Shinzo Abe

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Shinzo Abe 安倍 晋三
91e Minister-president van Japan
In functie 26 september 2006 – 26 september 2007
Voorganger	Junichiro Koizumi
Opvolger	Yasuo Fukuda
Geboren	21 september 1954 Nagato, Japan
Politieke partij	LDP
Partner	Akie Abe

Shinzo Abe (安倍 晋三, Abe Shinzō ; Nagato, 21 september 1954) was van 2006 tot 2007 premier van Japan. Hij was de jongste minister-president van Japan, en de eerste premier die na de 2e Wereldoorlog is geboren. Hij wordt gezien als een conservatief politicus.

Op 12 september 2007 maakte Shinzo Abe bekend dat hij op 19 september zou aftreden als premier omdat hij niet voldoende steun kreeg van het hogerhuis voor de mogelijke verlenging van de Japanse missie in Afghanistan.^[1] Ook een verslechtende gezondheid speelde een rol. Hij werd op 25 september 2007 opgevolgd door Yasuo Fukuda.

Inhoud 1 Jeugd 2 Politieke carrière 3 De weg naar het premierschap 4 Premierschap 4.1 Binnenlands beleid 4.1.1 Economie 4.1.2 De Japanse Keizer 4.2 Buitenlands beleid 4.2.1 Noord-Korea 4.2.2 China 4.2.3 Taiwan 4.2.4 Yasukuni-schrijn 4.2.5 Defensie 4.3 Aftreden 5 Kabinet 6 Externe link 7 Bronnen

[bewerk] Jeugd

Abe werd geboren in Nagato, en studeerde Politieke wetenschappen aan de Universiteit van Seikei, waar hij in 1977 slaagde. Hij vertrok naar de Verenigde Staten, waar hij Politicologie studeerde aan de University of Southern California. In april 1979 begon Abe te werken bij het staalbedrijf Kobe Steel. Hij verliet het bedrijf in 1982, om verschillende politieke functies te vervullen, zoals de verantwoordelijke assistent van de Minister voor Buitenlandse Zaken, de privésecretaris van de voorzitter van de Algemene raad van de LDP, en privésecretaris van de secretaris-generaal van de LDP.

Abe komt uit een politieke familie. Zijn grootvader Kan Abe, en zijn vader Shintaro Abe waren beiden bekende politici. Shintaro was van 1982 tot 1986 Minister van Buitenlandse Zaken. Shintaro's vrouw Yoko was de dochter van Nobusuke Kishi, die minister-president was van Japan, van 1957 tot 1960. Kishi was weer de broer van Eisaku Sato, die ook minister-president was van Japan, van 1964 tot 1972.

[bewerk] Politieke carrière

In 1999 werd Abe directeur van de Sociale Zaken Divisie, en regeringswoordvoerder van minister-president Yoshiro Mori. Op 31 oktober 2005 werd hij opnieuw regeringswoordvoerder, nu van zijn voorganger, minister-president Junichiro Koizumi. Hij volgde hierbij Hiroyuki Hosoda op. In 2003 werd hij gekozen tot de secretaris-generaal van de LDP.

Abe speelde een belangrijke rol tussen de ontmoeting van premier Koizumi en de Noord-Koreaanse leider Kim Jong Il in 2002. Hij was onderhandelaar namens de Japanse regering om de ontvoerde Japanners in Noord-Korea vrij te krijgen. Hierdoor werd hij erg populair in Japan zelf.

[bewerk] De weg naar het premierschap

Op 20 september 2006 werd Shinzō Abe gekozen tot de nieuwe leider van de Liberale Democratische Partij.^[2] Zijn tegenstanders waren de minister van Buitenlandse Zaken Taro Aso, voormalig regeringswoordvoerder Yasuo Fukuda en de minister van Financiën Sadakazu Tanigaki. Voormalig premier Yoshiro Mori deed aanvankelijk ook mee als kandidaat, maar trok zich terug, om zijn steun te geven aan Abe.

Op 26 september 2006 werd Abe gekozen tot de nieuwe minister-president van Japan. In het Lagerhuis haalde hij 339 van de 475 stemmen, in het Hogerhuis 136 van de 240 stemmen.^[3]

[bewerk] Premierschap

Shinzo Abe is op 52-jarige leeftijd de jongste minister-president van Japan sinds Fumimaro Konoe in 1941. Shinzo Abe is voorvechter van een sterkere band met de Verenigde Staten, een assertieve buitenlandse politiek en meer vaderlandslievend onderwijs.

[bewerk] Binnenlands beleid

[bewerk] Economie

Abe wil graag de fiscale hervormingen doorvoeren van zijn voorganger Koizumi. Hij heeft stappen genomen naar het het Japanse budget in evenwicht brengen, zoals het aanstellen van Koji Omi, een belastingsbeleidsexpert, als minister van Financiën.

[bewerk] De Japanse Keizer

Abe heeft conservatieve ideeën over de troonopvolging van de Japanse Keizer. Hij is sterk van mening dat alleen een man de keizer mag zijn, en geen vrouw.

[bewerk] Buitenlands beleid

[bewerk] Noord-Korea

Shinzō Abe heeft een duidelijk standpunt tegenover de kwestie Noord-Korea. In de onderhandelingen tussen Japan en Noord-Korea in 2002 over de Japanse gegijzelden in Noord-Korea, speelde Abe al een belangrijke rol achter de schermen. Op 7 juli 2006 testte Noord-Korea enkele raketten in de Japanse Zee. Abe als regeringswoordvoerder wilde samen met minister van Buitenlandse Zaken Terõ Asõ sancties opleggen tegen Noord-Korea in de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties.

