Cordell Hull

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Cordell Hull
2 oktober 187123 juli 1955
Hull-Cordell-LOC.jpg
Geboorteland    Verenigde Staten
Geboorteplaats    Olympus
Plaats van overlijden    Washington, D.C.
Nobelprijs voor de    Vrede
In    1945
Reden    Voor zijn rol bij de oprichting van de Verenigde Naties
Voorganger(s)    Internationaal Comité van het Rode Kruis
Opvolger(s)    Emily Greene Balch
John Raleigh Mott

Cordell Hull (Olympus, 2 oktober 1871Washington, D.C., 23 juli 1955) was een Amerikaans politicus en Nobelprijswinnaar. Hij is vooral bekend als de langstzittende Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken. Hij had deze positie gedurende 11 jaar, van 1933 tot 1944. In 1945 ontving hij de Nobelprijs voor de Vrede voor zijn rol bij de oprichting van de Verenigde Naties.

Biografie[bewerken]

Hull werd geboren in Olympus als de derde van vijf zonen van William Paschal Hull and Elizabeth (Riley) Hull. Hij werd op zijn 19e reeds verkozen tot voorzitter van de Democratische Partij van Clay County.

Hull begon in 1889 met zijn studie rechten aan de Cumberland School of Law aan de Cumberland-universiteit. In 1891 studeerde hij af. Hij diende van 1893 tot 1897 in het Tennessee Huis van Afgevaardigden. Tijdens de Spaans-Amerikaanse Oorlog diende hij in Cuba als kapitein van het vierde regiment van de Tennessee Volunteer Infantry.

Van 1903 tot 1907 diende Hull als lokale rechter. In 1907 werd hij verkozen tot lid van het Amerikaanse Huis van Afgevaardigden, alwaar hij in totaal 11 jaar lid van was (1907–1921 en 1923–1931). Hij autoriseerde de inkomstenbelastingwetten van 1913 en de successierechtwetten van 1916.

In 1917 trouwde Hull met Rose Frances (Witz) Whitney. De twee kregen geen kinderen. In 1930 werd Hull verkozen tot lid van de Amerikaanse Senaat, maar in 1933 nam hij hier ontslag vanwege zijn benoeming tot Minister van Buitenlandse Zaken door Franklin Roosevelt. Deze baan behield hij 11 jaar. In 1944 moest hij deze baan opgeven vanwege zijn slechte gezondheid.

Van 1939 tot 1942 was hij voorzitter van de American Society of International Law. Hull was een van de oprichters van de Verenigde Naties. Roosevelt noemde Hull ook wel de “vader van de Verenigde Naties”.

Hull stierf aan de gevolgen van meerdere beroertes en hartaanvallen. Hij ligt begraven in een kluis in de Chapel of St. Joseph of Arimathea in de Washington National Cathedral.

Externe links[bewerken]

Winnaars van de Nobelprijs voor de Vrede

1901: Dunant, Passy · 1902: Ducommun, Gobat · 1903: Cremer · 1904: Institut de Droit International · 1905: Von Suttner · 1906: Roosevelt · 1907: Moneta, Renault · 1908: Arnoldson, Bajer · 1909: Beernaert, Balluet d'Estournelles de Constant · 1910: IPB · 1911: Asser, Fried · 1912: Root · 1913: La Fontaine · 1917: ICRC · 1919: Wilson · 1920: Bourgeois · 1921: Branting, Lange · 1922: Nansen · 1925: Chamberlain, Dawes · 1926: Briand, Stresemann · 1927: Buisson, Quidde · 1929: Kellogg · 1930: Söderblom · 1931: Addams, Butler · 1933: Angell · 1934: Henderson · 1935: Von Ossietzky · 1936: Lamas · 1937: Cecil · 1938: Office international Nansen pour les réfugiés · 1944: ICRC · 1945: Hull · 1946: Balch, Mott · 1947: Friends Service Council, American Friends Service Committee · 1949: Orr · 1950: Bunche · 1951: Jouhaux · 1952: Schweitzer · 1953: Marshall · 1954: Bureau van de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen · 1957: Pearson · 1958: Pire · 1959: Noel-Baker · 1960: Luthuli · 1961: Hammarskjöld · 1962: Pauling · 1963: ICRC, IFRC · 1964: King · 1965: UNICEF · 1968: Cassin · 1969: Internationale Arbeidsorganisatie · 1970: Borlaug · 1971: Brandt · 1973: Kissinger, Lê Đức Thọ · 1974: MacBride, Satō · 1975: Sacharov · 1976: Williams, Corrigan · 1977: Amnesty International · 1978: Sadat, Begin · 1979: Moeder Teresa · 1980: Esquivel · 1981: Bureau van de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen · 1982: Myrdal, Robles · 1983: Wałęsa · 1984: Tutu · 1985: IPPNW · 1986: Wiesel · 1987: Arias · 1988: VN-vredesmacht · 1989: Gyatso · 1990: Gorbatsjov · 1991: Suu Kyi · 1992: Menchú · 1993: Mandela, De Klerk · 1994: Arafat, Peres, Rabin · 1995: Rotblat, Pugwash Conferences on Science and World Affairs · 1996: Ximenes Belo, Ramos-Horta · 1997: ICBL, Williams · 1998: Hume, Trimble · 1999: AzG · 2000: Dae-jung · 2001: VN, Annan · 2002: Carter · 2003: Ebadi · 2004: Maathai · 2005: IAEA, El-Baradei · 2006: Grameen Bank, Yunus · 2007: Gore, IPCC · 2008: Ahtisaari · 2009: Obama · 2010: Liu · 2011: Johnson Sirleaf, Gbowee, Karman · 2012: Europese Unie · 2013: Organisatie voor het Verbod op Chemische Wapens