Dierenarts

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een dierenarts die een goudvis een injectie toedient

Een dierenarts behandelt zieke of gewonde dieren. Ook helpt deze steeds vaker te voorkomen dat dieren ziek worden. Sommige dierenartsen behandelen uitsluitend of voornamelijk gezelschapsdieren (zoals honden, katten, vogels, konijnen), andere dierenartsen behandelen uitsluitend of voornamelijk landbouwhuisdieren (zoals paarden, koeien). Deze laatste dierenartsen werden in het verleden ook wel veearts genoemd. De benaming veearts wordt steeds minder gebruikt. In de landbouwsector speelt de dierenarts een belangrijke rol door het bieden van bedrijfsbegeleiding in de veehouderij. Het behandelen van een specifieke diersoort of groep diersoorten noemt men differentiatie. Voor een aantal diersoorten bestaan officiële certificeringen voor dierenartsen, zo zijn er gecertificeerde rundveedierenartsen en gecertificeerde varkensdierenartsen. Elke dierenarts is echter wettelijk bevoegd om elke diersoort (behalve de mens) te behandelen. Daarnaast kent de diergeneeskunde een aantal officieel erkende specialisaties, zoals veterinaire radiologie, veterinaire chirurgie, pathologie. Men mag zich slechts specialist noemen indien men is opgenomen in het officiële specialistenregister.

Er zijn ook veel dierenartsen die geen dieren behandelen (niet-praktiserend). Zij hebben bijvoorbeeld een bestuur- en beleidsfunctie, een wetenschappelijke of onderwijsfunctie, of werken in de industrie, bijvoorbeeld bij een farmaceutisch bedrijf.

Dierenartsen zijn in belangrijke mate betrokken bij de zorg voor de veiligheid van voedingsmiddelen van dierlijke oorsprong. Dit vakgebied noemt men veterinaire volksgezondheid.

Inhoud

Belangrijke eigenschappen voor dierenartsen [bewerken]

Allergietest bij een hond

Allereerst moet een dierenarts goed met dieren om kunnen gaan. Goed met mensen om kunnen gaan is echter minstens zo belangrijk. Een dierenarts moet goed kunnen luisteren naar de eigenaar van het te behandelen dier. De eigenaar weet immers vaak het beste welke klachten er zijn.

Voor dierenartsen die werken met landbouwhuisdieren kan de fysieke belasting soms groot zijn. Denk maar eens aan een koe die bij het afkalven geassisteerd moet worden.

Dierenartsen worden ook vaak ingezet bij het doden en afvoeren van landbouwhuisdieren tijdens een dreigende epidemie zoals de Q-koorts, Mond-en-klauwzeer, vogelgriep.

Een dierenarts moet initiatief durven nemen en moet durven ingrijpen als dat nodig is. Hij moet sterk in zijn schoenen staan om de eigenaar van een dier te overtuigen van de juiste behandelmethode.

Een dierenarts krijgt ook te maken met het gebruik van bepaalde diergeneesmiddelen en hormoonpreparaten die wettelijk niet zijn toegestaan.

Aanspreken [bewerken]

In Vlaanderen bijna altijd aangesproken met "dokter"; in Nederland afhankelijk van het gebied ook, maar in het algemeen minder dan in Vlaanderen. Een dierenarts van landbouwhuisdieren wordt vaak ook aangesproken met "veearts". In Nederland wordt een dierenarts voor veedieren niet meer veearts maar dierenarts genoemd.

Opleiding [bewerken]

1rightarrow.png Zie Diergeneeskunde voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Zie ook [bewerken]