Calvin Coolidge

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Calvin Coolidge
Coolidge in 1919
Coolidge in 1919
Geboren 4 juli, 1872
Plymouth (Vermont)
Overleden 5 januari 1933
Northampton (Massachusetts)
Politieke partij Republikeinse Partij
Partner Grace Coolidge
Beroep Politicus
Advocaat
Religie Congregationalisme
Handtekening Handtekening
30e president van de Verenigde Staten
Aangetreden 2 augustus 1923
Einde termijn 4 maart 1929
Vicepresident(en) Charles Dawes (1925-1929)
Voorganger Warren G. Harding
Opvolger Herbert Hoover
29e vicepresident van de Verenigde Staten
Aangetreden 4 maart 1921
Einde termijn 2 augustus 1923
President Warren G. Harding
Voorganger Thomas Marshall
Opvolger Charles Dawes
48e gouverneur van Massachusetts
Aangetreden 2 januari 1919
Einde termijn 6 januari 1921
Voorganger Samuel McCall
Opvolger Channing Cox
46e luitenant-gouverneur van Massachusetts
Aangetreden 6 januari 1916
Einde termijn 2 januari 1919
Voorganger Grafton Cushing
Opvolger Channing Cox
Burgemeester van Northampton (Massachusetts)
Aangetreden 1910
Einde termijn 1911
Voorganger James W. O'Brien
Opvolger William Feiker
Portaal  Portaalicoon   Politiek

John Calvin Coolidge jr. (Plymouth (Vermont), 4 juli 1872Northampton (Massachusetts), 5 januari 1933) was de 30e president van de Verenigde Staten, een positie die hem te beurt viel na het overlijden van Warren G. Harding in 1923. Coolidge was president van 1923 tot 1929. Daarvoor was Coolidge de 29e vicepresident van de Verenigde Staten onder president Harding. Coolidge overleed op 60-jarige leeftijd aan een hartinfarct.

Biografie[bewerken]

Coolidge werd geboren in Plymouth, in Windsor County in de staat Vermont, als zoon van John Coolidge en Victoria Moore. Na zijn afstuderen liet hij de naam John vallen. Hij studeerde aan het Amherst College in Massachusetts en studeerde af in 1895. Hij vestigde zich als advocaat in Northampton in dezelfde staat en werd in 1899 lid van de gemeenteraad. Voorts was hij stadsadvocaat van 1900 tot 1902, rechtbankgriffier in 1904 en lid van het Huis van Afgevaardigden van de staat Massachusetts (niet te verwarren met het nationale Huis van Afgevaardigden) van 1907 tot 1908.

Hij werd gekozen tot burgemeester van Northampton voor de periode 1910-1911 en was tussen 1912 en 1915 lid van de senaat van Massachusetts, de laatste twee jaar als voorzitter van dat lichaam. In de periode 1916-1918 was hij luitenant-gouverneur van de staat en in 1919-1920 gouverneur. Hij verwierf nationale bekendheid toen de politie van Boston in staking ging met zijn uitspraak "Er is geen recht om tegen de publieke veiligheid te staken voor wie dan ook, waar dan ook, wanneer dan ook".

Coolidge in zijn jonge jaren

In 1920 dong Coolidge mee naar de nominatie voor het presidentschap van de Republikeinse Partij, maar verloor hij van senator Warren G. Harding van Ohio. De populaire kandidaat voor het vicepresidentschap was de senator Irvine Lenroot van Wisconsin, maar de partij koos voor Coolidge. Het team Harding-Coolidge won het van de gouverneur van Ohio James M. Cox en zijn running mate en staatssecretaris van de marine Franklin Delano Roosevelt.

Coolidge legde op 4 maart 1921 de eed als vicepresident af en diende tot 3 augustus 1923. Op die dag werd hij beëdigd tot president van de Verenigde Staten, na het overlijden van Warren Harding. Coolidge zat thuis – een familiebezoek – waar nog geen stroom of telefoon was toen hem het bericht van de dood van Harding bereikte. Zijn vader, een notaris, nam hem in hun huiskamer de eed af bij het licht van een kerosinelamp; later werd hem in Washington D.C. nog eens de eed afgenomen door een ambtenaar van de Federale overheid.

