Paspoort

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Dit artikel gaat over het identificatiedocument. Voor het voormalige televisieprogramma van de NOS, zie Paspoort (televisieprogramma).
Omslag van een Nederlands paspoort van voor 28 augustus 2006
Omslag van het Belgisch paspoort in 2008

Een paspoort is een officieel document dat de houder identificeert als burger van een bepaald land; in het paspoort verzoekt de regering van dat land de autoriteiten van andere landen om de houder toe te laten.

De term paspoort wordt ook wel in overdrachtelijke zin of verkeerdelijk gebruikt voor papieren of digitale documenten die informatie over de houder verstrekken, zoals bij een identiteitskaart, een digitaal paspoort dat wordt gebruikt voor toegang tot webpagina's via internet, of een medisch paspoort.

Bij het aanvragen van een paspoort moet er thans één kleurenpasfoto meegenomen worden, alsmede alle reisdocumenten (identiteitskaarten en paspoorten) die men bezit, met uitzondering van ongeldig gemaakte documenten.

Gegevens in een paspoort[bewerken]

Het bevat doorgaans:

Paspoorten hebben van oudsher echtheidskenmerken, waardoor vervalsingen moeilijker gemaakt worden: meerkleurige stempels, speciaal papier, watermerk.

Chip[bewerken]

Binnen de Europese Unie zijn afspraken gemaakt om tot een biometrisch paspoort te komen. Vanaf 28 augustus 2006 bevatten paspoorten van alle lidstaten van de Europese Unie een chip waarop biometrische gegevens kunnen worden opgenomen. Vanaf 21 september 2009 worden hierop twee vingerafdrukken opgenomen. Zie Nederlands biometrisch paspoort voor meer informatie over paspoorten met chips en de hiermee gemoeide controversie.

De volgende informatie staat op de chip:

  • foto in kleur (de gezichtsopname);
  • naam (voornamen en achternaam);
  • geboortedatum;
  • geslacht;
  • nationaliteit;
  • documentnummer;
  • burgerservicenummer;
  • datum van einde van geldigheid;
  • land van uitgifte;
  • twee vingerafdrukken.

Geschiedenis van het paspoort[bewerken]

Pas in het midden van de 19e eeuw werden documenten uitgegeven die vergelijkbaar waren met de huidige paspoorten. Ze waren vaak voorzien van een omschrijving van het uiterlijk van de drager. De uitvinding van de fotografie vereenvoudigde de controle van paspoorten.

Standaardisatie[bewerken]

Onder invloed van organisaties als de Verenigde Naties en de ICAO zijn de paspoorten van verschillende landen steeds verder gestandaardiseerd. Deze ICAO-standaardisatie levert onverwachte resultaten op voor burgers van landen waar een bestuur niet het niveau en de mogelijkheden heeft om alle geboorten te administreren. Daar blijft registratie achterwege. Dit levert een probleem als een paspoort wordt getoond ter legitimatie. In dat paspoort wordt de geboortedatum vermeld door middel van X'en, zijnde: XX-XXX/XXX-geboortejaar.

Tegenwoordig hebben de paspoorten van de landen van de Europese Unie allemaal een rode omslag.

Nederlands paspoort[bewerken]

Algemeen[bewerken]

