Amerikaanse presidentsverkiezingen 1808

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Amerikaanse presidentsverkiezingen 1808
Datum 1808
Land Vlag van de Verenigde Staten Verenigde Staten
Nieuwe president James Madison
Vorige president Thomas Jefferson
Opvolging verkiezingen
1804     1812
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Verenigde Staten
Verdeling van de stemmen in het kiescollege in 1808

De Amerikaanse presidentsverkiezingen van 1808 waren de tweede die na de ratificatie van het twaalfde amendement op de Amerikaanse grondwet werden gehouden. Dit amendement gaf aan elke kiesman één stem voor de presidentsverkiezingen en één voor de keuze voor het vicepresidentschap, waarmee de controverse van de verkiezingen van 1800 werd tegengegaan.

Campagne[bewerken]

Na twee termijnen als president stelde Thomas Jefferson zich niet wederom kandidaat, maar schoof hij zijn minister van buitenlandse zaken James Madison naar voren en Madison werd vervolgens door zijn partij ook daadwerkelijk genomineerd. James Monroe en de zittende vicepresident George Clinton hadden zich ook kandidaat gesteld. Hoewel geen van beiden een serieuze kans maakte nomineerde de Democratisch-Republikeinse Partij Clinton wel weer als running mate, oftewel vicepresidentskandidaat.

Aan de kant van de Federalisten werd hetzelfde ticket als dat van de verkiezingen van 1804 genomineerd, te weten Charles Pinckney en Rufus King.

De campagne stond deels in het teken van de oppositie van de New Englanders tegen de Embargo Act die tijdens de regering van Jefferson werd aangenomen en die handel met Groot-Brittannië verbood wegens de Britse inmenging met de (neutrale) Amerikaanse koopvaardij tijdens de Brits-Franse oorlogen die in Europa woedden.

Uitslag[bewerken]

Jefferson was nog altijd vrij populair in Amerika en diens beoogd opvolger Madison won dan ook met gemak de verkiezingen. Pinckney moest het vooral hebben van de noordoostelijke staten waar de tegenstand tegen de Embargo Act het grootst was. Madison won uiteindelijk met 122 tegen 47 kiesmannen in het kiescollege. Zes kiesmannen uit de staat New York braken met de kandidatuur zoals die door de Democratisch-Republikeinse Partij was opgemaakt en stemden in het kiescollege voor vicepresidentskandidaat Clinton. Van deze kiesmannen won Madison 3 kiesmannen voor het vicepresidentschap en James Monroe kreeg de andere 3.

Kandidaat Partij Kiesmannen Percentage Running mate
James Madison Democratisch-Republikeinse Partij 122 69,3% George Clinton/John Langdon1
Charles Pinckney Federalist Party 47 26,7% Rufus King
George Clinton Democratisch-Republikeinse Partij 6 3,4% James Madison/James Monroe2
Niet stemmende kiesmannen 1 0,6%
TOTAAL 175 100%

Voetnoten:
1. John Langdon kreeg 9 kiesmannen hoewel hij niet de officiële kandidaat was.
2. 6 kiesmannen uit New York stemden voor Clinton als president en Madison of Monroe voor vicepresident.

Naam James Madison Charles Cotesworth Pinckney
Partij Democratisch-Republikeinse Partij Federalistische Partij
Thuisstaat Virginia South Carolina
Running mate George Clinton, John Langdon Rufus King
Kiesmannen 122 47
Gewonnen staten 12 5
Aantal stemmen 124,732 62,431
Percentage 64.7% 32.4%

Externe links[bewerken]