Institut de Droit International

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Leden van het instituut tijdens de 2005 sessie in Krakau, Polen
Leden van het instituut tijdens de 2005 sessie in Krakau, Polen

Internationaal Recht Nobelprijs

Het Institut de Droit International (Instituut voor internationaal recht) was bij zijn oprichting in 1873 de eerste internationale organisatie die zich met het internationaal recht bezighield. Het instituut, dat nog steeds bestaat, heeft met zijn werk de basis gelegd voor het moderne internationale recht en het Internationaal Hof van Justitie. Het ledenaantal (Leden boven de 80 en ereleden uitgezonderd) is ten hoogste 132.

Oprichting[bewerken]

Na de bloedige Frans-Duitse Oorlog van 1870-71, waarin de principes van de Conventie van Genève omtrent de behandeling van krijgsgevangenen en gewonden met voeten werden getreden, schreven Gustave Moynier en Francis Lieber onafhankelijk van elkaar aan de gerenommeerde Gentse jurist Gustave Rolin-Jaequemyns met het voorstel een onafhankelijk juridisch instituut op te richten dat zich bezig zou houden met de formulering van juridische regels in internationale verkeer en het beslechten van geschillen op vreedzame wijze.

Rolin-Jaequemyns had al een goede reputatie opgebouwd als mede-oprichter en redacteur van het tijdschrift Revue de Droit International et de Législation Comparée dat zich met vergelijkende rechtswetenschappen bezighield. Het instituut werd opgericht in het stadhuis van Gent op 8 september 1873. In 1904 ontving het instituut de Nobelprijs voor de Vrede.

Aard, doelen en werkwijze van het Instituut[bewerken]

Het instituut is een puur academische organisatie en streeft niet naar enige officiële status. Het beoogt de bevordering van het Internationaal Recht[1]

  • Door te streven naar algemene formuleringen van het internationaal recht die het corresponderen met het "juridisch geweten" van de beschaafde wereld
  • Door zijn medewerking te verlenen aan iedere serieuze poging de internationale wetgeving te codificeren.
  • Door te streven naar algemene erkenning van de principes in harmonie met moderne samenlevingen.
  • Door bij te dragen, binnen de grenzen van haar bevoegdheid, aan het in stand houden van vrede en het naleven van het internationaal oorlogsrecht
  • Door de moeilijkheden te bestuderen die ontstaan bij het interpreteren of toepassen van de wetgeving en, waar nodig, het publiceren van onderbouwde juridische opinies in twijfelachtige of controversiële zaken.
  • Door haar medewerking, door publicaties, educatie en alle andere middelen, aan het in stand houden van de principes van gerechtigheid en menselijkheid die de wederzijdse betrekkingen van volkeren zouden moeten leiden.

Het instituut werkt met behulp van "sessies" die ieder minimaal één, maximaal twee jaar duren. Gedurende elke sessie worden workshops en congressen gehouden, worden commissies en rapporteurs met bijzondere opgaven aangesteld en na iedere sessie worden de bevindingen van het instituut en, als de situatie daarom vraagt, verklaringen en resoluties gepubliceerd. Tevens reikt het instituut de James Brown Scott Prijs uit aan diegenen die zich op het terrein van het instituut bijzonder verdienstelijk hebben gemaakt.

Lijst van oprichters[2][bewerken]

Erevoorzitters [2][bewerken]

Als hoogste onderscheiding kende het instituut de titel President Honoraire toe aan de volgende voormalige voorzitters:

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) Statuten van het Institut de Droit International
  2. a b (en) Geschiedenis van het instituut, [1]
Winnaars van de Nobelprijs voor de Vrede

1901: Dunant, Passy · 1902: Ducommun, Gobat · 1903: Cremer · 1904: Institut de Droit International · 1905: Von Suttner · 1906: Roosevelt · 1907: Moneta, Renault · 1908: Arnoldson, Bajer · 1909: Beernaert, Balluet d'Estournelles de Constant · 1910: IPB · 1911: Asser, Fried · 1912: Root · 1913: La Fontaine · 1917: ICRC · 1919: Wilson · 1920: Bourgeois · 1921: Branting, Lange · 1922: Nansen · 1925: Chamberlain, Dawes · 1926: Briand, Stresemann · 1927: Buisson, Quidde · 1929: Kellogg · 1930: Söderblom · 1931: Addams, Butler · 1933: Angell · 1934: Henderson · 1935: Von Ossietzky · 1936: Lamas · 1937: Cecil · 1938: Office international Nansen pour les réfugiés · 1944: ICRC · 1945: Hull · 1946: Balch, Mott · 1947: Friends Service Council, American Friends Service Committee · 1949: Orr · 1950: Bunche · 1951: Jouhaux · 1952: Schweitzer · 1953: Marshall · 1954: Bureau van de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen · 1957: Pearson · 1958: Pire · 1959: Noel-Baker · 1960: Luthuli · 1961: Hammarskjöld · 1962: Pauling · 1963: ICRC, IFRC · 1964: King · 1965: UNICEF · 1968: Cassin · 1969: Internationale Arbeidsorganisatie · 1970: Borlaug · 1971: Brandt · 1973: Kissinger, Lê Đức Thọ · 1974: MacBride, Satō · 1975: Sacharov · 1976: Williams, Corrigan · 1977: Amnesty International · 1978: Sadat, Begin · 1979: Moeder Teresa · 1980: Esquivel · 1981: Bureau van de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen · 1982: Myrdal, Robles · 1983: Wałęsa · 1984: Tutu · 1985: IPPNW · 1986: Wiesel · 1987: Arias · 1988: VN-vredesmacht · 1989: Gyatso · 1990: Gorbatsjov · 1991: Suu Kyi · 1992: Menchú · 1993: Mandela, De Klerk · 1994: Arafat, Peres, Rabin · 1995: Rotblat, Pugwash Conferences on Science and World Affairs · 1996: Ximenes Belo, Ramos-Horta · 1997: ICBL, Williams · 1998: Hume, Trimble · 1999: AzG · 2000: Dae-jung · 2001: VN, Annan · 2002: Carter · 2003: Ebadi · 2004: Maathai · 2005: IAEA, El-Baradei · 2006: Grameen Bank, Yunus · 2007: Gore, IPCC · 2008: Ahtisaari · 2009: Obama · 2010: Liu · 2011: Johnson Sirleaf, Gbowee, Karman · 2012: Europese Unie · 2013: OPCW · 2014: Satyarthi, Yousafzai