Ludwig Quidde

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Ludwig Quidde
23 maart 18584 maart 1941
Afbeelding van Ludwig Quidde op een Duitse postzegel.
Afbeelding van Ludwig Quidde op een Duitse postzegel.
Geboorteland Duitsland
Geboorteplaats Bremen
Plaats Genève
Nobelprijs Vrede
Jaar 1927
Samen met Ferdinand Buisson
Voorganger(s) Aristide Briand
Gustav Stresemann
Opvolger(s) Frank Kellogg

Ludwig Quidde (Bremen, 23 maart 1858Genève, 4 maart 1941) was een Duits pacifist, die tegenwoordig vooral herinnerd wordt vanwege zijn wrange kritiek op de Duitse keizer Wilhelm II van Duitsland. Quidde’s carrière besloeg vier tijdsperiodes uit de Duitse geschiedenis: die van Bismarck (tot 1890); het Duitse Keizerrijk onder Wilhelm II (1888 - 1918); de Weimarrepubliek (1918 - 1933); en nazi-Duitsland. In 1927 won hij de Nobelprijs voor de Vrede.

Biografie[bewerken]

Quidde werd geboren in een rijke familie. Hij groeide op in Bremen, las veel over geschiedenis, en raakte betrokken bij de activiteiten van de Duitse Vredesgemeenschap (Deutsche Friedensgesellschaft). In zijn jongere jaren was hij al tegen de politiek van Bismarck.

In 1894 publiceerde hij een 17 pagina’s tellend pamflet getiteld Caligula. Eine Studie über römischen Caesarenwahnsinn (Caligula: Een studie naar keizerlijke dwaasheid). Dit pamflet ging geheel over het Romeinse Rijk uit de eerste eeuw na Christus, maar Quidde legde duidelijk een connectie tussen de Romeinse keizer Caligula en Wilhelm II. Hij beschuldigde beide van megalomanie. De publicatie van het pamflet betekende het einde van Quidde’s academische carrière als historicus. Toen hij zich ook kritisch uitte over de nieuwe eremedaille ter nagedachtenis van Wilhelm I van Duitsland, werd hij beschuldigd van majesteitsschennis en tot drie maanden gevangenisstraf veroordeeld.

Aan het einde van de Eerste Wereldoorlog behoorde Quidde tot een groep die zich tegen het Verdrag van Versailles keerde. Hoewel de Duitse regering zich neerlegde bij het verdrag en alle nadelige gevolgen die dit voor Duitsland betekende, voorspelden Quidde en andere pacifisten reeds dat deze omstandigheden tot een nieuwe oorlog zouden leiden.

Toen in 1933 Adolf Hitler aan de macht kwam, vluchtte Quidde naar Zwitserland. Daar vestigde hij zich in Genève, alwaar hij de rest van zijn leven doorbracht. Hij bleef de rest van zijn leven een optimist. Op zijn 76e publiceerde hij zijn essay "Landfriede und Weltfriede" (1934).

In 1941 stierf Quidde aan de gevolgen van een longontsteking.

Externe links[bewerken]

Winnaars van de Nobelprijs voor de Vrede

1901: Dunant, Passy · 1902: Ducommun, Gobat · 1903: Cremer · 1904: Institut de Droit International · 1905: Von Suttner · 1906: Roosevelt · 1907: Moneta, Renault · 1908: Arnoldson, Bajer · 1909: Beernaert, Balluet d'Estournelles de Constant · 1910: IPB · 1911: Asser, Fried · 1912: Root · 1913: La Fontaine · 1917: ICRC · 1919: Wilson · 1920: Bourgeois · 1921: Branting, Lange · 1922: Nansen · 1925: Chamberlain, Dawes · 1926: Briand, Stresemann · 1927: Buisson, Quidde · 1929: Kellogg · 1930: Söderblom · 1931: Addams, Butler · 1933: Angell · 1934: Henderson · 1935: Von Ossietzky · 1936: Lamas · 1937: Cecil · 1938: Office international Nansen pour les réfugiés · 1944: ICRC · 1945: Hull · 1946: Balch, Mott · 1947: Friends Service Council, American Friends Service Committee · 1949: Orr · 1950: Bunche · 1951: Jouhaux · 1952: Schweitzer · 1953: Marshall · 1954: Bureau van de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen · 1957: Pearson · 1958: Pire · 1959: Noel-Baker · 1960: Luthuli · 1961: Hammarskjöld · 1962: Pauling · 1963: ICRC, IFRC · 1964: King · 1965: UNICEF · 1968: Cassin · 1969: Internationale Arbeidsorganisatie · 1970: Borlaug · 1971: Brandt · 1973: Kissinger, Lê Đức Thọ · 1974: MacBride, Satō · 1975: Sacharov · 1976: Williams, Corrigan · 1977: Amnesty International · 1978: Sadat, Begin · 1979: Moeder Teresa · 1980: Esquivel · 1981: Bureau van de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen · 1982: Myrdal, Robles · 1983: Wałęsa · 1984: Tutu · 1985: IPPNW · 1986: Wiesel · 1987: Arias · 1988: VN-vredesmacht · 1989: Gyatso · 1990: Gorbatsjov · 1991: Suu Kyi · 1992: Menchú · 1993: Mandela, De Klerk · 1994: Arafat, Peres, Rabin · 1995: Rotblat, Pugwash Conferences on Science and World Affairs · 1996: Ximenes Belo, Ramos-Horta · 1997: ICBL, Williams · 1998: Hume, Trimble · 1999: AzG · 2000: Dae-jung · 2001: VN, Annan · 2002: Carter · 2003: Ebadi · 2004: Maathai · 2005: IAEA, El-Baradei · 2006: Grameen Bank, Yunus · 2007: Gore, IPCC · 2008: Ahtisaari · 2009: Obama · 2010: Liu · 2011: Johnson Sirleaf, Gbowee, Karman · 2012: Europese Unie · 2013: OPCW · 2014: Satyarthi, Yousafzai