Waterkering
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Een waterkering is een object dat als functie het tegenhouden van (oppervlakte)water heeft. Het kan de grens vormen tussen twee peilgebieden, of achterliggend land beschermen tegen oppervlaktewateren zoals zeeën, meren en rivieren.
Juridisch onderscheidt men:
- primaire waterkeringen
- regionale waterkeringen die ook wel secundaire waterkeringen genoemd worden.
Fysiek onderscheidt men:
- dijken (dijk, kade, wal)
- vaste dammen
- kunstwerken (damwand, beer, sluis, coupure, stormvloedkering)
- duinen
- hoge gronden
Zie ook:
