John Foster Dulles

	John Foster Dulles
Geboren	25 februari 1888; Washington D.C.
Gestorven	24 mei 1959; Washington D.C.
Politieke partij	Republikein
Partner	Janet Avery
	senator voor New York
Aangetreden	7 juli 1949
Einde termijn	8 november 1949
Voorganger	Robert F. Wagner
Opvolger	Herbert H. Lehman
	52ste Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken
Aangetreden	26 januari 1953
Einde termijn	22 april 1959
Voorganger	Dean Acheson
Opvolger	Christian Herter
Portaal	Politiek

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken

John Foster Dulles (Washington D.C., 25 februari 1888 - aldaar, 24 mei 1959) was een Amerikaans staatsman en van 1953 tot 1959 de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken (Secretary of State) onder president Dwight D. Eisenhower.

Inhoud

1 Rechtenstudie en diplomatie
- 1.1 Naoorlogse politieke carrière
2 Ministerschap
3 Externe link

[bewerken] Rechtenstudie en diplomatie

Dulles werd geboren in Washington D.C. en bracht een groot deel van zijn jeugd door in de staat New York. Hij studeerde rechten aan de Universiteit van Princeton en de George Washington University in de Amerikaanse hoofdstad. Hij begon zijn carrière in New York City en specialiseerde zich in het internationaal recht. Aan het begin van de Eerste Wereldoorlog meldde hij zich aan bij het leger maar zijn slechte gezichtsvermogen belemmerde hem in actieve dienst te treden. President Woodrow Wilson benoemde Dulles in 1918 tot de Amerikaanse delegatie naar de vredesconferentie in Parijs waar de Vrede van Versailles zou worden getekend. Daar werkte hij voor zijn oom, Robert Lansing, de toenmalige minister van buitenlandse zaken (Ook Dulles' grootvader diende in die positie).

[bewerken] Naoorlogse politieke carrière

Tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog woonde Dulles de San Francisco Conference bij waar de vrede met Japan werd opgesteld en hielp hij ook mee bij de opstelling van het Handvest van de Verenigde Naties. Ook was hij enkele malen lid van de Amerikaanse delegatie naar de Algemene Vergadering van de VN. Ook diende Dulles korte tijd in de Amerikaanse Senaat waar hij de termijn van een vertrokken senator afmaakte.

In 1950 publiceerde Dulles zijn boek War or Peace waar hij diepgaand inging op alle aspecten van de Containment-politiek zoals de VS die voerde ten tijde van de beginfase van de Koude Oorlog. Dulles was kritisch over het beleid van president Harry S. Truman hoewel hij het trouw uitvoerde.

[bewerken] Ministerschap

Dulles (rechts) in overleg met president Eisenhower in het Witte Huis

Na de verkiezingsoverwinning van Dwight Eisenhower in 1952 benoemde die Dulles tot zijn Secretary of State, oftewel minister van buitenlandse zaken. In die hoedanigheid zette hij zich in voor een versteviging van Amerika's militaire allianties met haar bondgenoten. De NAVO won aan belang en Dulles was ook instrumentaal bij het opzetten van allianties in Azië en Oceanië door middel van het ANZUS verdrag met Australië en Nieuw-Zeeland en de SEATO. Tevens was hij een voorstander van de rollback-politiek^[1] en noemde hij neutraliteit tijdens de Koude Oorlog "immoreel".

In april 1959 trad Dulles af vanwege zijn verslechterende gezondheid en op 24 mei van dat jaar overleed hij aan de gevolgen van kanker. Hij werd begraven op het Arlington National Cemetery nabij Washington.

Dulles was mede-oprichter van de Council on Foreign Relations. Naar hem is het belangrijkste internationale vliegveld van Washington, Washington Dulles International Airport, vernoemd.

John Foster was de vader van Avery Dulles, die de protestantse kerk van zijn jeugd vaarwel zei, katholiek werd en jezuïet en een vermaard RK theoloog. Op hoge leeftijd benoemde Paus Johannes Paulus II hem tot kardinaal (†2008).