Gustav Stresemann
| 10 mei 1878 - 3 oktober 1929 | ||
| Gustav Stresemann | ||
| Geboorteland | Duitsland | |
| Geboorteplaats | Berlijn | |
| Plaats van overlijden | Berlijn | |
| Nobelprijs voor de | Vrede | |
| In | 1926 | |
| Samen met | Aristide Briand | |
| Voorganger(s) | Austen Chamberlain Charles G. Dawes |
|
| Opvolger(s) | Ferdinand Buisson Ludwig Quidde |
|
Gustav Stresemann (Berlijn, 10 mei 1878 - aldaar, 3 oktober 1929) was een Duits democratisch politicus, minister van Buitenlandse Zaken en winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede in 1926.
Biografie [bewerken]
Stresemann studeerde economie in Berlijn. Van 1907 tot 1912 en van 1914 tot 1918 was Stresemann lid van de Rijksdag voor de Nationalliberale Partei (NLP). Hij behoorde tot de linkervleugel van de partij die bereid was tot samenwerking met de sociaaldemocratische SPD en de links-liberale Vooruitgangspartij.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog stond hij een annexionistische politiek voor ten aanzien van de door Duitsland bezette gebieden. Hij werkte hierom nauw samen met de kwartiermeester-generaal van de generale staf (Oberste Heeresleitung), generaal Erich Ludendorff. Anders dan de extreem-nationalistische generale staf, stond Stresemann vooral uit economisch oogpunt annexaties voor.
Na de Duitse nederlaag (november 1918) werd Stresemann vanwege zijn houding tijdens de oorlog niet toegelaten tot de Deutsche Demokratische Partei (DDP). Als reactie hierop richtte hij de nationaal-liberale DVP (Deutsche Volkspartei) op. Deze partij werd een invloedrijke factor tijdens de Weimarrepubliek. Zijn aanvankelijk negatieve kijk op de republiek veranderde na enige tijd - voorheen was hij monarchist en stond in contact met kroonprins Wilhelm, de zoon van de Duitse keizer Wilhelm II. In 1920 werd Stresemann opnieuw in de Rijksdag gekozen en van augustus tot september 1923 was hij rijkskanselier. Van 1923 tot zijn dood was hij minister van Buitenlandse Zaken. Tijdens zijn ministerschap voerde hij de herstelbetalingen (voortvloeiend uit de bepalingen van het Verdrag van Versailles) uit en knoopte hij betrekkingen aan met Frankrijk. In 1925 sloot hij het Verdrag van Locarno en in 1926 trad Duitsland toe tot de Volkenbond.
In 1926 verkreeg hij samen met de Franse politicus Aristide Briand de Nobelprijs voor de Vrede.
Vanaf 1928 begon de hoge werkdruk zijn gezondheid te ondermijnen. Stresemann overleed aan een beroerte op 51-jarige leeftijd in 1929.
Gustav Stresemann was weinig geliefd bij extreem-nationalistische groepen, zoals de nazi's, omdat hij een volledige naleving van het Verdrag van Versailles voorstond, ondanks dat hij het verdrag persoonlijk verwierp.
Zie ook [bewerken]
Externe link [bewerken]
| Voorganger: Friedrich von Rosenberg |
Rijksminister van Buitenlandse Zaken 1923-1929 |
Opvolger: Julius Curtius |
| Voorganger: Wilhelm Cuno |
Rijkskanselier Kabinet-Stresemann I/Kabinet-Stresemann II 1923 |
Opvolger: Wilhelm Marx |
1901: Dunant, Passy · 1902: Ducommun, Gobat · 1903: Cremer · 1904: Institut de Droit International · 1905: Von Suttner · 1906: Roosevelt · 1907: Moneta, Renault · 1908: Arnoldson, Bajer · 1909: Beernaert, Balluet d'Estournelles de Constant · 1910: IPB · 1911: Asser, Fried · 1912: Root · 1913: La Fontaine · 1917: ICRC · 1919: Wilson · 1920: Bourgeois · 1921: Branting, Lange · 1922: Nansen · 1925: Chamberlain, Dawes · 1926: Briand, Stresemann · 1927: Buisson, Quidde · 1929: Kellogg · 1930: Söderblom · 1931: Addams, Butler · 1933: Angell · 1934: Henderson · 1935: Von Ossietzky · 1936: Lamas · 1937: Cecil · 1938: Office international Nansen pour les réfugiés · 1944: ICRC · 1945: Hull · 1946: Balch, Mott · 1947: Friends Service Council, American Friends Service Committee · 1949: Orr · 1950: Bunche · 1951: Jouhaux · 1952: Schweitzer · 1953: Marshall · 1954: Bureau van de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen · 1957: Pearson · 1958: Pire · 1959: Noel-Baker · 1960: Luthuli · 1961: Hammarskjöld · 1962: Pauling · 1963: ICRC, IFRC · 1964: King · 1965: UNICEF · 1968: Cassin · 1969: Internationale Arbeidsorganisatie · 1970: Borlaug · 1971: Brandt · 1973: Kissinger, Lê Đức Thọ · 1974: MacBride, Satō · 1975: Sacharov · 1976: Williams, Corrigan · 1977: Amnesty International · 1978: Sadat, Begin · 1979: Moeder Teresa · 1980: Esquivel · 1981: Bureau van de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen · 1982: Myrdal, Robles · 1983: Wałęsa · 1984: Tutu · 1985: IPPNW · 1986: Wiesel · 1987: Arias · 1988: VN-vredesmacht · 1989: Gyatso · 1990: Gorbatsjov · 1991: Suu Kyi · 1992: Menchú · 1993: Mandela, De Klerk · 1994: Arafat, Peres, Rabin · 1995: Rotblat, Pugwash Conferences on Science and World Affairs · 1996: Ximenes Belo, Ramos-Horta · 1997: ICBL, Williams · 1998: Hume, Trimble · 1999: AzG · 2000: Dae-jung · 2001: VN, Annan · 2002: Carter · 2003: Ebadi · 2004: Maathai · 2005: IAEA, El-Baradei · 2006: Grameen Bank, Yunus · 2007: Gore, IPCC · 2008: Ahtisaari · 2009: Obama · 2010: Liu · 2011: Johnson Sirleaf, Gbowee, Karman · 2012: Europese Unie
| Zie de categorie Gustav Stresemann van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |