Paola Ruffo di Calabria

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Paola,
Prinses Ruffo di Calabria
1937
HM Queen Paola, Princess of Belgium.jpg
Zesde Koningin der Belgen
Periode 1993-2013
Voorganger Fabiola, Gravin de Mora y Aragón
Opvolger Mathilde d'Udekem d'Acoz
Vader Fulco VIII, Prins Ruffo di Calabria
Moeder Luisa, Gravin Gazelli di Rossana e di Sebastiano
Koningin Paola in "grand deuil" naast haar man tijdens de eredienst voor Paus Johannes Paulus II

Paola Margherita Giuseppina Maria Consiglia (Forte dei Marmi (Lucca), 11 september 1937), prinses van België, Prinses van Luik, geboren Paola Ruffo di Calabria, huwde in 1959 met prins Albert van België, Prins van Luik en werd na diens eedaflegging als koning in 1993 de zesde Koningin der Belgen.

Jeugd[bewerken]

Paola is afkomstig uit het eeuwenoude Italiaanse adellijk geslacht Ruffo di Calabria en is de jongste van zeven kinderen. Haar vader was Fulco Ruffo di Calabria, dertiende hertog van Guardia-Lombardije, die een oud-strijder van de Eerste Wereldoorlog was en lid van Mussolini's fascistische Senaat.[1] Diens moeder (en dus Paola's grootmoeder) was een Belgische, Laura Mosselman du Chenoy. Paola's moeder was Luisa, Gravin Gazelli di Rossana e di Sebastiano. Haar broer, Augusto, liet het leven in de zeeslag bij Pescara. Zijn lichaam werd nooit gevonden. De familie was royalistisch dus moest de prinses tijdens de Tweede Wereldoorlog onderduiken in een klooster van de Augustinessen. Daar waren de prinsessen veilig, aangezien het klooster onder hoge bescherming stond van de paus.

Haar vader overleed toen de prinses acht jaar oud was. Zijn weduwe moest vanaf toen alleen een kroost van vijf kinderen grootbrengen. De Italiaanse prinses bracht haar jeugd, na de oorlog, grotendeels door in Rome, waar ze haar klassieke humaniora (afdeling Grieks/Latijnse) afrondde. Ze studeerde op internaat en bracht veel tijd door met haar moeder.

In 1958 leerde de 21-jarige Paola de 24-jarige Belgische prins Albert, broer van koning Boudewijn, kennen rondom de kroningsplechtigheid van paus Johannes XXIII. Het hof was bijzonder blij met de komst van de zuiderse prinses, maar de invloed van La Rethy was duidelijk nog aanwezig.

Op 20 april 1959 raakte bekend dat Johannes XXIII, op aandrang van het hof, persoonlijk het huwelijk zou inzegenen in Rome. Het hof had echter op eigen initiatief gehandeld, zonder medeweten van de bevoegde ministers. Daarop ontstond er een diplomatieke rel; terwijl prinses Lilian en koning Leopold vereerd waren met de pontificale zegen, drong Gaston Eyskens met aandrang aan op een civiele dienst in België. Paus Johannes verstond de kritiek en trok zich terug.

Opnieuw stuurde het hof echter ambassadeurs en diplomaten naar het Vaticaan, op vraag van koning Boudewijn, koning Leopold en prinses Lilian. Leopold had er connecties via zijn zus, koningin Marie-José. Ook de familie Ruffo di Calabria had connecties die naar het Vaticaan gingen om de zaak te bepleiten. Zelfs kardinaal Van Roey werd naar Rome gestuurd om te onderhandelen. De paus stuurde als antwoord de apostolische nuntius en een pontificaal gezant die nogmaals weigerden. Het nieuws was een ontgoocheling voor vele Italianen, die op een koninklijk huwelijk van een Italiaanse prinses hadden gehoopt. Dit was volgens sommigen het begin van de ondergang van Lilian, die weldra haar eerste plaats zou moeten afstaan.

Op 2 juli 1959 trouwde het paar in Brussel. De prinses droeg daarbij een sluier in naaldkant van haar Belgische grootmoeder, Laura Mosselman du Chenoy (1854-1925). Het burgerlijk huwelijk werd in de empirezaal voltrokken, het kerkelijk in de kathedraal. In relatief korte tijd kreeg het paar drie kinderen: kroonprins Filip (15 april 1960), Astrid (5 juni 1962) en Laurent (19 oktober 1963).

Huwelijk[bewerken]

De eerste jaren van haar leven in België bestonden voor Paola vooral uit het opvoeden van haar kinderen, waarbij ze haar echtgenoot veelvuldig moest missen. Prins Albert verbleef vaak in het buitenland om Belgische handelsmissies te begeleiden. Daarnaast kwam prinses Paola in aanvaring met haar schoonzuster koningin Fabiola, die zich in de loop der jaren vaker met de opvoeding van Paola's kinderen ging bemoeien. Ook was Paola vaak het mikpunt van spot en kritiek door haar slechte beheersing van het Nederlands. Dit alles zorgde er bijna voor dat haar huwelijk met prins Albert strandde. Het is in België dan ook een publiek geheim dat Albert in die moeilijke periode een buitenechtelijke dochter heeft verwekt: Delphine Boël. Uiteindelijk is het huwelijk tussen Paola en Albert gelijmd, mede door de hulp van hun oudste twee kinderen en koning Boudewijn en koningin Fabiola.

