Hortus botanicus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hortus botanicus in Curitiba (Brazilië)
Succulentenkas van de Botanischer Garten Berlin.

Hortus botanicus is een traditionele naam voor wat tegenwoordig ook vaak een botanische tuin of in Vlaanderen ook wel plantentuin genoemd wordt. Het gaat daarbij om een tuin (of organisatie die onder andere een tuin beheert) met een wetenschappelijk karakter. In de meest strikte zin is een hortus botanicus een wetenschappelijke plantencollectie. De hortusdirecteur wordt wel prefect of praefectus horti genoemd. Onder de hortusdirecteur staat de hortulanus, de technische beheerder van de hortus. Een hortus is vaak aan een universiteit verbonden en kan aldaar samenwerken met een herbarium, al is het evengoed mogelijk dat het herbarium deel uitmaakt van de botanische tuin. In een hortus worden planten gekweekt. In sommige horti die al lang bestaan kunnen grote volwassen exemplaren van bomen en struiken gezien worden. De meeste botanische tuinen zijn gespecialiseerd. Er bestaan ook bijzondere vormen van botanische tuinen zoals een arboretum met hoofdzakelijk bomen en een pinetum met hoofdzakelijk coniferen. Een tuin met diverse soorten rozen wordt wel een rosarium genoemd, maar zal wel nooit een wetenschappelijk karakter dragen.

Naast het wetenschappelijk karakter hebben botanische tuinen in de 21e eeuw nog andere bijzondere taken. Duizenden plantensoorten zijn in meerdere of minder mate bedreigd. Botanische tuinen hebben als taak planten te bewaren in hun collecties maar ook ze in de natuur voor uitsterven te behoeden.

De derde taak die botanische tuinen hebben is planten te laten zien aan iedereen die iets over planten wil weten.

Botanische tuinen in de wereld[bewerken]

Meer dan 800 botanische tuinen uit 120 landen zijn aangesloten bij Botanic Gardens Conservation International (BGCI).

Australië[bewerken]

Barbados[bewerken]

België[bewerken]

Belize[bewerken]

Brazilië[bewerken]

Canada[bewerken]

Denemarken[bewerken]

Duitsland[bewerken]

Filipijnen[bewerken]

Frankrijk[bewerken]

Honduras[bewerken]

India[bewerken]

Indonesië[bewerken]

Italië[bewerken]

Luxemburg[bewerken]

Madagaskar[bewerken]

Monaco[bewerken]

Nederland[bewerken]

Nederlandse botanische tuinen kunnen aangesloten zijn bij de Nederlandse Vereniging van Botanische Tuinen en de Stichting Nationale Plantencollectie.

Nieuw-Zeeland[bewerken]

Papoea-Nieuw-Guinea[bewerken]

Roemenië[bewerken]

Verenigde Staten[bewerken]

In de Verenigde Staten kunnen botanische tuinen aangesloten zijn bij de American Public Gardens Association en Center for Plant Conservation.

Verenigd Koninkrijk[bewerken]

Zweden[bewerken]

Zwitserland[bewerken]

Zie ook[bewerken]

Literatuur[bewerken]

  • Great Botanical Gardens of the World; Edward Hyams & William MacQuitty; Thomas Nelson and Sons Ltd (1969); ISBN 0-17-143004-2
  • De plantentuinen van Nederland en Vlaanderen; Gerrit de Graaff e.a.; Boom (1995); ISBN 90-5352-118-6
  • Action Plan for Botanic Gardens in the European Union; redactie en samenstelling door Judith Cheney, Joaquín Navarete Navarro & Peter Wyse Jackson; uitgegeven door de Nationale Plantentuin van België voor Botanic Gardens Conservation International (2000); ISBN 90-72619-45-5
  • Botanic Gardens: A Living History; onder redactie van Nadine Monem; Black Dog Publishing (2007); ISBN 1-904772-72-2
  • Great Botanic Gardens of the World; Sara Oldfield; New Holland Publishers (2007); ISBN 1-84537-593-9

Externe link[bewerken]