Commando (militair)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Demonstratie door Franse marinecommando's in Brest, 2004

Een commando is lid van een speciale eenheid van het leger. Een commando heeft een zware training ontvangen en kan daardoor in alle omstandigheden met alle middelen werken. Nederland heeft ook een commando-eenheid, het Korps Commandotroepen (KCT). België heeft het Regiment Para-Commando. Men spreekt er dan ook over para-commando's.

De taken van een commando zijn:

  • operaties in vijandelijk gebied
  • verwarring zaaien bij de vijand
  • bevrijden van krijgsgevangenen
  • antiterrorisme-operaties
  • ondersteunen van reguliere infanterie.

Voorheen was het voor leden van het Korps Mariniers mogelijk om de Nederlandse Commando-opleiding te doorlopen. Hij kreeg zijn groene baret met rode bloedvlak en anker uitgereikt na binnenkomst van de afmatting. Hoewel ook het Korps Mariniers over SOF-eenheden beschikt, volgen deze hun opleiding niet meer bij het Korps Commando Troepen

Voorbeelden zijn de Britse Commando's en de Special Air Service (SAS) uit Groot-Brittannië, en de KSK uit Duitsland.

Geschiedenis[bewerken]

De eerste eenheden die zich commando noemden waren Afrikaners die in eerste instantie als zelfstandige eenheid opereerden tegen de Xhosa en later tijdens de Grote Trek tegen de Zulu. Ten tijde van de Tweede Boerenoorlog voerden deze Afrikanerstrijders een klassieke guerrillaoorlog tegen de Engelse machthebbers.

De term commando werd in de Tweede Wereldoorlog afgestoft. Winston Churchill richtte in 1940 een eenheid op, die 'verder ging waar anderen ophielden'. Deze eenheid moest bijvoorbeeld een overval uitvoeren op een vijandelijke radarpost. De Royal Marine Commando's zijn tegenwoordig de mariniers van Groot-Brittannië. Het KCT stamt van de Commando's af.