Walter Scheel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Walter Scheel
Bundesarchiv Bild 146-1989-047-20, Walter Scheel.jpg
4e Bondspresident van Duitsland
Ambtstermijn 1 juli 1974 – 30 juni 1979
Voorganger Gustav Heinemann
Opvolger Karl Carstens
Geboren 8 juli 1919
Partner Mildred Scheel
Politieke partij FDP
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Walter Scheel (Solingen, 8 juli 1919) is een Duitse politicus en voormalige bondspresident.

Bankbediende van opleiding, was Scheel van 1939 tot 1945 ingelijfd bij de Luftwaffe. Gedurende enkele jaren was Scheel lid van de NSDAP. Na de oorlog werkte hij bij verschillende bedrijven en was actief in bij werkgeversorganisaties.

In 1946 trad Scheel toe tot de liberale FDP. Van 1953 tot 1974 was hij lid van de Bondsdag. Van 1961 tot 1966 was hij minister voor economische samenwerking en ontwikkeling in de regeringen van Konrad Adenauer en Ludwig Erhard. Scheel volgde in 1968 Erich Mende op als leider van de FDP. De liberalen waren tot 1966 de coalitiepartner geweest van de CDU/CSU, maar na het aantreden van de Grote Coalitie waren ze in de oppositie beland.

Scheel steunde in 1969 de kandidatuur van de sociaaldemocraat Gustav Heinemann voor het presidentschap en later dat jaar werd hij vicekanselier en minister van buitenlandse zaken in de SPD-FDP-regering van Willy Brandt. In 1974 werd Walter Scheel de vierde bondspresident van de Bondsrepubliek. In 1979 werd hij opgevolgd door Karl Carstens (CDU). Sindsdien is Scheel officieel met pensioen.

Voorganger:
Gustav Heinemann
Bondspresident van Duitsland
1974-1979
Opvolger:
Karl Carstens