El Salvador

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Icoontje doorverwijspagina Zie El Salvador (doorverwijspagina) voor andere betekenissen van El Salvador.
República de El Salvador
Vlag van El Salvador Coats of arms of El Salvador.svg
(Details) (Details)
El Salvador
Basisgegevens
Officiële landstaal Spaans
Hoofdstad San Salvador
Regeringsvorm Republiek
Staatshoofd Mauricio Funes
Regeringsleider Mauricio Funes
Religie Katholiek 83%
Oppervlakte 21.041 km² [1] (1,5% water)
Inwoners 5.744.113 (2007)[2]
6.108.590 (2013)[3] (290,3/km² (2013))
Overige
Volkslied Saludemos la Patria orgullosos
Munteenheid Amerikaanse dollar (USD)
UTC -6
Nationale feestdag 15 september
Web | Code | Tel. .sv | SLV | 503
Voorgaande staten
Verenigde Staten van Centraal-Amerika Verenigde Staten van Centraal-Amerika 1841
Topografie
El Salvador
Portaal  Portaalicoon   Landen & Volken

El Salvador, officieel de Republiek El Salvador, is een land in Centraal-Amerika en grenst aan Guatemala, Honduras en de Stille Oceaan.

Geschiedenis[bewerken]

Dorp in El Salvador

In 1525 werd het gebied, bewoond door Pipil-indianen, door Pedro de Alvarado voor Spanje onderworpen. El Salvador maakte na het wegvallen van het Spaanse gezag (1821) deel uit van Mexico. In 1823 scheidden de Verenigde Staten van Centraal-Amerika, waarbinnen El Salvador een deelstaat vormde, zich af van Mexico. De Verenigde Staten van Centraal-Amerika vielen uiteen in 1839 en El Salvador werd een onafhankelijke republiek.

Na de onafhankelijkheid was El Salvador formeel een democratie, maar in werkelijkheid werd het land beheerst door de 'Veertien Families'. In 1931 kwam de dictator Maximiliano Hernández Martínez aan de macht, die bloedig een opstand onderdrukte. Na de val van Hernández werd El Salvador afwisselend door democratische en dictatoriale regeringen bestuurd, maar er zat maar zelden een burgerregering in het zadel. In 1969 viel El Salvador Honduras binnen in de Voetbaloorlog.

Vulkaan San Vincente, El Salvador

In de jaren zeventig ging het volk, dat al decennialang werd bestuurd door de ene junta na de andere, zich meer en meer roeren. Persoonlijke vrijheden waren een illusie en verkiezingen waren schijnvertoningen. Er ontstond rebellie, vooral geïnspireerd door het Marxisme. In 1979 brak een burgeroorlog uit tussen de junta en marxistische rebellen. Een groep jonge officieren wierp het regime omver met steun van de Verenigde Staten. Er kwam een regeringsjunta, waaraan christendemocraten, sociaaldemocraten en zelfs communisten deelnamen. In 1980 stapte de regering echter wegens scheve machtsverhoudingen op. Een bloedige strijd waarin doodseskaders actief waren brak uit. De Amerikaanse overheid, die al vanaf de jaren zeventig 'een dreiging van het communisme' vanuit Zuid-Amerika ervoer, steunde achter de schermen het militaire bewind van El Salvador. Het leger en de politie kregen training in de Verenigde Staten en werden voorzien van wapens om aan de macht te blijven. De Verenigde Staten hadden wel geleerd van Vietnam om achter de schermen te opereren; officieel bleef de Amerikaanse betrokkenheid beperkt tot advies.

Er vielen in totaal 75.000 slachtoffers, van wie in 1980 wellicht de bekendste: de aartsbisschop Óscar Romero. In 1980 werd de christendemocraat Napoléon Duarte, met hulp van de Verenigde Staten, het hoofd van de nieuwe regering. In november 1989 viel de top van de door jezuïeten gestichte Universiteit van Centraal-Amerika als slachtoffer van de doodseskaders: de paters Ignacio Ellacuria, Segundo Montes, Juan Ramón Moreno, Ignacio Martin Baro, Amando López en Joaquín López y López. Pas na 12 jaar werd in 1992 de vrede getekend.

In 1995 werd de Opus Dei prelaat Fernando Saenz Lacalle tot aartsbisschop aangesteld. Van 2004 tot 2009 was de conservatief Antonio Saca president. Vanaf 1 juni 2009 is de linkse Mauricio Funes president.

Geografie[bewerken]

Steden[bewerken]

Basiliek in San Salvador

De hoofdstad is San Salvador.

Enkele plaatsen zijn:

Bestuurlijke indeling[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Departementen van El Salvador voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

El Salvador is onderverdeeld in veertien departementen:

Ahuachapán - Cabañas - Chalatenango - Cuscatlán - La Libertad - La Paz - La Unión - Morazán - San Miguel - San Salvador - Santa Ana - San Vicente - Sonsonate - Usulután

Staatsinrichting[bewerken]

Bezienswaardigheden[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg zie ook de Monumenten op de Werelderfgoedlijst

Armoede[bewerken]

Volgens het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties leeft in El Salvador 37,2% van de bevolking onder de armoedegrens. [4]

Misdaad[bewerken]

Na de vrede in 1992 keerde de rust niet terug in El Salvador. Sinds de jaren '90 kent het land hoge criminaliteitscijfers. Vanaf het midden van de jaren '90 is veel criminaliteit bende-gerelateerd ('gangs'). In de jaren '80 vluchtten veel inwoners van El Salvador naar de Verenigde Staten. Door discriminatie konden zij moeilijk werk en behuizing vinden. Om te overleven zochten velen hun heil in bendes. Niet alleen om door het plegen van misdrijven aan geld te komen, maar ook om 'ergens bij te horen'. Halverwege de jaren '90 werden duizenden El Salvadoraanse bendeleden door de Verenigde Staten uit het land gezet. Eenmaal terug in El Salvador losten de benden niet op, ze gingen op dezelfde voet verder alleen nu in El Salvador. De grootste bende is MS13, wat staat voor Mara Salvatrucha 13, deze bende is opgericht in de Verenigde Staten. Maar ook andere benden kwamen vanuit de Verenigde Staten naar El Salvador. In 1996 was San Salvador door bende-activiteiten de gevaarlijkste stad op het westelijk halfrond.

De regering heeft talloze programma's ontwikkeld om de benden een halt toe te roepen en om de jeugd uit de bendecultuur te houden, tot nu toe zonder veel succes. In 2011 bedroeg het aantal moorden per 100.000 inwoners 65, een van de hoogste cijfers in de wereld. In West-Europa bijvoorbeeld, is dat 1-2. Veel moorden zijn bende-gerelateerd.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties