Chaim Weizmann

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Chaim Weizmann

Chaim Azriel Weizmann (Hebreeuws: חיים עזריאל ווייצמן, Wit-Russisch: Хаім Азрыэль Вейцман) (Motal (vroegere naam Motol), 27 november 1874 - Rehovot, 9 november 1952) was een Wit-Russisch scheikundige en biochemicus, de vierde president van de Internationale Zionistenbond, de eerste president van Israël en de oprichter van een onderzoekinstituut in Israël dat uiteindelijk befaamd zou worden als het Weizmann Instituut der Wetenschappen.

Weizmann werd geboren in dat deel van het toenmalige Keizerrijk Rusland dat nu Wit-Rusland is. Hij werd opgeleid in Duitsland en Zwitserland, doceerde vanaf 1901 biochemie aan de Universiteit van Genève en was vanaf 1904 als hoogleraar verbonden aan de Universiteit van Manchester. In 1910 werd hij Brits staatsburger.

In 1917 werkte hij samen met Arthur Balfour aan de Balfour-verklaring. Weizmann werd gezien als iemand die niet links of rechts was, maar een centrum-politicus. Veel zionisten konden het daarom goed met hem vinden.

In 1949 werd hij verkozen tot de eerste president van Israël. Hij bleef president tot aan zijn overlijden op 77-jarige leeftijd eind 1952.

De zevende president van Israël, Ezer Weizman, is een neef van Chaim Weizmann.