Harry S. Truman

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
Harry S. Truman
33e president van de Verenigde Staten
Ambtstermijn 12 april 1945 - 20 januari 1953
Voorganger Franklin D. Roosevelt
Opvolger Dwight D. Eisenhower
Geboren 8 mei 1884
Overleden 26 december 1972
Partner Bess Truman
Politieke partij Democratische partij
Vicepresident Alben W. Barkley
Handtekening

Harry S. Truman (Lamar (Missouri), 8 mei 1884Independence (Missouri), 26 december 1972) was in 1945 de 34e vicepresident en van 1945 tot 1953 de 33e President van de Verenigde Staten. Hij werd president nadat Franklin Roosevelt stierf als zittend president.

Truman had geen tweede voornaam maar alleen het middeninitiaal "S". In zuidelijke staten, waaronder Missouri was dat niet ongebruikelijk. De initiaal "S" was een compromis tussen de namen van zijn grootvaders Anderson Shippe Truman en Solomon Young.

Kerkelijk behoorde hij tot het baptisme. Truman overleed op 88-jarige leeftijd aan de complicaties van een longoedeem.

Inhoud

[bewerk] Presidentschap

Bij de presidentsverkiezingen van 1944 werd Harry Truman gekozen tot 34e vicepresident van de VS. Toen Roosevelt op 12 april 1945 overleed als zittend president werd Truman zijn opvolger in het ambt. Zijn voornaamste taak aan het begin van zijn presidentschap zou het beëindigen van de Tweede Wereldoorlog worden.

Trumans presidentschap was veelbewogen: hij was president tijdens het einde van de Tweede Wereldoorlog, het begin van de Koude Oorlog, de oprichting van de Verenigde Naties en het merendeel van de Koreaanse Oorlog. Truman was een informele president, met vele bekende stopwoorden en leuzen, zoals "The buck stops here", waarmee hij bedoelde dat hij degene was die de beslissingen en verantwoording nam en behoorde te nemen. (To pass the buck betekent de schuld afschuiven; dus met the buck stops here bedoelde hij "geef mij maar de schuld")

Truman wordt wel gezien als één van de grootste oorlogsmisdadigers uit de geschiedenis wegens zijn verantwoordelijkheid voor de dood van meer dan 200.000 burgers bij de bombardementen op Hiroshima en Nagasaki, en die voor de dood van ongeveer 140.000 burgers tijdens de Slag om Okinawa. Anderen menen echter dat door het met grof geweld afdwingen van de Japanse capitulatie de oorlog bekort werd en veel levens gered zijn van mensen in de door Japan bezette landen.

Na de Duitse overgave op 7 mei 1945 woedde de oorlog nog in alle hevigheid verder in het Verre Oosten, voornamelijk in Japan. Om het conflict tot een snel einde te brengen besliste Truman om atoomwapens in te zetten tegen Japan.

Op 6 augustus 1945 werd er door piloot van de Enola Gay Paul Tibbets een atoombom gegooid op de stad Hiroshima en drie dagen later, op 9 augustus werd ook Nagasaki vernietigd door een atoomontploffing. Bij deze bombardementen vielen meer dan 150.000 onmiddellijke doden (80.000 in Hiroshima en 75.000 in Nagasaki) en nog eens dat aantal mensen stierf in de weken nadien aan hun verwondingen en aan stralingsziekten.

Het inzetten van atoomwapens tegen Japan is nog steeds een gevoelig onderwerp dat tot heftige discussies kan leiden. Voorstanders argumenteren dat door de atoombom in te zetten een lange en uitermate bloedige invasie van de Japanse eilanden vermeden kon worden. Tegenstanders beweren echter dat het doden van honderdduizenden onschuldige burgers en het gebruik van atoomwapens over het algemeen in geen enkele situatie gerechtvaardigd is, voornamelijk vanwege de rampzalige gevolgen op lange termijn. Tegenstanders betogen ook dat het duidelijk is dat het sowieso als een vreselijke oorlogsmisdaad beschouwd zou worden als Duitsland de bom(men) gegooid had.

Het onmiddellijke gevolg van het inzetten van kernwapens was de Japanse overgave op 13 augustus 1945 en daarmee het einde van de Tweede Wereldoorlog.