[bewerk] China

Abe wil graag de relaties met de Volksrepubliek China verbeteren, evenals de minister Buitenlandse Zaken Taro Aso. Samen zijn ze van plan een ontmoeting te regelen tussen beide leiders, Abe en de Chinese president Hu Jintao. Dat zou de eerste ontmoeting tussen de Japanse en Chinese leiders zijn in anderhalf jaar.

[bewerk] Taiwan

Abe is een zeer gerespecteerd politicus op Taiwan. De president van Taiwan Chen Shui-bian reageerde verheugd met Abe's ministerschap, en de leider van de Kwomintang Ma Ying-jeou ontmoette ook Abe tijdens een bezoek aan Japan. Wat toevallig is, is dat Abe's grootvader Nobusuke Kishi pro-Taiwan was, en zijn grootoom Eisaku Satō was de laatste premier van Japan die Taiwan heeft bezocht.

[bewerk] Yasukuni-schrijn

Op 4 augustus 2006 meldde de Japanse media dat Shinzo Abe een bezoek had gebracht aan de Yasukuni-schrijn, het oorlogsmonument waar ook 14 oorlogsmisdadigers worden herdacht, in april 2006. Abe verklaarde dat het geen officieel bezoek, maar een persoonlijk bezoek was, net zoals premier Koizumi deed tijdens zijn premierschap. De Chinese en Zuid-Koreaanse regeringen uitten hun bezorgdheid over het bezoek. Abe en Taro Aso zijn beiden van mening dat het bezoek aan het schrijn een Japanse zaak is.

[bewerk] Defensie

Hij zet in op een herziening van de pacifistische grondwet. De huidige stamt van vlak na de Tweede Wereldoorlog en is opgesteld door de Amerikanen. Abe wil een grondwet die "met onze eigen handen is geschreven". Als reactie op de raketoefening van Noord-Korea in 2006, riep Abe op als regeringswoordvoerder dat Japan het recht heeft zichzelf te verdedigen in geval van een mogelijke aanval. De regeringen van Noord- en Zuid-Korea en China reageerden hierop dat dit een toonbeeld was van het agressief beleid van Japan.

Net als zijn voorgangers is hij voorstander van een alliantie met de Verenigde Staten.

[bewerk] Aftreden

Op 12 september 2007 kondigde Abe totaal onverwacht aan dat hij zou aftreden. Abe wil de militaire missie van de Japanse Maritieme Zelfverdedigingskrachten (MSDF) in de Indische Oceaan verlengen. De Japanners zorgen voor het bijtanken van NAVO-schepen voor de oorlog in Afghanistan (Operation Enduring Freedom). Deze beslissing tot verlenging moet echter goedgekeurd worden door het parlement. De oppositie ziet een verlenging echter niet zitten en heeft zelfs een onderzoek gestart naar vermeende bijtankingen door Amerikaanse schepen betrokken bij de oorlog in Irak, wat niet deel is van de Japanse missie.

Abe heeft ook veel van zijn oorspronkelijke populariteit verloren bij de Japanse bevolking door een serie van schandalen, politieke impasse en het uitbouwen van een beleid dat niet voldoende rekening houdt met de binnenlandse problemen. Dit heeft ervoor gezorgd dat de oppositie partijen voor de tweede maal in de naoorlogse geschiedenis terug aan macht winnen (de eerste maal was in 1993). De oppositiepartijen wonnen op 29 juli de verkiezingen voor het hogerhuis. Sedert 1955 regeert de LDP continu het parlement en dus de post van premier. De bittere nasmaak van 1993 is nog niet volledig verwerkt. Sinds het tijdperk van Koizumi is er een sterke vernieuwingsgolf binnen de partij waarbij verjonging en strijd tegen corruptie centraal staan. Abe's regeerperiode van twaalf maanden werd echter geregeld geplaagd door politieke schandalen.

Volgens partijfunctionarissen is Abe ook afgetreden wegens ziekte, een gevolg van stress en oververmoeidheid. Kort na zijn aftreden werd Abe opgenomen in het ziekenhuis.

Op 23 september 2007 werd Yasuo Fukuda door de partijleden verkozen als nieuwe secretaris-generaal van de LDP. Hierdoor werd hij twee dagen later, op 25 september, de opvolger van Abe als premier van Japan.

[bewerk] Kabinet

Taak	Persoon
Kabinetssecretaris	Yasuhisa Shiozaki
Minister van Binnenlandse Zaken	Yoshihide Suga
Minister van Buitenlandse Zaken	Tarō Asō
Minister van Financiën	Kōji Omi
Minister van Justitie	Jinen Nagase
Minister van Onderwijs	Bunmei Ibuki
Minister van Volksgezondheid	Hakuo Yanagisawa
Minister van Landbouw	Toshikatsu Matsuoka
Minister van Economische Zaken	Akira Amari
Minister van Infrastructuur	Tetsuzo Fuyushiba
Minister van Milieu	Masatoshi Wakabayashi
Minister van Defensie	Fumio Kyūma
Nationale Veiligheid	Kensei Mizote
Econmisch Beleid	Hiroko Ōta
Financiële Zaken	Yūji Yamamoto

[bewerk] Externe link

• Officiële website (ja)

[bewerk] Bronnen

Shinzo Abe
Voorganger: Junichiro Koizumi Minister-president van Japan 2006 - 2007 Opvolger: Yasuo Fukuda