Tatarije

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Republiek Tatarstan
Республика Татарстан
Autonome republiek in Rusland Vlag van Rusland
Vlag van Republiek Tatarstan Wapen van Republiek Tatarstan
(Details)
Locatie in Rusland
Kaart
Situering
Federaal district Wolga
Economische regio Povolzje
Hoofdstad Kazan (Qazan)
Algemeen
Oppervlakte 68.020,3 km² (44e)
(4353,3 km²; 6,4% water)
Inwoners
(census 2002)
3.779.265 (8e)
(55,56 inw/km²)
Politiek
President Roestam Minnichanov
Overig
Officiële talen Russisch, Tataars
Religie soennisme, Russische orthodoxie
Volkslied Volkslied van Tatarije
Tijdzone UTC+3
ISO 3166-2 TA
Kenteken 16
Officiële website www.tatar.ru (en)
Portaal  Portaalicoon   Rusland

Tatarije[1] of Tatarstan (Russisch: Республика Татарстан, Respoeblika Tatarstan, Tataars: Татарстан Республикасы, Tatarstan Respublikası) (niet te verwarren met het historische Tartarije), officieel Tatarstan (Tataars en Russisch: Татарстан), is een autonome republiek binnen Rusland.

Geografie[bewerken]

Tatarstan ligt in het centrum van het Europese deel van Rusland, op het Russisch Laagland. In Tatarstan komen de langste rivier van Europa, de Wolga en de rivier de Kama samen. De hoofdstad van Tatarstan is Kazan, dat op 797 kilometer ten oosten van Moskou ligt.

De republiek heeft een lengte van 290 km van het noorden naar het zuiden en 460 km van het westen naar het oosten.

De republiek bestaat voornamelijk uit laaglandgebied met gemengde bossen en bossteppe. Ongeveer 90% van het gebied ligt lager dan 200 meter boven zeeniveau. Alleen aan de rechteroever van de Wolga en in het zuidoosten van de republiek liggen een aantal heuvelgebieden.

Demografie[bewerken]

Tatarstan heeft ongeveer 3,8 miljoen inwoners, waarvan 53% Tataren en 39% Russen. [2]

Slechts 23% van de Tataren leeft overigens in Tatarstan, mede als gevolg van de verdeel en heers-politiek onder leiding van Stalin, waarbij het grondgebied waar Tataren woonden werd onderverdeeld in meerdere bestuurlijke eenheden.

De Tataren migreerden van nomadische stammen die westwaarts trokken vanaf Zuid-Siberië tussen de 10e en de 13e eeuw. De term, Tataar, refereert aan een volk van Turks, Mongools herkomst.

Economie[bewerken]

Tatarstan is economisch een zeer belangrijk gebied. Het land produceert olie, gas en heeft veel hoogwaardige industrieën voor producten in de machinebouw zoals zware trucks en bommenwerpers. Haar economische en strategische waarde is waarschijnlijk de hoofdoorzaak van de speciale positie van Tatarstan binnen de Russische Federatie. De regio heeft betrekkelijk veel autonomie, die verkregen werd na een poging tot onafhankelijkheid begin jaren '90 en door het leiderschap van president Sjajmiev.

Grote plaatsen[bewerken]

Grootste plaatsen van Tatarije (cijfers volkstelling 2002)
Plaats Russisch Inwoners   Plaats Russisch Inwoners
Kazan Казань 1.105.289   Agryz Агрыз 18.620
Naberezjnye Tsjelny Набережные Челны 509.870   Arsk Арск 17.211
Nizjnekamsk Нижнекамск 225.399   Vasiljevo Васильево 16.846
Almetjevsk Альметьевск 140.437   Koekmor Кукмор 16.764
Zelenodolsk Зеленодольск 100.139   Menzelinsk Мензелинск 16.730
Boegoelma Бугульма 93.014   Kamskieje Poljany Камские Поляны 15.049
Jelaboega Елабуга 68.663   Dzjalil Джалиль 14.769
Leninogorsk Лениногорск 65.592   Mamadysj Мамадыш 13.509
Tsjistopol Чистополь 63.029   Tetjoesji Тетюши 11.931
Zainsk Заинск 41.088   Oeroessoe Уруссу 11.258
Aznakajevo Азнакаево 35.412   Nizjnjaja Maktama Нижняя Мактама 10.580
Noerlat Нурлат 32.527   Aktjoebinski Актюбинский 9.945
Bavly Бавлы 22.939   Aleksejevskoje Алексеевское 9.720
Mendelejevsk Менделеевск 22.027   Aksoebajevo Аксубаево 9.519
Boeinsk Буинск 19.736   Bolgar Болгар 8.655
Belangrijkste plaatsen

Zie ook[bewerken]

Locatie van Tatarije binnen Europa
Bronnen, noten en/of referenties
  1. Tatarije en Tartarije zijn de namen die vermeld staan op de taalunielijst voor Rusland De naam komt van de oude Russische naam Татария (Tataria), die als officiële naam gold ten tijde van de Sovjet-Unie, naast de naam Tataarse ASSR
  2. bevolking in de Russische Federatie per provincie (XLS) Geraadpleegd op 2009-05-04