Onafhankelijkheid (staatkunde)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Met onafhankelijk wordt bedoeld, dat een land of staat volledig soeverein heerst over zijn grondgebied, zelfstandig kan beslissen over het binnenlands en buitenlands beleid en niet (of niet meer) bestuurd wordt door een ander land.

De status van onafhankelijkheid wordt internationaal bepaald door de erkenning door andere staten. Alleen onafhankelijke landen kunnen volledig lid worden van de Verenigde Naties, maar hiertoe zijn zij niet verplicht. Er zijn enkele landen waarvan de onafhankelijkheid op internationaal niveau niet of amper wordt erkend. Een voorbeeld is de Turkse Republiek van Noord-Cyprus, die alleen door Turkije wordt erkend. Staten die door geen enkele andere staat erkend worden, zijn bijvoorbeeld Somaliland en Nagorno-Karabach.

Soms wenst een staat onafhankelijkheid te verkrijgen door middel van een onafhankelijkheidsverklaring. De oudst bewaard gebleven onafhankelijkheidsverklaring is die van Schotland, de Declaration of Arbroath. De meest recente is die van Abchazië, de Onafhankelijkheidsverklaring van de Republiek van Abchazië[1]. Een ander voorbeeld is de Declaration of Independence van de Verenigde Staten geschreven in 1776. Begin 21e eeuw probeert een nationalistische regering in Schotland dit land tot een zelfstandige staat te maken, los van het Verenigd Koninkrijk, middels een referendum over onafhankelijkheid.

Zie ook[bewerken]

Referenties[bewerken]

  1. http://en.wikisource.org/wiki/Act_of_State_Independence_of_the_Republic_of_Abkhazia