  • Iedereen met de Nederlandse nationaliteit kan een paspoort aanvragen bij de gemeente of het openbaar lichaam van zijn of haar woonplaats of bij het Bureau Burgerlijke Stand en Bevolkingsregister van Aruba of bij de Bureaus Burgerlijke Stand, Bevolking en Verkiezingen van Curaçao en Sint Maarten. Nederlanders die buiten het Koninkrijk der Nederlanden wonen, kunnen een paspoort aanvragen bij een consulaat of bij de gemeenten Bergen op Zoom, Den Haag, Echt-Susteren, Enschede, Maastricht, Montferland en Oldambt. Personen jonger dan 18 jaar hebben hiervoor echter toestemming nodig van hun wettelijke vertegenwoordiger(s).
  • Elk Nederlands paspoort heeft een uniek documentnummer van 9 karakters: positie 1 en 2 zijn letters, positie 3 t/m 8 zijn letters of cijfers en positie 9 is een cijfer. De letter "O" komt niet voor. Het is wel mogelijk dat het documentnummer het cijfer "0" (nul) bevat. Deze karakters zijn opgebouwd in een raster van 5 gaatjes horizontaal en 5 gaatjes verticaal, geponst door alle pagina's.
  • Het reguliere paspoort heeft 34 pagina's waarop ruimte voor het plaatsen van visa en andere aantekeningen door overheidsinstanties. Deze aantekeningen zijn voor het reizen in bepaalde landen en/of langs bepaalde trajecten vereist. Op pagina 33 staat een legenda met een vertaling van Nederlandse termen in andere talen.

Geldigheid[bewerken]

  • Een Nederlands paspoort is gedurende tien jaar (of voor personen jonger dan 18 jaar gedurende vijf jaar) geldig als reisdocument voor alle landen (tenzij anders vermeld in het paspoort).
  • Sommige landen eisen naast een geldig paspoort tevens een visum, dat wordt uitgegeven door de overheid van het land waarheen men wil reizen. Vaak stellen deze landen dat het paspoort nog een bepaalde termijn geldig moet zijn.
  • Het paspoort is tevens een identiteitsbewijs. Na de vervaldatum is het paspoort hiervoor ongeldig met uitzondering van de toepassing van de kieswet.

Kopieën van een paspoort[bewerken]

Het maken van kopieën van een paspoort ten behoeve van identificatie is doorgaans niet toegestaan. Het College bescherming persoonsgegevens (CBP) verwijst hiervoor naar de Wet bescherming persoonsgegevens. Wel mogen overheden en bedrijven paspoorten inzien en sommige gegevens uit een paspoort overnemen om de identiteit van de eigenaar vast te stellen. In bepaalde gevallen stelt de wet verplicht dat een kopie van het paspoort wordt gemaakt, en in die gevallen (bijvoorbeeld het openen van een bankrekening of het registreren van een nieuwe werknemer) is het maken en bewaren van een kopie uiteraard toegestaan.[1][2][3]

Kinderen[bewerken]

De mogelijkheid om kinderen tot 16 jaar bij te schrijven in het paspoort is per 26 juni 2012 vervallen. Uitgegeven bijschrijvingen zijn tevens niet meer geldig. Het paspoort van de houder blijft geldig tot de vervaldatum.

Verlies[bewerken]

  • Het paspoort is rijkseigendom. Wie zijn paspoort verliest, dient daarvan aangifte te doen bij de politie.
  • Wie zijn paspoort in het buitenland verliest, kan tijdelijk een noodpaspoort aanvragen. Dit blijft geldig gedurende de reis (maximaal 1 jaar) en dient na terugkomst in Nederland te worden ingeleverd.

Zakenpaspoort[bewerken]

  • Iedereen die in aanmerking komt voor een "normaal" paspoort kan een zakenpaspoort aanvragen. Hierin zijn meer bladzijden voor visa ingenaaid dan in een gewoon paspoort. Dit is met name handig voor mensen die zeer regelmatig reizen naar landen waarvoor een visum vereist is.

Tweede paspoort[bewerken]

  • Wie zakenreizen maakt naar landen die onderling in conflict zijn, komt in aanmerking voor een tweede paspoort. Dit wordt op verzoek verstrekt (tegen betaling), zodat de paspoorthouder geen problemen krijgt doordat er stempels van een vijandig land in het paspoort staan. Men denke hierbij bijvoorbeeld aan Israël en Syrië, of Noord-Korea en Zuid-Korea. Ook kan een tweede paspoort noodzakelijk zijn als door veelvuldig reizen naar landen met visumplicht, een paspoort tegelijkertijd nodig is om te reizen en om een visum aan te vragen voor een volgende reis naar een ander land, want een paspoort moet vaak enige tijd worden afgestaan voor een visumaanvraag. Voor het verkrijgen van een tweede paspoort is een verklaring van de werkgever nodig waarin staat dat de persoon het tweede document nodig heeft. Daarnaast moet met andere bewijsstukken aangetoond worden dat een tweede paspoort echt noodzakelijk is.

