James Monroe

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
James Monroe
James Monroe
James Monroe
Geboren 28 april 1758
Westmoreland County (Virginia)
Overleden 4 juli 1831
Albany (New York)
Politieke partij Democratisch-Republikeinse Partij
Partner Elizabeth Monroe
Beroep Politicus
Advocaat
Agrariër
Religie Episcopalisme
Handtekening Handtekening
5e president van de Verenigde Staten
Aangetreden 4 maart 1817
Einde termijn 4 maart 1825
Vicepresident(en) Daniel D. Tompkins
Voorganger James Madison
Opvolger John Quincy Adams
7e minister van Buitenlandse Zaken
Aangetreden 2 april 1811
Einde termijn 4 maart 1817
President James Madison
Voorganger Robert Smith
Opvolger John Quincy Adams
8e minister van Oorlog
Aangetreden 27 september 1814
Einde termijn 2 maart 1815
President James Madison
Voorganger John Armstrong
Opvolger William Crawford
Ambassadeur in het Verenigd Koninkrijk
Aangetreden 1803
Einde termijn 1807
President Thomas Jefferson
Voorganger Rufus King
Opvolger William Pinkney
12e & 16e gouverneur van Virginia
Aangetreden 16 januari 1811
Einde termijn 5 april 1811
Voorganger George Smith
Opvolger George Smith
Aangetreden 19 december 1799
Einde termijn 1 december 1802
Voorganger James Woods
Opvolger John Page
Ambassadeur in Frankrijk
Aangetreden 24 maart 1794
Einde termijn 1796
President George Washington
Voorganger Gouverneur Morris
Opvolger Charles Pinckney
Senator voor Virginia
Aangetreden 9 november 1790
Einde termijn 24 maart 1794
Voorganger John Walker
Opvolger Stevens Mason
Portaal  Portaalicoon   Politiek

James Monroe (Westmoreland County (Virginia), 28 april 1758Albany (New York), 4 juli 1831) was de 5de president van de Verenigde Staten van 1817 tot 1825.

Nadat Monroe in de Amerikaanse Onafhankelijkheidsoorlog in het leger had gediend, sloot hij zich aan bij de antifederalisten in de Virginia Conventie. Hij was van 1790 - 1794 lid van de senaat, en van 1799 - 1802 en 1811 - 1817 gouverneur van Virginia, de laatste termijn als secretary of state.

In 1816 werd Monroe tot president gekozen, en zijn herverkiezing in 1820 was vrijwel unaniem.

Monroe overleed op 4 juli 1831 op 73-jarige leeftijd.

Monroedoctrine[bewerken]

Nuvola single chevron right.svg Zie Monroedoctrine voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Monroe's belangrijkste politieke erfenis is de erkenning van de Spaanstalige Amerikaanse republieken, en met name ook zijn boodschap aan het congres op 2 december 1823, tegenwoordig bekend als de Monroedoctrine.

Kernpunt van de Monroedoctrine is de volgende zinsnede: "De Amerikaanse continenten (...) mogen vanaf dit moment niet meer worden beschouwd als onderwerp van een toekomstige kolonisatie door een Europese macht."

Liberia[bewerken]

Monroe vervulde ook een belangrijke rol bij de vorming van het land Liberia, waar bevrijde slaven uit de Verenigde Staten zich konden vestigen. De hoofdstad Monrovia is naar Monroe vernoemd.

Kabinetsleden onder Monroe[bewerken]

Kabinetsleden Ministerie Periode Bijzonderheden
John Quincy Adams Buitenlandse Zaken 1817 - 1825 6e president van de VS
John C. Calhoun Oorlog 1817 - 1825 Vicepresident onder J.Q.Adams + Jackson
+ minister van Buitenlandse Zaken onder Tyler
William H. Crawford Financiën 1817 - 1825 Idem + Defensie onder Madison
Richard Rush Justitie 1817 Idem onder Madison + Financiën onder J.Q.Adams
Benjamin W. Crowninshield Marine 1817 - 1818 Idem onder Madison
William Wirt Justitie 1817 - 1825 Idem onder J.Q.Adams
Smith Thompson Marine 1819 - 1823
Samuel L. Southard Marine 1823- 1825 Idem onder J.Q.Adams