Colin Powell

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Colin Powell
Colin Luther Powell
Colin Luther Powell
Geboren 5 april 1937
New York City (New York)
Politieke partij Republikeinse Partij
Partner Alma Powell (sinds 1962)
Beroep Politicus
Diplomaat
Militair (Generaal)
Religie Episcopalisme
Handtekening Handtekening
65e minister van Buitenlandse Zaken
Aangetreden 20 januari 2001
Einde termijn 26 januari 2005
President George W. Bush
Voorganger Madeleine Albright
Opvolger Condoleezza Rice
Chairman of the Joint Chiefs of Staff
Aangetreden 1 oktober 1989
Einde termijn 30 september 1993
President George H.W. Bush (1989-1992)
Bill Clinton (1992-1993)
Voorganger William Crowe
Opvolger David Jeremiah
Nationaal Veiligheidsadviseur
Aangetreden 23 november 1987
Einde termijn 20 januari 1989
President Ronald Reagan
Voorganger Frank Carlucci
Opvolger Brent Scowcroft
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Colin Luther Powell (New York City (New York), 5 april 1937) is een Amerikaans oud-militair die de Chairman of the Joint Chiefs of Staff was van 1989 tot 1993 onder presidenten George H.W. Bush en Bill Clinton. Eerder was hij van 1987 tot 1989 Nationaal Veiligheidsadviseur onder president Ronald Reagan. Van 2001 tot 2005 was hij als Republikein minister van Buitenlandse Zaken onder president George W. Bush.

Militaire loopbaan[bewerken]

Generaal Colin Powell

Colin Powell nam in 1958 dienst in het Amerikaanse leger en deed achtereenvolgens dienst in Duitsland (1959-1962) en Vietnam (1962-1963 en 1968-1970). Daarna deed hij van 1972-1973 dienst in de militaire staf van het Witte Huis, waarna hij werd overgeplaatst naar Korea, alwaar hij dienst deed als bataljonscommandant. Na een plaatsing als brigadecommandant bij de 101st Airborne Division werd Powell van 1983 tot 1986 militair assistent van minister van Defensie Caspar Weinberger. In deze functie was hij nauw betrokken bij de invasie van Grenada op 25 oktober 1983.

Na minder dan een jaar als commandant van het Amerikaanse Ve legerkorps in Duitsland was Powell van 1987 tot 1989 nationaal veiligheidsadviseur van president Ronald Reagan. Na acht maanden als commandant van Forces Command kreeg hij op 1 oktober 1989 de hoogste militaire functie in de Amerikaanse krijgsmacht: chef van de gezamenlijke staven. In deze functie speelde hij een grote rol in Operatie Just Cause (de gevangenneming van de Panamese dictator Manuel Noriega) en de Golfoorlog (1990-1991). Op 30 september 1993 ging hij met pensioen, om vervolgens in de politiek te gaan.

Over zijn legertijd schreef hij in 1995 zijn memoires: My American Journey.

Politieke loopbaan[bewerken]

In 1996 werd hij door de Republikeinen gevraagd als presidentskandidaat, maar hij weigerde, naar verluidt omdat zijn vrouw Alma niet wilde.

Van 2001 tot 2005 was Powell minister van Buitenlandse Zaken, in de eerste termijn van president George W. Bush. Condoleezza Rice, de toenmalige nationale veiligheidsadviseur, volgde hem op.

Hoewel Powell een van de meest gematigde personen in deze neoconservatieve regering was, wordt ook hij gezien als mede-aanjager van de strijd tegen terrorisme en de oorlogen tegen Afghanistan (2001) en Irak (2003). Anderen zien hem echter als de persoon die de invloeden van 'haviken' als Donald Rumsfeld en Paul Wolfowitz wist in te perken.

Powell meldde op 19 oktober 2008 in het televisieprogramma Meet the Press dat hij de Democratische presidentskandidaat Barack Obama steunt. Powell stelde te weinig vertrouwen te hebben in Republikeins presidentskandidaat John McCain.

Toen hem na zijn aftreden opnieuw specifiek werd gevraagd of er banden waren tussen Saddam Hoessein en al-Qaida, antwoordde Powell: "Ik heb nog nooit een bewijs van banden gezien tussen Saddam Hoesein en al-Qaida. ... Ik kan niets anders concluderen, want ik had nog nooit bewijs gezien om te suggereren dat er banden waren."

Militaire graden[bewerken]

Kenteken Rang Datum
US-O10 insignia.svg Generaal 1989
US-O9 insignia.svg Luitenant General 1986
US-O8 insignia.svg Major General 1983
US-O7 insignia.svg Brigadier Generaal 1979
US-O6 insignia.svg Kolonel 1976
US-O5 insignia.svg Luitenant-kolonel 1970
US-O4 insignia.svg Majoor 1966
US-O3 insignia.svg Kapitein 1962
US-O2 insignia.svg Eerste luitenant 1959
US-O1 insignia.svg Tweede luitenant 1958