Koningin der Belgen[bewerken]

Koninklijk monogram van koningin Paola.

Na het onverwachte overlijden van koning Boudewijn op zaterdag 31 juli 1993 werd prinses Paola op 9 augustus 1993 op 56-jarige leeftijd alsnog koningin. Koningin Paola staat haar echtgenoot bij in het uitoefenen van zijn taken. Ze vergezelt de koning bij zowel binnenlandse als buitenlandse bezoeken. In 1992 richtte zij de Stichting Koningin Paola op, die jongeren in nood concrete hulp verleent. In april 2002 werd ze erevoorzitster van Child Focus, een organisatie die zich richt op de opsporing van verdwenen kinderen, het tegengaan van seksueel misbruik en hulpverlening aan ouders. Zij woont regelmatig de vergaderingen van het Internationaal Centrum voor Vermiste en Seksueel Uitgebuite Kinderen (ICMEC) bij. Zij is tevens Erelid en beschermvrouw, net zoals koningin Silvia van Zweden.

Naast deze bezigheden zet koningin Paola zich vooral in voor het onderwijs; ' School van de Hoop’ is een van de projecten van de Stichting Koningin Paola. Tevens wordt regelmatig de "Hoge Bescherming van de Koningin" verleend voor verschillende projecten. De vorstin zet zich ook in voor het behoud van het cultureel erfgoed en patrimonium in België.

Koningin en mecenas[bewerken]

Koningin Paola staat bekend als een liefhebber van hedendaagse kunst. In dit verband gaf zij kunstopdrachten voor het koninklijk paleis aan Jan Fabre en Michaël Borremans. Daardoor ontstond er geleidelijk aan een collectie van hedendaagse Belgische kunst in het paleis. Eveneens bracht zij in 2012 een bezoek aan de Kunsthumaniora Brussel in Laken.

Na 2013[bewerken]

Sinds haar oudste zoon de taak van Koning der Belgen opnam, is ze als koningin-moeder naar de achtergrond verplaatst. Ze gaf het eremandaat van Child Focus aan haar schoondochter, Mathilde. Ze verleende in 2014 wel nog haar Hoge Bescherming aan de tijdelijke tentoonstelling van schilder Zurbaran.[2]

Voorouders[bewerken]

Stamboom[bewerken]

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
8. Fulco (1801-1848)
prins Ruffo di Calabria-Santapau
 
 
 
 
 
 
 
4. Beniamino Tristano (1848-1901)
prins Ruffo di Calabria
hertog van Guardia-Lombardije
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
9. Eleonora (1810-1885)
dei Principe di Fiumesalato
markiezin Galletti di San Cataldo
 
 
 
 
 
 
 
2. Fulco VIII (1884-1946)
prins Ruffo di Calabria
13de hertog van Guardia-Lombardije
17de graaf van Spinopoli
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
10. Theodore (1804-1876)
graaf Mosselman du Chenoy
 
 
 
 
 
 
 
5. Laura (1851-1925)
gravin Mosselman du Chenoy
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
11. Isabelle (1822-1891)
gravin Coghen
 
 
 
 
 
 
 
1. Paola (1937)
prinses Ruffo di Calabria
zesde koningin der Belgen
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
12. Calisto (1803-1875)
graaf Gazelli di Rossana e di Sebastiano
 
 
 
 
 
 
 
6. Augusto (1855-1937)
graaf Gazelli di Rossana e di Sebastian
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
13. Francesca Cotti (1821-1865)
gravin di Ceres e Scursolengo
 
 
 
 
 
 
 
3. Luisa (1896-1989)
gravin Gazelli di Rossana e di Sebastiano
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
14. Felice (1829-1914)
graaf Rignon
 
 
 
 
 
 
 
7. Maria Christina (1858-1930)
gravin Rignon
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
15. Luisa (1838-1880)
gravin Perrone di San Martino
 
 
 
 
 
 

Vrouwelijke rechte lijn[bewerken]

Luisa Gazelli (1896-1989) ∞ Fulco Ruffo di Calabria, duca di Guardia Lombarda (1884-1946)
Maria Cristina Rignon (1858-1930) ∞ Augusto Gazelli di Rossana (1855-1937)
Luisa Perrone di San Martino (1838-1880) ∞ Félix, comte Rignon (1829-1914)
Jenny de Fay de La Tour-Maubourg (1812-1897) ∞ 1833 Ettore Perrone di San Martino (1789-1849)
Anastasie Motier de La Fayette (1777-1863) ∞ Charles Fay de La Tour-Maubourg (geb. 1770)
Marie Adrienne de Noailles, mademoiselle d' Ayen (1759-1807) ∞ Gilbert du Motier, marquis de La Fayette (1757-1834)
Henriette d' Aguesseau (1737-1794) ∞ Jean Paul de Noailles, duc d' Ayen (1739-1824)
Anne Louise Françoise du Pré (c. 1715) ∞ Jean Baptiste Paulin d' Aguesseau (c. 1710)
Anne Louise Robert ∞ Louis François du Pré

In populaire cultuur[bewerken]

Referenties[bewerken]

  1. Beliën P., Een troon in Brussel, s. l., s. d. [2007], p. 361
  2. Onder De Hoge Bescherming van Hare Majesteit Koningin Paola

Zie ook[bewerken]

Koningin Paola van België op bezoek in de oncologie-afdeling van het Paola Kinderziekenhuis in Antwerpen (België).

Externe link[bewerken]