Frédéric Passy

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Frédéric Passy
20 mei 1822 - 12 juni 1912
Frédéric Passy
Frédéric Passy
Geboorteland Frankrijk
Geboorteplaats Parijs
Nationaliteit Frans
Plaats van overlijden Neuilly-sur-Seine
Nobelprijs Vrede
Jaar 1901
Reden Stichter en voorzitter van de Societe Française pour l'arbitrage entre nations.
Samen met Henri Dunant
Opvolger(s) Élie Ducommun en Charles Albert Gobat

Frédéric Passy (Parijs, 20 mei 1822 - Neuilly-sur-Seine, 12 juni 1912) was een Frans parlementariër, humanist en econoom. Als "apostel van de vrede" werd hem in 1901 samen met Henri Dunant de eerste Nobelprijs voor de Vrede toegekend. Samen met William Randal Cremer zette Passy in 1889 de Interparlementaire Unie op.

Beroep[bewerken]

Na zijn studie rechtswetenschap trad Passy op 22-jarige leeftijd in dienst van de Staat. Na bijna drie jaar verliet hij de ambtenarij weer, en keerde hij terug naar de universiteit, alwaar hij economie en journalistiek studeerde. Hierna kon hij aan de slag als docent aan de Universiteit van Montpellier, alwaar hij in 1860 en 1861 het boek Lecons d'economie politique schreef. In 1877 werd Passy als lid toegelaten aan de Académie des sciences morales et politiques, een afdeling van de Académie française.

Politiek[bewerken]

Passy was een man van daden, op 21 mei 1867 stichtte hij de Ligue internationale et permanente de la paix, welke later werd hernoemd tot Société française pour l'arbitrage entre nations. Hij wilde met deze vredesliga druk uitoefenen op de Franse regering, zodat deze het conflict met Pruisen zonder bloedvergieten zou oplossen. Dit mocht echter niet baten, de Frans-Pruisische oorlog duurde van 1870 tot 1871.

Dit voorbeeld maakte hem populair, en in 1881 werd hij als afgevaardigde gestemd in het Franse parlement, waar hij tot 1889 zitting zou nemen. Als afgevaardigde zette hij zich in voor de verbetering van de werkomstandigheden van de industriele arbeider. Hij vocht tegen het kolonialisme en bevorderde de instelling van een internationaal instituut dat conflicten kon oplossen.

Apostel van de vrede[bewerken]

In 1888 ontmoetten 9 Britse en 24 Franse parlementariërs elkaar onder de leiding van Frédéric Passy en William Randal Cremer om een interparlementaire organisatie op te zetten die als doel zou hebben om de vrede te bevorderen en conflicten op vreedzame wijze af te handelen.

Passy's inspanningen voor het oprichten en leiden van de „Société française pour l'arbitrage entre nations“ werden op 10 december 1901 beloond met de eerste Nobelprijs voor de vrede.

Frédéric Passy heeft zich zijn halve leven ingezet voor de vrede, en werd wereldberoemd als "apostel van de vrede". Passy schreef tot op hoge leeftijd, en werd hiervoor wereldwijd erkend. In 1909 schreef hij op 87-jarige leeftijd zijn levenswerk Pour la paix.

Bibliografie[bewerken]

  • Mélange économique (Frédéric Passy, 1857, Paris, Guillaumin)
  • De la propriété intéllectuelle (F. Passy, V.Modeste, P. Paillote, 1859, Paris, Guillaumin)
  • Leçons d'économie politique (.Passy, receuilli E.Bertin et P.Glaize, Montpellier, Gras, 1861)
  • Les machines et leur influence sur le développement de l'humanité (Frédéric Passy, 1866, Paris, Hachette)
  • Malthus et sa doctrine (1868)
  • Histoire du travail : leçons faites aux soirées littéraires de la Sorbonne(Frédéric Passy, 1873, Paris)
  • La démocratie et l'instruction (F.Passy, 1864, Paris, Guillaumin)
  • Pour la paix (F. Passy, 1909, Paris, Charpentier)
  • Sophismes et truismes (F.Passy, 1910, Paris, Giard et Brière)

Literatuur[bewerken]

  • American Journal of International Law: Frédéric Passy (September 1912)
  • Lucien Le Foyer: Un Grand Pacifiste (29. Juni 1912)
  • Herbert Maza: Frédéric Passy: La Fondation de l'Union Interparlamentaire (1965)
Winnaars van de Nobelprijs voor de Vrede

1901: Dunant, Passy · 1902: Ducommun, Gobat · 1903: Cremer · 1904: Institut de Droit International · 1905: Von Suttner · 1906: Roosevelt · 1907: Moneta, Renault · 1908: Arnoldson, Bajer · 1909: Beernaert, Balluet d'Estournelles de Constant · 1910: IPB · 1911: Asser, Fried · 1912: Root · 1913: La Fontaine · 1917: ICRC · 1919: Wilson · 1920: Bourgeois · 1921: Branting, Lange · 1922: Nansen · 1925: Chamberlain, Dawes · 1926: Briand, Stresemann · 1927: Buisson, Quidde · 1929: Kellogg · 1930: Söderblom · 1931: Addams, Butler · 1933: Angell · 1934: Henderson · 1935: Von Ossietzky · 1936: Lamas · 1937: Cecil · 1938: Office international Nansen pour les réfugiés · 1944: ICRC · 1945: Hull · 1946: Balch, Mott · 1947: Friends Service Council, American Friends Service Committee · 1949: Orr · 1950: Bunche · 1951: Jouhaux · 1952: Schweitzer · 1953: Marshall · 1954: Bureau van de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen · 1957: Pearson · 1958: Pire · 1959: Noel-Baker · 1960: Luthuli · 1961: Hammarskjöld · 1962: Pauling · 1963: ICRC, IFRC · 1964: King · 1965: UNICEF · 1968: Cassin · 1969: Internationale Arbeidsorganisatie · 1970: Borlaug · 1971: Brandt · 1973: Kissinger, Lê Đức Thọ · 1974: MacBride, Satō · 1975: Sacharov · 1976: Williams, Corrigan · 1977: Amnesty International · 1978: Sadat, Begin · 1979: Moeder Teresa · 1980: Esquivel · 1981: Bureau van de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen · 1982: Myrdal, Robles · 1983: Wałęsa · 1984: Tutu · 1985: IPPNW · 1986: Wiesel · 1987: Arias · 1988: VN-vredesmacht · 1989: Gyatso · 1990: Gorbatsjov · 1991: Suu Kyi · 1992: Menchú · 1993: Mandela, De Klerk · 1994: Arafat, Peres, Rabin · 1995: Rotblat, Pugwash Conferences on Science and World Affairs · 1996: Ximenes Belo, Ramos-Horta · 1997: ICBL, Williams · 1998: Hume, Trimble · 1999: AzG · 2000: Dae-jung · 2001: VN, Annan · 2002: Carter · 2003: Ebadi · 2004: Maathai · 2005: IAEA, El-Baradei · 2006: Grameen Bank, Yunus · 2007: Gore, IPCC · 2008: Ahtisaari · 2009: Obama · 2010: Liu · 2011: Johnson Sirleaf, Gbowee, Karman · 2012: Europese Unie · 2013: OPCW · 2014: Satyarthi, Yousafzai