werd behandeld. Deze splitsing kostte de partij 2 zetels (25% van de zetels). Later verloor de partij nog eens 1 zetel. Dit laatste wegens een interne discussie rondom het leiderschap van de partij tussen parlementsleden Candelario (Booshi) Wever en Evelyn Wever-Croes. In totaal verloor de partij meer dan 37% van de zetels die in 2009 behaald werden.

De gouverneur waakt over het algemeen belang van het Koninkrijk op Aruba en ziet erop toe dat door wetgevings- en bestuursorganen op Aruba geen beslissingen worden genomen die de eenheid van het Koninkrijk kunnen schaden of die in strijd zijn met de bepalingen van het Koninkrijksstatuut of met een internationale regeling. De uitvoerende macht berust bij de gouverneur in samenwerking met de Raad van Ministers. De gouverneur wordt hierin bijgestaan door een Raad van Advies, die uit ten minste vijf door hem benoemde leden bestaat en die over alle ontwerpen van landsverordeningen, rijkswetten, landsbesluiten houdende algemene maatregelen en dergelijke, advies uitbrengt.

Binnen de Europese Unie heeft Aruba de status van landen en gebieden overzee (LGO). Er bestaat een kans dat als uitvloeisel van de staatkundige hervorming van de Nederlandse Antillen in 2010, de status gewijzigd zal worden in die van een ultraperifere regio. Volgens de huidige oppositiepartij, MEP, zal waarschijnlijk ook de euro ingevoerd moeten worden. Dit laatste is helemaal van tafel gezien de huidige munteenheid waarvoor Bonaire reeds heeft gekozen. Er zijn ook genoeg voorbeelden van landen en gebieden binnen de Europese Unie die geen euro als officieel munteenheid hebben of willen hebben. De huidige regeringspartij, de AVP, heeft meerdere malen bevestigd dat zulke veranderingen strikt volgens de uitkomsten van referenda zal gebeuren. Het ziet ernaar uit dat de bevolking het laatste woord zal krijgen in de herdefiniëring van de staatkundige toekomst van het eiland.

Zie ook: Staatkundige hervormingen binnen het Koninkrijk der Nederlanden

Defensie[bewerken]

De defensietaken van Aruba zijn door de Nederlandse staat belegd bij de Nederlandse krijgsmacht. Daarmee is de Nederlandse krijgsmacht verantwoordelijk gesteld voor de uitvoering van het defensiebeleid. Dit wordt vanaf de marinierskazerne bij Savaneta (Aruba) uitgevoerd. De kazerne is een integraal onderdeel van de Commandant der Zeemacht in het Caraïbisch Gebied (CZMCARIB)

Op de Marinierskazerne Savaneta zijn de 32e infanterie-compagnie van het Korps Mariniers en het peloton van de Arubaanse Militie (ARUMIL) gestationeerd. De militie is onder andere verantwoordelijk voor bewakings- en beveiligingstaken maar kan ook operationeel ingezet worden. Zo zijn manschappen van de militie ingezet bij de hulpverlening na de aardbeving Haïti 2010. Ook zijn diverse ondersteunende diensten van de Koninklijke Marine aanwezig zoals de administratieve, logistieke, facilitaire en geneeskundige ondersteuning.

Verkeer en vervoer[bewerken]

Bij Oranjestad ligt de Internationale Luchthaven Koningin Beatrix. Er zijn vanaf dit vliegveld dagelijkse verbindingen met Curaçao en Bonaire, met diverse steden in de VS, Zuid-Amerika en met Amsterdam. Er is een speciale terminal voor passagiers die van en naar de VS vliegen.

Een netwerk van autobussen van het openbaar vervoersbedrijf Arubus bestrijkt een groot deel van het eiland. Daarnaast rijden er vele particuliere minibusjes rond die passagiers oppikken langs de weg. De wegen op Aruba zijn in het algemeen van matige kwaliteit. Een groot deel van de zeven hoofdwegen is geasfalteerd. In de meer afgelegen gebieden (zowel bewoond als onbewoond) zijn de meeste wegen onverhard. Op Aruba is één snelweg te vinden die dwars over het eiland loopt. De maximale snelheid is daar 80 kilometer per uur. Deze snelheid wordt gecontroleerd door middel van laserguns.

Zie ook[bewerken]

Logo Wikimedia Commons
Commons heeft meer mediabestanden op de pagina Aruba.
Logo Wikivoyage
Wikivoyage heeft een reisgids over Aruba.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  • Delen van deze pagina's zijn afkomstig van de website van het ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Auteursrecht nadrukkelijk voorbehouden. Overname toegestaan met bronvermelding.
  • Bakker, J.P. 1999. The mammals of Aruba. Mededeling 46 van de Vereniging voor Zoogdierkunde en Zoogdierbescherming, 78 pp.
  1. (en) Verenigde Naties 2011
  2. (nl) Laatste census 2010 (via CBS)
  3. (en) Niet officiële schatting CIA Factbook juli 2013 (berekend door US Bureau of the Census)
  4. (zie: Antonio Gutierrez Escudero, Francisco de Miranda y su Expedicion Libertadora de 1806. (zie: redalyc.uaemex.mx/redalyc/pdf/282/28281615.pdf , of http://www.institucional.us.es/araucaria/nro16/doc16.htm)