Benjamin Harrison

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Benjamin Harrison
Benjamin Harrison
Benjamin Harrison
Geboren 20 augustus 1833
North Bend (Ohio)
Overleden 13 maart 1901
Indianapolis (Indiana)
Politieke partij Republikeinse Partij
Partner Caroline Harrison (1853-1892) †
Mary Harrison (1896-1901)
Beroep Politicus
Advocaat
Religie Presbyterianisme
Handtekening Handtekening
23e president van de Verenigde Staten
Aangetreden 4 maart 1889
Einde termijn 4 maart 1893
Vicepresident(en) Levi P. Morton
Voorganger Grover Cleveland
Opvolger Grover Cleveland
Senator voor Indiana
Aangetreden 4 maart 1881
Einde termijn 4 maart 1887
Voorganger Joseph McDonald
Opvolger David Turpie
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Benjamin Harrison (North Bend (Ohio), 20 augustus 1833Indianapolis (Indiana), 13 maart 1901) was de 23e president van de Verenigde Staten (1889-1893). Hij was een kleinzoon van president William Henry Harrison.

Harrison studeerde rechten in Cincinnati en vestigde zich als advocaat in Indianapolis in 1854. In 1856 trad hij toe tot de pas opgerichte Republikeinse Partij. Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog diende Harrison van 1862 tot 1865 in het 70ste Indiana Regiment en bracht het van luitenant tot brigadegeneraal. Hij behoorde tot de troepen onder generaal William T. Sherman, die in september 1864 de stad Atlanta innamen. Na de oorlog hernam Harrison zijn advocatenpraktijk. Van 1881 tot 1887 zetelde hij voor zijn thuisstaat in de Amerikaanse senaat.

In 1888 werd Harrison verkozen als president. Hoewel hij minder stemmen behaalde dan zijn opponent, de zittende president Grover Cleveland, wist hij meer kiesmannen aan zich te binden (233 tegenover 168). Harrison werd geïnaugureerd op 4 maart 1889 en is nog steeds de enige president met Indiana als thuisstaat. Zijn presidentschap is vooral belangrijk geweest omwille van de ingevoerde economische wetgeving. Tijdens zijn ambtstermijn bedroeg de jaarbegroting van de nationale overheid voor het eerst één miljard dollar. Tevens werden zes nieuwe westelijk gelegen staten toegelaten tot de Unie: North Dakota, South Dakota, Montana, Washington, Idaho en Wyoming. Harrison werd bij de presidentsverkiezingen in 1892 op zijn beurt verslagen door zijn voorganger Cleveland. Hij bleef president tot 4 maart 1893.

Harrison vestigde zich na zijn aftreden in Indianapolis, hervatte zijn advocatenpraktijk, gaf lezingen en schreef artikels in kranten en tijdschriften. Hij overleed op 13 maart 1901 op 67-jarige leeftijd. Hij ligt begraven in Indianapolis. Zijn tweede vrouw Mary overleefde hem ruim 46 jaar en stierf op 5 januari 1948 op een leeftijd van 89 jaar.

Portret

Kabinetsleden onder Harrison[bewerken]

Kabinetsleden Ministerie Periode Bijzonderheden
James Blaine Buitenlandse Zaken 1889 - 1892 Idem onder Garfield + Arthur
John Willock Noble Binnenlandse Zaken 1889 - 1893
Redfield Proctor Oorlog 1889 - 1891
William Windom Financiën 1889 - 1891 Idem onder Garfield + Arthur
William Henry Harrison Miller Justitie 1889 - 1893
Jermiah Rusk Landbouw 1889 - 1893
Benjamin Tracy Marine 1888 - 1893
John Wanamaker Posterijen 1889 - 1893
Stephen Elkins Oorlog 1891 - 1893
Charles Foster Financiën 1891 - 1893
John Foster Buitenlandse Zaken 1892 - 1893