Diplomatiek paspoort[bewerken]

Dienstpaspoort[bewerken]

  • Voor personeel van Nederlandse diplomatieke missies in het buitenland dat geen diplomatieke onschendbaarheid geniet.

Militair paspoort[bewerken]

Vreemdelingenpaspoort[bewerken]

  • Voor personen zonder de Nederlandse nationaliteit, maar wel in het bezit van een geldige verblijfsvergunning type I of II.

Deze mensen moeten, indien ze nog geen vijf jaar in Nederland verblijven, aantonen dat het voor hen onmogelijk is om een paspoort aan te vragen bij de eigen autoriteiten. Een Amerikaan met een geldige verblijfstitel zal in de regel geen aanspraak kunnen maken op een vreemdelingenpaspoort. Voor een vreemdelingenpaspoort kan worden afgegeven, moet er eerst toestemming voor worden aangevraagd bij de IND en het ministerie van Buitenlandse Zaken. In het document staat vermeld dat de houder niet in het bezit is van de Nederlandse nationaliteit. Vreemdelingenpaspoorten die zijn afgegeven in Nederland hebben een groene kaft zonder opschrift.

Vluchtelingenpaspoort[bewerken]

  • Voor personen zonder de Nederlandse nationaliteit, maar wel in het bezit van een geldige verblijfsvergunning type III of IV.

Voor een vluchtelingenpaspoort hoeft geen toestemming te worden aangevraagd. Vluchtelingenpaspoorten die zijn afgegeven in Nederland hebben een lichtgrijze kaft en twee schuine zwarte strepen linksboven op de kaft. Op de kaft staat in drie talen de tekst: Reisdocument (verdrag van 28 juli 1951).

Belgisch paspoort[bewerken]

Het federale Ministerie van Buitenlandse Zaken is verantwoordelijk voor Belgische paspoorten. De identifier van het paspoort is een alfanumerieke string van 8 karakters met de structuur AB123456; 2 letters gevolgd door 6 cijfers. Het Belgisch paspoort is beschikbaar in 35 of 60 pagina 's. Er bestaan verschillende soorten:

  • standaard paspoorten - vakantie en zakenreizen.
  • paspoort voor diplomatiek - voorbehouden voor diplomatieke personen van de federale overheid, deelstaten en de koninklijke familie.
  • service paspoort - civiele bescherming.
  • tijdelijk paspoort - diplomatiek voor dringende zaken (6 maanden geldig); herkenbaar aan de donkergroene kleur.

In België moet iedere Belg vanaf zijn 12de verjaardag verplicht over een identiteitskaart beschikken en deze bij zich hebben om zich te kunnen legitimeren. Een Belg is namelijk strafbaar als hij zijn bestaan niet op een wettelijke manier kan bewijzen in eigen land. De identiteitskaart wordt ook gebruikt als legitimatie binnen de Schengenzone in Europa. Nochtans heeft een identiteitskaart andere eigenschappen als een internationaal paspoort...

Paspoort voor gezelschapsdieren[bewerken]

Europees paspoort voor huisdieren (NL)
Europees paspoort voor huisdieren (D)

Het huisdierenpaspoort van de Europese Unie is verplicht bij het vervoer van honden, katten en fretten tussen lidstaten. Het huisdierenpaspoort bevat de gegevens van de eigenaar, en van het huisdier een foto, soort, geslacht, ras en uiterlijke kenmerken, het nummer van de identificatiechip en het bewijs van inenting tegen hondsdolheid. Sommige EU-landen hebben aanvullende eisen voor het importeren van huisdieren. Het huisdierenpaspoort is ingevoerd in 2004 en wordt uitgereikt door dierenartsen.

Galerij[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties