William Howard Taft

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
William Howard Taft
William Howard Taft
William Howard Taft
Geboren 15 september 1857
Cincinnati (Ohio)
Overleden 8 maart 1930
Washington D.C.
Politieke partij Republikeinse Partij
Partner Helen Taft
Beroep Politicus
Jurist
Openbaar aanklager
Rechter
Advocaat
Religie Unitarisme
Handtekening Handtekening
27e president van de Verenigde Staten
Aangetreden 4 maart 1909
Einde termijn 4 maart 1913
Vicepresident(en) James Sherman (1909-1912)
Voorganger Theodore Roosevelt
Opvolger Woodrow Wilson
10e opperrechter van de Verenigde Staten
Aangetreden 11 juli 1921
Einde termijn 3 februari 1930
President Warren G. Harding (1921-1923)
Calvin Coolidge (1923-1929)
Herbert Hoover (1929-1930)
Voorganger Edward White
Opvolger Charles Evans Hughes
42eminister van Oorlog
Aangetreden 1 februari 1904
Einde termijn 30 juni 1908
President Theodore Roosevelt
Voorganger Elihu Root
Opvolger Luke Wright
Gouverneur-generaal van de Filipijnen
Aangetreden 4 juli 1901
Einde termijn 23 december 1903
Voorganger Arthur MacArthur jr.
Opvolger Luke Wright
Procureur-generaal van de Verenigde Staten
Aangetreden 19 februari 1890
Einde termijn 17 maart 1892
President Benjamin Harrison
Voorganger Orlow Chapman
Opvolger Charles Aldrich
Portaal  Portaalicoon   Politiek

William Howard Taft (Cincinnati (Ohio), 15 september 1857Washington D.C., 8 maart 1930) was de 27e president van de Verenigde Staten, en - na zijn presidentschap - opperrechter van de Verenigde Staten van het Amerikaanse Hooggerechtshof.

Zijn vader was rechter. Zelf ging hij ook rechten studeren aan Yale University. Na zijn studie keerde hij terug naar Cincinnati om er te gaan werken als advocaat. Namens de Republikeinse Partij werd hij in verschillende juridische functies verkozen. Onderwijl trouwde hij met Helen Herron. Ze kregen drie kinderen.

In 1900 werd Taft door president William McKinley aangesteld als voorzitter van een commissie die ervoor zorg moest dragen dat in de Filipijnen een burgerregering ingesteld zou worden. Van 1901 tot 1904 was Taft vervolgens gouverneur-generaal van de Filipijnen, waarna hij in het kabinet van Theodore Roosevelt van 1904 tot 1908 de functie van minister van Oorlog bekleedde. Roosevelt wilde graag dat Taft hem zou opvolgen. Taft, meer een jurist dan een politicus, haatte het campagnevoeren. Niettemin versloegen hij en zijn running mate James Sherman met hulp van Roosevelt de Democratische kandidaat William Jennings Bryan.

Het presidentschap zou evenwel geen succes worden. Vooral zijn tariefwetten, met name de Payne-Aldrich Act, leidden tot hevige beroering. Progessievere Republikeinen scheidden zich zelfs af om een nieuwe Progressive Party op te richten. Namens die nieuwe partij deed Theodore Roosevelt in 1912 een nieuwe gooi naar het presidentschap. Deze republikeinse tweespalt, maakte de weg voor de verkiezing van de Democraat Woodrow Wilson vrij die met 42% genoeg had tegenover Roosevelt 27% en Taft 23%.

Taft was de enige Amerikaanse president die na zijn ambtstermijn lid werd van het Hooggerechtshof. Als Opperrechter van de Verenigde Staten, voorgedragen door president Warren G. Harding voelde hij zich als een vis in het water.

Het geboortehuis van Taft is nu een museum.

Taft staat bekend als de meest zwaarlijvige president ooit. Volgens de overlevering bleef hij ooit vaststeken in de badkuip van het Witte Huis.

Taft overleed op 8 maart 1930 in Washington, D.C. op 72-jarige leeftijd.

Portret
Engelstalige overzichtsvideo over Taft

Kabinetsleden onder Taft[bewerken]

Kabinetsleden Ministerie Periode Bijzonderheden
Philander Knox Buitenlandse Zaken 1909 - 1913 Minister van Justitie onder McKinley + T.Roosevelt
Richard Ballinger Binnenlandse Zaken 1909 - 1911
Jacob Dickinson Oorlog 1901 - 1911
Charles Nagel Economische Zaken & Arbeid 1909 - 1913
Franklin MacVeagh Financiën 1901 - 1913
George Wickersham Justitie 1909 - 1913
James Wilson Landbouw 1909 - 1913 Idem onder McKinley + T.Roosevelt
George von Meyer Marine 1901 - 1913
Frank Hitchcock Posterijen 1909 - 1913
Walter Lawrie Fisher Binnenlandse Zaken 1911 - 1913
Henry Stimson Oorlog 1911 - 1913 Minister van Buitenlandse Zaken onder Hoover
+ Oorlog onder FD.Roosevelt + Truman

Externe links[bewerken]