Coolidge was – ongebruikelijk voor een prominent politicus – een man van weinig woorden; dit leverde hem de bijnaam "Silent Cal" ("Stille Cal") op. Het verhaal doet de ronde dat bij een officieel diner op het Witte Huis een gast een weddenschap aanging met haar vriendinnen dat zij de president gedurende het maal ten minste drie woorden kon laten zeggen. Toen Coolidge deze weddenschap van haar vernam, antwoordde hij simpelweg "You lose".

Coolidge won de presidentsverkiezingen van 1924 voor de termijn tot 4 maart 1929. Hij maakte gebruik van het destijds nieuwe medium de radio en schreef verschillende keren radio-geschiedenis: zijn inaugurele rede was de eerste die per radio uitgezonden werd, op 12 februari 1924 was hij de eerste president die een politieke speech op de radio hield en op 22 februari de eerste die een dergelijke speech uit liet zenden vanuit het Witte Huis.

Coolidge was de laatste president die niet probeerde in te grijpen in de vrije marktwerking en die de economische cyclus op zijn beloop liet. Daar was tijdens zijn presidentschap ook betrekkelijk weinig reden toe, want toen maakte de Verenigde Staten een enorme economische groei door: de zogeheten "Roaring Twenties". Coolidge wordt hierdoor wel een aangeduid als 'the president when America was at play'. Coolidge kon niet alleen de belasting verlagen, hij betaalde ook $1 miljard aan staatsschuld af.

De groeitijd van de Verenigde Staten in de jaren '20 bracht veel sociale veranderingen teweeg, de jazz-era, niet alleen vanwege de doorbraak van de jazz-muziek als amusement voor het grote blanke publiek, maar ook door de opkomst van elektronische massamedia (radio en film en de bijbehorende reclame) en van een massa-consumptiecultuur, waarmee Amerika de rest van de wereld zou vervullen met een mengeling van afgunst, afwijzing en navolging. Coolidge voelde zich niet meer thuis in zijn eigen tijd. Hij stelde zich daarom niet voor een derde maal kandidaat, wat toen grondwettelijk nog wel mogelijk was. Hij deelde dit mee in de voor hem typerende beknopte stijl: "Ik verkies mij nìet te kandideren voor het presidentschap in 1928."

Hij werd voorzitter van de Nonpartisan Railroad Commission en erevoorzitter van de Stichting voor Blinden. Hij stierf in de "Beeches", te Northampton, Massachusetts op 5 januari 1933. Hij werd begraven in het Notch Cemetery in zijn geboorteplaats, Plymouth in Vermont.

Aanstellingen aan het Amerikaanse Hooggerechtshof[bewerken]

Kabinetsleden onder Coolidge[bewerken]

Kabinetsleden Ministerie Periode Bijzonderheden
Charles Hughes Buitenlandse Zaken 1923 - 1925 Idem onder Warren G. Harding
Hubert Works Binnenlandse Zaken 1923 - 1928 Idem onder Harding
John Weeks Oorlog 1923 - 1925 Idem onder Harding
Herbert Hoover Economische Zaken 1923 - 1928 Idem onder Harding, 31e president van de VS
Andrew Mellor Financiën 1923 - 1929 Idem onder Harding
Harry Dougherty Justitie 1923 - 1924 Idem onder Harding
Henry Cantwell Wallace Landbouw 1923 - 1924 Idem onder Harding, overleden op 24 oktober 1924
Vader van Henry Wallace, vicepresident + minister onder Franklin Delano Roosevelt
Edwin Denby Marine 1923 - 1924 Idem onder Harding
Harry New Posterijen 1923 - 1929 Idem onder Harding
James John Davis Arbeid 1923 - 1929 Idem onder Harding + Herbert Hoover
Harlan Fiske Stone Justitie 1924 - 1925
Joward Gore Landbouw 1924 - 1925
Curtis Wilbur Marine 1924 - 1929
Frank Billings Kellogg Buitenlandse Zaken 1925 - 1929
Dwight Davis Oorlog 1925 - 1929
John Sargent Justitie 1925 - 1929
William Jardine Landbouw 1925 - 1929
Roy West Binnenlandse Zaken 1928 - 1929
William Whiting Economische Zaken 1928 - 1929
Engelstalige videopresentatie

Externe bron[bewerken]


Wikiquote Wikiquote heeft een of meer citaten gerelateerd aan Calvin Coolidge.