Otto Frank

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Otto Frank
Otto Frank (1961)
Otto Frank (1961)
Algemene informatie
Volledige naam Otto Heinrich Frank
Geboren Frankfurt am Main, 12 mei 1889
Overleden Birsfelden, 19 augustus 1980 (91 jaar)
Doodsoorzaak Longkanker
Nationaliteit Duits, Nederlands & Zwitsers
Beroep Bankier, eigenaar Opekta
Bekend van Publicatie dagboek van Anne Frank
Overige informatie
Partner(s) 1. Edith Holländer
2. Elfriede Geiringer
Kinderen * Anne Frank
* Margot Frank
Religie Joods

Otto Heinrich Frank (Frankfurt am Main, 12 mei 1889Birsfelden, Zwitserland, 19 augustus 1980) was een Duits-Nederlands-Zwitserse koopman. Hij was de vader van Anne Frank. Otto Frank was het enige lid van het gezin Frank dat de Tweede Wereldoorlog overleefde.

Levensloop[bewerken]

Frank was een zoon van Michael Frank (1851-1909), eigenaar van de Michael Frank Bank in Frankfurt am Main en Alice Betty Stern (1865-1953). Na zijn eindexamen in 1908 studeerde hij economie aan de universiteit van Heidelberg, maar hij brak die studie al na een paar maanden af. Hij werkte een jaar in een bank en kreeg via een studievriend een kans om stage te lopen in het warenhuis Macy's in New York. Begin september 1909 vertrok hij. Kort na aankomst moest hij alweer terug, omdat op 17 september zijn vader gestorven was.

Korte tijd later vertrok Otto Frank opnieuw. Deze keer bleef hij twee jaar in de Verenigde Staten. Eerst werkte hij een jaar bij Macy's, daarna bij een bank. In de herfst van 1911 keerde hij terug naar Duitsland waar hij eerst in dienst trad bij een firma in Düsseldorf die raamkozijnen maakte. Daarna stapte hij over naar een bedrijf dat hoefijzers voor het Duitse leger produceerde.

In de Eerste Wereldoorlog diende hij als officier in het Duitse leger. Op 36-jarige leeftijd trouwde hij met de 11 jaar jongere Edith Holländer. Ze kregen twee dochters: Margot en Anne. In juli 1933, enkele maanden nadat Adolf Hitler aan de macht gekomen was, vluchtte Frank (die Joods was) naar Nederland om te ontkomen aan het toenemende antisemitisme in nazi-Duitsland. In Amsterdam richtte hij de zaak Opekta op. Een paar maanden later kwamen ook zijn vrouw en dochters naar Amsterdam.

Tweede Wereldoorlog[bewerken]

Tot de Duitse inval op 10 mei 1940 ging het de familie Frank voor de wind. Na het begin van de oorlog probeerde Frank nog met zijn gezin naar Engeland, Portugal, Cuba of de Verenigde Staten te ontkomen, maar al zijn pogingen mislukten. Uiteindelijk moest hij zijn zaak overdragen aan enkele niet-Joodse collega's. In 1942 dook het gezin onder in het Achterhuis, het achterste gedeelte van het bedrijfspand van Opekta aan de Prinsengracht 263 in Amsterdam.

In 1944 werd het gezin verraden en via het doorgangskamp Westerbork in Drenthe op transport gezet naar Auschwitz. Otto Franks echtgenote stierf in Auschwitz, zijn beide dochters kwamen uiteindelijk om in Bergen-Belsen. Hijzelf werd echter bevrijd door de Russen en keerde na de bevrijding terug naar Nederland.

Na de oorlog[bewerken]

Terug in Amsterdam kreeg Frank uit handen van Miep Gies het dagboek van zijn dochter Anne. Nadat hij het gelezen had en er met vrienden over gesproken had, besloot hij het te laten uitgeven als boek onder de titel Het Achterhuis. Een aantal passages waarin Anne negatief over haar moeder schreef en waarin ze het onderwerp seksualiteit aanroerde, werden geschrapt. Het Achterhuis verscheen op 25 juni 1947. Na het verschijnen van het dagboek van zijn dochter heeft Frank zich tot zijn dood beziggehouden met het corresponderen met de lezers van het boek. Al deze correspondentie bevindt zich tegenwoordig in de collectie van de Anne Frank Stichting in Amsterdam.

Frank weigerde na de oorlog de Duitse nationaliteit aan te nemen en werd in 1949 Nederlands staatsburger. In 1953 hertrouwde Frank met de weduwe Elfried Geiringer (1905-1998), die hij had leren kennen in Auschwitz en die haar man en zoon had verloren. Hij verhuisde samen met haar naar Bazel waar hij de Zwitserse nationaliteit kreeg.

Otto Frank overleed op 91-jarige leeftijd aan longkanker. Hij werd gecremeerd en zijn as werd begraven op het kerkhof van Birsfelden in Basel-Landschaft.

Bibliografie[bewerken]

  • 2002 Carol Ann Lee, 'Het verborgen leven van Otto Frank', uitgeverij Balans, Amsterdam. (Originele titel: 'The Hidden Life of Otto Frank'.)