Geconfedereerde Staten van Amerika

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Confederate States of America
1861–1865 Verenigde Staten 
Derde Nationale Vlag van de CSA Zegel van de CSA
(Details) (Details)
Kaart
Confederate States of America.svg
Algemene gegevens
Hoofdstad Montgomery (tot 29 mei 1861)
Richmond (tot 3 april 1865)
Danville (tot 10 april 1865)
Oppervlakte 1.995.392 km²
Bevolking 9.103.332 (1860)
Talen Engels
Religie(s) Christendom
Volkslied God Save the South
Munteenheid Amerikaanse Dollar, CSA dollar
Regering
Regeringsvorm Federale Republiek
Staatshoofd President Jefferson Davis
Geschiedenis
- Confederatie gevormd 4 februari 1861
- Einde Amerikaanse Burgeroorlog 11 april 1865
Voorgaande en opvolgende staten
 Verenigde Staten
 Republiek South Carolina
 Republiek Mississippi
 Republiek Florida
 Republiek Alabama
 Republiek Georgia
 Republiek Louisiana
 Republiek Texas
Verenigde Staten 

De Geconfedereerde Staten van Amerika (Engels: Confederate States of America, CSA), vaak kortweg de Confederatie (Engels: Confederacy) genoemd, was een bondsstaat (ook al was het volgens de naam een statenbond) bestaande uit zuidelijke staten die zich van de Verenigde Staten van Amerika hadden afgescheiden. De Confederatie bestond van 1861 tot 1865. De afscheiding leidde tot de Amerikaanse Burgeroorlog, waarin de Confederatie verloor, waarna de Zuidelijke staten onder politieke curatele kwamen te staan door middel van de Reconstructie.

Deelstaten[bewerken]

De volgende staten scheidden zich af. Hierbij moet worden opgemerkt dat Missouri en Kentucky twee gescheiden overheden hadden; een van de Union (unie) en een van de Confederatie en hiermee van beide statenbonden lid waren.

Motieven[bewerken]

Op 6 november 1860 werd Abraham Lincoln, vooral dankzij het dichtbevolkte noorden, tot president gekozen. Hij zou pas vanaf 4 maart 1861 in functie komen en zittend president James Buchanan was machteloos. Het zuiden kon dus zijn gang gaan in de afscheiding. De officiële stichting was 4 februari 1861. Een dag later werd Jefferson Davis benoemd tot de eerste president.

Het behoud van slavernij was de belangrijkste reden voor de afscheiding. De afgescheiden staten schreven dit zelf in de verklaringen die ze toen verspreidden[1]. Later meenden sommigen dat er ook belangrijke politieke en economische motieven speelden en dat deze zelfs belangrijker waren, maar moderne historici verwijzen deze theorie naar de prullenmand[2][3].

Na de secessie liepen de spanningen verder op. Dit leidde na de aanval van troepen van de CSA op Fort Sumter tot de Amerikaanse Burgeroorlog.

Betrekkingen[bewerken]

Hoewel er met Europese staten (Frankrijk, Engeland) onderhandelingen gevoerd werden, werd de Confederatie slechts door één land - de facto - erkend: het Duitse hertogdommetje Saksen-Coburg en Gotha. Reeds door een aantal Europese staten benoemde consuls - met name die van het Verenigd Koninkrijk - werden niet teruggetrokken na de afscheiding van de zuidelijke staten. De hertog van Saksen-Coburg en Gotha benoemde echter een consul in een zuidelijke staat na de afscheiding en men kan dit dus opvatten als een diplomatieke erkenning.

Hoofdstad[bewerken]

De voorlopige hoofdstad van de Confederatie was van 4 februari 1861 tot 29 mei 1861 Montgomery, in Alabama. Men wilde uiteindelijk, net als in de Verenigde Staten, een (con)federaal district creëren dat niet bij enige staat zou horen en waarbinnen de hoofdstad zou liggen. Dit zou een vierkant van 10 bij 10 mijl moeten zijn. Atlanta, Georgia en Opelika, Alabama waren de oorspronkelijke kandidaten, maar uiteindelijk werd Richmond in Virginia de hoofdstad. Ook dit was als een tijdelijke oplossing bedoeld. Hoewel de stad kwetsbaar dicht bij de Unie was gelegen, koos men de stad nou juist om deze reden om een vastberaden en krachtige indruk te wekken, en om andere grensstaten aan te moedigen eveneens toe te treden tot de Confederatie. Bovendien had Virginia van alle staten de beste infrastructuur en numeriek de grootste blanke bevolking.

Kort voor het einde van de Confederatie waren er plannen om de regering verder naar het zuiden te verplaatsen, maar door de overgave van Robert E. Lee, de militair opperbevelhebber van de Confederatie en de zoon van een held van de onafhankelijkheidsstrijd, is het hier nooit toe gekomen.

Regering en politiek[bewerken]

Grondwet[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Grondwet van de Geconfedereerde Staten van Amerika voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De grondwet van de Geconfedereerde Staten van Amerika, aangenomen op 11 maart 1861, leek sterk op die van de Verenigde Staten van Amerika. Er waren echter enkele belangrijke verschillen: anders dan de grondwet van de VS was slavernij grondwettelijk verankerd. Wel handhaafden de CSA het verbod op wereldwijde handel in slaven. Volgens de CSA was slavernij een van de motoren van de economie; anders dan de grondwet van de VS was de autonomie van de staten nauw omschreven (States' rights) in de grondwet van de CSA; De grondwet van de CSA kende net als de grondwet van de VS ook een economische clausule. De grondwet van de CSA verbood echter - anders dan de grondwet van de VS - importheffingen. In de grondwet van de CSA staat expliciet dat de staten een federale regering vormen, maar dat de soevereiniteit van de deelstaten niet geschonden wordt.

