Bilderbergconferentie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Bilderbergconferenties zijn politieke bijeenkomsten met een besloten en streng geheim karakter waarbinnen internationale beeldvorming en ideeën centraal staan. Deelnemers zijn invloedrijke figuren uit de Westerse wereld, voornamelijk uit het bedrijfsleven, politiek, wetenschap, media en de financiële wereld.

Geschiedenis[bewerken]

Hotel De Bilderberg, Oosterbeek, waar de eerste conferentie plaatsvond.

De eerste Bilderbergconferentie werd georganiseerd in 1954 naar aanleiding van de verslechterende relatie tussen de Verenigde Staten en Europa. Initiatiefnemers waren o.a. de Pool Józef Retinger, Unilever-topman Paul Rijkens, de Belgische ex-premier Paul van Zeeland en prins Bernhard. Deze politieke conferenties hadden een zeer geheim karakter. Daardoor zouden mensen van verschillend allooi en verschillende opvatting eerder geneigd zijn om deel te nemen. Deelname geschiedt slechts na persoonlijke uitnodiging. Toen minister Joseph Luns eind jaren 50 geheel onaangekondigd tot tweemaal toe zonder uitnodiging de conferentie trachtte binnen te dringen, werd hem op last van prins Bernhard en een Rockefeller-telg geboden het pand te verlaten. Volgens Bernhard in een uitzending van Andere Tijden was Luns te anticommunistisch en te kritisch geweest tegenover de doelen van de Bilderbergconferentie.[bron?]

De eerste conferentie was in Hotel De Bilderberg in Oosterbeek van 29 tot 31 mei 1954. Er werd onder meer van gedachten gewisseld over de houding tegenover het communisme, het communisme in Europese landen als Frankrijk en Italië, de Korea-oorlog en de Europese integratie. Prins Bernhard was voorzitter van de conferentie. Iedere genodigde had acht minuten spreektijd, maar ook buiten de zittingen om was er veel contact tussen de genodigden. Dit zorgde ervoor dat aan het eind van de conferentie de sfeer tussen de deelnemers erg goed was.

De Bilderbergconferentie groeide door de jaren heen uit tot een vaste organisatie, die werd gefinancierd door giften van bedrijven en particulieren en (in elk geval de eerste edities) in belangrijke mate door de CIA.[1] In de loop van de jaren hebben veel belangrijke en invloedrijke mensen aan de conferentie deelgenomen, zoals de Amerikaanse presidenten George H.W. Bush en George W. Bush, en verder Henry Kissinger, David Rockefeller en Jan Peter Balkenende.

Prins Bernhard bleef voorzitter tot 1976, toen hij in opspraak raakte in verband met de Lockheedaffaire. Daarna heeft prinses Beatrix de rol van prins Bernhard overgenomen. Tegenwoordig is de Belgische topman Étienne Davignon voorzitter. Cruciaal is echter de positie en de rol van de secretaris en of andere personen die invloed hebben op de belangrijkste agendapunten.

De organisatie heeft een hoofdkantoor in Leiden.[2]

Kritiek[bewerken]

Door de jaren heen zijn de Bilderbergconferenties niet onomstreden geweest. Critici verwijten de Bilderberggroep dat ze buiten de democratie om besluiten neemt. In het Europees Parlement en de Tweede Kamer zijn vragen over de Bilderbergconferenties beantwoord zonder dat er werd ingegaan op de inhoud van de conferenties.[3] Journalisten zijn niet welkom tenzij genodigd; wel wordt de conferentie regelmatig bezocht door vaste leden van belangrijke kranten zoals The Washington Post en The New York Times, maar iedereen is verplicht tot geheimhouding.

Het geheime karakter van de conferenties is ook meer dan eens aanleiding tot complottheorieën geweest. Zo wordt beweerd dat de Bilderbergconferenties spreekgelegenheden voor de top van onder andere de vermeend samenzwerende internationale vrijmetselarij en andere geheime genootschappen en personen biedt, wat volgens deze critici op den duur zou kunnen uitmonden in een globale dictatuur geleid door de Bilderbergelite. Op 18 augustus 2010 schreef de Cubaanse leider Fidel Castro dat de bijeenkomsten als doel hebben de mensheid in een nucleaire holocaust te leiden.[4]

Meer over de Bilderbergconferentie[bewerken]

Literatuur[bewerken]

  • Daniel Estulin: De ware geschiedenis van de Bilderbergconferentie (vert.). Kosmos-Z&K, Utrecht, 2007, 285 p. ISBN 978-90-215-8266-5 [7]
  • Gerard Aalders: De Bilderbergconferenties. Organisatie en werkwijze van een geheim transatlantisch netwerk. Van Praag, Amsterdam, 2007, 246 p. ISBN 978-90-490-2401-7 [8]

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties