Astrid van Zweden
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Astrid, Prinses van Zweden |
||
| 1905-1935 | ||
 |
||
| Vierde Koningin der Belgen | ||
| Periode | 1934-1935 | |
| Voorganger | Elisabeth, hertogin in Beieren | |
| Opvolger | Fabiola, gravin de Mora y Aragón | |
| Vader | Karel, prins van Zweden, hertog van Västergötland | |
| Moeder | Ingeborg, prinses van Denemarken | |
Astrid Sofia Lovisa Thyra (Stockholm, 17 november 1905 – Küssnacht am Rigi, 29 augustus 1935), prinses van België, hertogin van Brabant, prinses van Zweden, was de dochter van prins Karel van Zweden en prinses Ingeborg van Denemarken. Haar zus Märtha van Zweden, was kroonprinses van Noorwegen; koningin Astrid was dus een tante van de huidige koning Harald V van Noorwegen. Haar oom was Christiaan X van Denemarken, en haar grootvader was koning Oscar II van Zweden. Door haar huwelijk in 1926 met de toenmalige Belgische kroonprins Leopold, werd zij na de dood van koning Albert I in 1934 koningin der Belgen. Zij verwierf in zeer korte tijd populariteit bij de bevolking. De blijde intreden werden druk bijgewoond. Van het volk kreeg ze door nationale intekening het diadeem der negen provinciën. Bij haar aankomst in België, in Antwerpen, vergat de prinses alle ceremonieel, en vloog haar verloofde om de hals; dit gebaar was het begin van de mythe die de vorstin kreeg. In de koninklijke familie was er bezorgdheid vanwege haar lutherse afkomst. Een paar jaar na haar huwelijk bekeerde de koningin zich echter tot het rooms-katholiek geloof.
Het paar woonde eerst in het Bellevue-paleis te Brussel. Nadien verhuisde het gezin naar het Kasteel van Stuyvenberg, waar Boudewijn en Albert werden geboren. De koningin deed aan naastenliefde en organiseerde zelf inzamelacties ten behoeve van de minderbedeelden. Als ze een verscheurende verzoekbrief kreeg, besloot ze persoonlijk de zaak op te volgen en ging ongedwongen op onderzoek uit.
Inhoud |
[bewerken] Dood
In 1935 op 29-jarige leeftijd, kwam de koningin der Belgen om het leven bij een auto-ongeval in het Zwitserse Küssnacht am Rigi. De koning zat aan het stuur van de wagen, waarover hij de controle verloor. De vorstin werd uit de auto geslingerd en werd tegen een boom gekatapulteerd. Astrid overleed in de armen van Leopold aan een zware hoofdwond. Samen met de vorstin overleed ook haar vierde ongeboren kind, terwijl haar andere kinderen thuis waren. De koningin werd opgebaard met een omzwachteld hoofd.
Vele Belgen waren in rouw en treurden om de prinsjes en het prinsesje die op jonge leeftijd hun moeder verloren. Door dit ongeval was Astrid slechts een jaar koningin. Leopold treurde om haar verlies en verbood zijn kinderen over haar te spreken. Haar boudoir liet hij intact en hij bewaarde haar met bloed besmeurde jurk.
Küssnacht schonk Leopold de grond van de plaats van het ongeluk, waarop Leopold een kapel liet bouwen ter herinnering aan haar. Astrid zelf ligt begraven in een praalgraf in de koninklijke crypte te Laken. Ze rust naast haar echtgenoot en diens tweede vrouw, Lilian, prinses van Rethy.
Astrid schonk de dynastie de latere koningen Boudewijn en Albert II en groothertogin Josephine-Charlotte van Luxemburg (11 oktober 1927).
[bewerken] Nagedachtenis
Op 1 december 1935 bezorgden de Belgische Posterijen een heruitgave van een zestal reeds bestaande frankeerzegels met de beeltenis van koningin Astrid, ditmaal evenwel voorzien van een zwarte rouwrand rondom. (Michelnr.: 409-413, OCB-nr.: 412-417).
Koningin Astrid heeft tot op de huidige dag nog haar bewonderaars, en er zijn door de jaren heen talrijke boeken over haar verschenen. Soms trekt men wel eens een lijn met prinses Diana en prinses Grace, die net als Astrid door de bevolking op handen gedragen werden en net als Astrid ten gevolge van auto-ongevallen om het leven kwamen. Er zijn in België veel monumenten, gebouwen, parken, straten en pleinen naar haar vernoemd, waaronder het Astridpark te Brugge en het Astridplein te Antwerpen. Ook in Nederland; zo heeft Noordwijk een Koningin Astrid Boulevard.
Ter gelegenheid van haar honderdste geboortedag, in 2005, organiseerden nabestaanden een tentoonstelling over de vorstin. Deze nam plaats deels in het Koninklijke Paleis van Stockholm: Astrid, Prinsessa i Sverige - Drottning i Belgien en deels in het Koninklijk Paleis te Brussel: Ogenblikken met Astrid. De tentoonstelling werd plechtig geopend door koning Albert, koningin Paola, koningin Fabiola, koning Harald, koningin Sonja, koning Karel Gustaaf, koningin Silvia, groothertog Jan, groothertog Hendrik en groothertogin Maria Teresa. Behalve door nog andere, hier niet genoemde familieleden, werd de opening ook bijgewoond door een keur aan ministers en politici.
[bewerken] Stamboom
[bewerken] Literatuur en bron
- Astrid Bammens, "Astrid, Koningin der harten" (Standaard Uitgeverij, 2005) ISBN 90 02 21946 6
- (Dit boek verscheen onder auspiciën van het Museum Mijn Koningshuis te Leopoldsburg, dat ter gelegenheid van 175 jaar België een tentoonstelling met dezelfde titel Astrid, Koningin der harten inrichtte, die liep van 29 augustus 2005 tot 17 november 2006. Vanwege de koppeling met deze tentoonstelling, werden in het boek naast Astrid's biografie ook honderden foto's opgenomen uit het korte leven van de vorstin. Astrid Bammens is behalve de auteur van het boek tevens voorzitter van dit museum.)
[bewerken] Zie ook
 |
Meer afbeeldingen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Astrid of Sweden op Wikimedia Commons. |
| Koningin-gemalin der Belgen |
|---|
|
Louise van Orléans · Maria Henriëtta van Oostenrijk · Elisabeth in Beieren · Astrid van Zweden · Lilian Baels · Fabiola de Mora y Aragón |