Bij de opstelling van de grondwet werden vele radicale voorstellen gedaan. Zo zouden bijvoorbeeld alleen slavenstaten lid mogen worden van de Confederatie. Deze voorstellen haalden de definitieve versie echter niet. De mogelijkheid voor lidstaten tot afscheiding van de Confederatie werd niet genoemd in de grondwet. De zuidelijken vonden dat dit het recht van iedere staat was en wanneer dit recht in de nieuwe grondwet vermeld zou worden, zou hun eerdere afscheiding van de Verenigde Staten (de Unie) als zwak ervaren worden.

Uitvoerende macht[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie President van de Geconfedereerde Staten van Amerika voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Net als de Verenigde Staten van Amerika kenden de Geconfedereerde Staten van Amerika een scheiding der machten. Aan het hoofd van de regering van de Geconfedereerde Staten stond een voor zes jaar gekozen president (herverkiezing was mogelijk). Net als in de Verenigde Staten was de president van de CSA naast staatshoofd ook regeringsleider. De enige president die de CSA kenden was Jefferson Davis uit de staat Mississippi; de Confederatie werd in de burgeroorlog verslagen voor hij zijn termijn kon beëindigen.. Zijn plaatsvervanger was vicepresident Alexander Stephens uit de staat Georgia.

Een uniek machtsmiddel van de Geconfedereerde president was de mogelijkheid om een wet met een veto af te wijzen. Het congres kon echter met een twee derde meerderheid het veto naast zich neer leggen, net zoals het congres van de Verenigde Staten.

Het kabinet bestond - naast de president en vicepresident - uit zes ministers. De ministersposten waren gelijk aan die van de VS, alleen kenden de CSA geen minister van Binnenlandse Zaken. Dit was niet verwonderlijk, omdat dit de rol van de centrale overheid te veel zou beïnvloeden[4].

Alle ministers waren partijloos, maar behoorden tot aan de afscheiding tot de Democratische Partij (Democratic Party).

Afbeelding persoon staat periode
President
President
Jefferson Davis Jefferson Davis Mississippi 1861 - 1865
Vice-President
Vice-President
Alexander Stephens Alexander Stephens Georgia 1861 - 1865
Minister van Buitenlandse Zaken
Secretary of State
Robert Toombs Robert Toombs Georgia 1861
Robert Mercer Taliaferro Hunter Robert M.T. Hunter Virginia 1861 - 1862
Judah Philip Benjamin Judah P. Benjamin Louisiana 1862 - 1865
Minister van Financiën
Secretary of the Treasury
Christopher Gustavus Memminger Christopher Memminger South Carolina 1861 - 1864
George Alfred Trenholm George Trenholm South Carolina 1864 - 1865
John Henninger Reagan John Henninger Reagan Texas 1865
Minister van Oorlog
Secretary of War
LeRoy Pope Walker LeRoy Pope Walker Alabama 1861
Judah Philip Benjamin Judah P. Benjamin Louisiana 1861 - 1862
George Wythe Randolph George W. Randolph Virginia 1862
James Alexander Seddon James Seddon Virginia 1862 - 1865
John Cabell Reckinridge John C. Breckinridge Kentucky[5] 1865
Minister van Marine
Secretary of the Navy
Stephen Russell Mallory Stephen Mallory Florida 1861 - 1865
Minister van Posterijen
Postmaster General
John Henninger Reagan John H. Reagan Texas 1861 - 1865
Minister van Justitie
(Attorney General
Judah Philip Benjamin Judah P. Benjamin Louisiana 1861
Thomas Bragg Thomas Bragg North Carolina 1861 - 1862
Thomas Hill Watts Thomas H. Watts Alabama 1862 - 1863
George Davis George Davis North Carolina 1863 - 1865

Wetgevende macht[bewerken]

Howell Cobb, voorzitter van het Voorlopig Congres van de CSA (1861-1862)
Nuvola single chevron right.svg Zie Congres van de Geconfedereerde Staten van Amerika voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

De wetgevende macht van de CSA lag in handen van het Congres van de Geconfedereerde Staten van Amerika (Congress of the Confederate States of America) en telde net als haar tegenhanger in de VS twee kamers:

Tot de instelling van het Congres op 18 februari 1862 was er een Voorlopig Congres van de Geconfedereerde Staten van Amerika (Provisional Congres of the Confederate States of America) met als voorzitter (Speaker) Howell Cobb uit de staat Georgia. Het Voorlopig Congres bestond van 4 februari 1861 tot 17 februari 1862.

Het Huis van Afgevaardigden werd door de inwoners van de Zuidelijke staten via algemeen, enkelvoudig kiesrecht (= kiesrecht voor vrije mannen; slaven hadden vanzelfsprekend geen kiesrecht) gekozen. De parlementen van de staten kozen ieder ook twee senatoren die zitting hadden in de Senaat.

Politieke kopstukken[bewerken]

Jefferson Davis, de president van de CSA

Militaire kopstukken[bewerken]

Tijdlijn[bewerken]

Verwijzingen[bewerken]

  1. http://sunsite.utk.edu/civil-war/reasons.html
  2. William Freehling; The Road to Disunion Volume II: Secessionists Triumphant, 1854-1861
  3. Faust, Drew Gilpin (1988). The creation of Confederate nationalism: ideology and identity in the Civil War South. Baton Rouge: Louisiana State University Press.
  4. Jefferson Davis, American, door: William J. Cooper, Jr., 2000, blz. 356
  5. Hij vluchtte als sympathisant van het Zuiden in 1861 vanuit de staat Kentucky, een zgn. border-state (grensstaat) naar de CSA

Zie ook[bewerken]