Dam (waterkering)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De Gordondam in het nationaal park Southwest van het Australische eiland Tasmanië

Een dam is een dwars door een water gelegen afsluiting, bedoeld om water te keren of te beheersen of ook voor wegenaanleg. Dammen worden gebouwd door mensen en door bevers. De oudste bij naam bekende dam is de Drususdam, omstreeks 12 v.Chr. aangelegd door de Romeinen.

De bekendste dammen in Nederland maken onderdeel van de Deltawerken. De Afsluitdijk is met 30 kilometer de langste dam van Nederland. Dergelijke dammen zijn bedoeld om het waterniveau in grote binnenwateren te reguleren en het laaggelegen omliggende land te beschermen. België en Suriname kennen, in tegenstelling tot Nederland, enkele stuwdammen. Een stuwdam bevat vaak een waterkrachtcentrale en heeft daarmee vaak als belangrijkste functie het opwekken van energie.

[bewerken] Dammen en plaatsnamen

1rightarrow.png Zie Dam (toponiem) voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Veel Nederlandse plaatsnamen danken hun naam aan een dergelijke afsluiting. Het was een plaats waar het verkeer naar werd toegeleid, en op dergelijke plaatsen ontstond bebouwing. Hoewel dam-namen ook op andere manieren ontstaan zijn, heten veel plaatsen naar het water waarin de dam was gelegen, met als tweede deel het woord dam, bijvoorbeeld:

Alhoewel het woord "dam" in veel talen is overgenomen zijn dam-plaatsen typisch voor Nederland. In België komen dergelijke namen nauwelijks voor.

[bewerken] Zie ook

Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen