Colin Powell

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Colin Powell
Colin Luther Powell
Colin Luther Powell
Geboren 5 april 1937
New York City (New York)
Politieke partij Republikeinse Partij
Partner Alma Powell
Beroep Politicus
Militair (Generaal)
Religie Anglicanisme
Handtekening Colin Luther Powell Signature.svg
65e minister van Buitenlandse Zaken
Aangetreden 20 januari 2001
Einde termijn 26 januari 2005
President George W. Bush
Voorganger Madeleine Albright
Opvolger Condoleezza Rice
Nationaal Veiligheidsadviseur
Aangetreden 23 november 1987
Einde termijn 20 januari 1989
President Ronald Reagan
Voorganger Frank Carlucci
Opvolger Brent Scowcroft
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Colin Luther Powell (New York City (New York), 5 april 1937) is een Amerikaans oud-militair en Republikeins politicus. Tijdens zijn militaire carrière bracht hij het tot vier-sterren generaal, en van 2001 tot 2005 was hij minister van Buitenlandse Zaken.

[bewerken] Militaire loopbaan

Generaal Colin Powell

Colin Powell nam in 1958 dienst in het Amerikaanse leger en deed achtereenvolgens dienst in Duitsland (1959-1962) en Vietnam (1962-1963 en 1968-1970). Daarna deed hij van 1972-1973 dienst in de militaire staf van het Witte Huis, waarna hij werd overgeplaatst naar Korea, alwaar hij dienst deed als bataljonscommandant. Na een plaatsing als brigadecommandant bij de 101st Airborne Division werd Powell van 1983 tot 1986 militair assistent van minister van Defensie Caspar Weinberger. In deze functie was hij nauw betrokken bij de invasie van Grenada op 25 oktober 1983.

Na minder dan een jaar als commandant van het Amerikaanse Ve legerkorps in Duitsland was Powell van 1987 tot 1989 nationaal veiligheidsadviseur van president Ronald Reagan. Na acht maanden als commandant van Forces Command kreeg hij op 1 oktober 1989 de hoogste militaire functie in de Amerikaanse krijgsmacht: chef van de gezamenlijke staven. In deze functie speelde hij een grote rol in Operatie Just Cause (de gevangenneming van de Panamese dictator Manuel Noriega) en de Golfoorlog (1990-1991). Op 30 september 1993 ging hij met pensioen, om vervolgens in de politiek te gaan.

Over zijn legertijd schreef hij in 1995 zijn memoires: My American Journey.

[bewerken] Politieke loopbaan

In 1996 werd hij door de Republikeinen gevraagd als presidentskandidaat, maar hij weigerde, naar verluidt omdat zijn vrouw Alma niet wilde.

Van 2001 tot 2005 was Powell minister van Buitenlandse Zaken, in de eerste termijn van president George W. Bush. Condoleezza Rice, de toenmalige nationale veiligheidsadviseur, volgde hem op.

Hoewel Powell een van de meest gematigde personen in deze neoconservatieve regering was, wordt ook hij gezien als mede-aanjager van de oorlog tegen het terrorisme en de oorlogen tegen Afghanistan (2001) en Irak (2003). Anderen zien hem echter als de persoon die de invloeden van 'haviken' als Donald Rumsfeld en Paul Wolfowitz wist in te perken.

Powell meldde op 19 oktober 2008 in het televisieprogramma Meet the Press dat hij de Democratische presidentskandidaat Barack Obama steunt. Powell stelde te weinig vertrouwen te hebben in Republikeins presidentskandidaat John McCain.

Toen hem na zijn aftreden opnieuw specifiek werd gevraagd of er banden waren tussen Saddam Hoessein en al-Qaida, antwoordde Powell: "Ik heb nog nooit een bewijs van banden gezien tussen Saddam Hoesein en al-Qaida. ... Ik kan niets anders concluderen, want ik had nog nooit bewijs gezien om te suggereren dat er banden waren."


Persoonlijke instellingen
Naamruimten

Varianten
Handelingen
Navigatie
Informatie
Hulpmiddelen
Afdrukken/exporteren
In andere talen