Truman tekent voor het begin van de Koreaanse interventie
Truman tekent voor het begin van de Koreaanse interventie

Na de oorlog stond Truman bekend als een fervente anticommunist die er belang aan hechtte dat Europa buiten de invloedssfeer van de toenmalige Sovjet-Unie zou blijven. Ondanks zijn harde houding tegen het communisme toonde Truman zich een voorstander van internationale samenwerking en stond hij in 1945 mede aan de wieg van de Verenigde Naties. In 1947 steunde Truman ook de oprichting van de staat Israël en erkende als allereerste het bestaansrecht van de jonge staat.

Bij de presidentsverkiezingen van 1948 werd Truman tegen alle verwachtingen in herkozen. De Chicago Tribune had zijn opponent Thomas Dewey zelfs al tot winnaar uitgeroepen. Bij het uitbreken van de Koreaanse Oorlog in 1950 nam Truman de beslissing om Zuid-Korea militair te hulp te snellen.

In 1947 werd het door George Marshall bedachte Marshallplan goedgekeurd door Truman, voornamelijk omdat het correspondeerde met zijn Trumandoctrine. Dit plan hield in dat Europa door subsidies, geschonken door de Verenigde Staten, zichzelf kon heropbouwen. Voor vele landen is het Marshallplan een belangrijke factor geweest voor de uitstekende economie die zij hedendaags hebben.

In 1951 werd het 22ste amendement van de Amerikaanse Grondwet goedgekeurd. Dit amendement zorgde ervoor dat de Amerikaanse President voortaan slechts éénmaal herkiesbaar zou zijn. (F.D. Roosevelt, de voorganger van Truman, was 3 maal herkozen.) Deze regel was echter nog niet van toepassing op Truman aangezien hij zittend president was, maar nadat hij de voorverkiezing van de staat New Hampshire verloren had trok hij in 1952 zijn kandidatuur voor een derde ambtstermijn in.

[bewerk] Kabinetsleden onder Truman

KABINETSLEDEN MINISTERIE Periode Bijzonderheden:
Edward R. Stettinnius jr. Buitenlandse Zaken 1945 Idem onder F.D. Roosevelt
Harold L. Ickes Binnenlandse Zaken 1945 - 1946 Idem onder F.D. Roosevelt
Henry L. Stimson Defensie 1945 Idem onder F.D. Roosevelt
Henry A. Wallace Economische Zaken 1945 - 1946 Idem onder F.D. Roosevelt
Henry Morgenthau jr. Financiën 1945 Idem onder F.D. Roosevelt
Francis A. Biddle Justitie 1945 Idem onder F.D. Roosevelt
Claude R. Wickard Landbouw 1945 Idem onder F.D. Roosevelt
James V. Forrestal Marine 1945 - 1947 Idem onder F.D. Roosevelt
In 1947 werden Marine en Defensie (Oorlog) samengevoegd
Defensie 1947 - 1949
Frank C. Walker Posterijen 1945 Idem onder F.D. Roosevelt
Frances C. Perkins Arbeid 1945 Idem onder F.D. Roosevelt
James F. Byrnes Buitenlandse Zaken 1945 - 1947
Robert P. Patterson Defensie 1945 - 1947
Fred M. Vinson Financiën 1945 - 1946
Tom C. Clark Justitie 1945 - 1949
Clinton P. Anderson Landbouw 1945 - 1948
Robert E. Hannegan Posterijen 1945 - 1947
Lewis B. Schwellenbach Arbeid 1945 - 1948
Julius A. Krug Binnenlandse Zaken 1946 - 1949
W. Averell Harriman Economische Zaken 1946 - 1948
John W. Snyder Financiën 1946 - 1953
George C. Marshall Buitenlandse Zaken 1947 - 1949
Defensie 1950 - 1951
Kenneth C. Royall Defensie 1947
J. Howard McGrath Justitie 1949 - 1952
Jesse M. Donaldson Posterijen 1947 - 1953
Charles W. Sawyer Economische Zaken 1948 - 1953
Charles F. Brannan Landbouw 1948 - 1953
Maurice J. Tobin Arbeid 1948 - 1953
Dean G. Acheson Buitenlandse Zaken 1949 - 1953
Oscar L. Chapman Binnenlandse Zaken 1949 - 1953
Louis A. Johnson Defensie 1949 - 1950
Robert A. Lovett Defensie 1951 - 1953
James P. McGranery Justitie 1952 - 1953

[bewerk] Zie ook

[bewerk] Video

(video)
Harry Truman videomontage: Verzameling videoclips van de president. (download/info)
Harry Truman videomontage: Verzameling videoclips van de president.


 
Persoonlijke instellingen