Syllabus Errorum

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Syllabus Errorum (Latijn, = lijst van dwalingen) is een lijst van 80 opvattingen en principes die de Katholieke Kerk ten dele reeds eerder als dwalingen veroordeeld had. Paus Pius IX heeft hem samen met de encycliek Quanta Cura op 8 december 1864, het hoogfeest van Maria Onbevlekte Ontvangenis, aan alle bisschoppen toegezonden. De veroordeelde overtuigingen betreffen onder andere het pantheïsme, het naturalisme, het rationalisme, het indifferentisme, het socialisme, het liberalisme, een aantal ethische kwesties, de politieke rechten van de Kerk en de secularisatie.

De publicatie wekte vooral in Frankrijk en in België beroering. De bisschop van Orléans, Dupanloup, beproefde door interpretatie een matiging ervan die door de paus werd goedgekeurd[1], maar de constitutie De fide catholica [2] van het Eerste Vaticaans Concilie (1870) bevestigde de syllabus grotendeels.

Inhoud[bewerken]

  1. Pantheïsme, naturalisme en absoluut rationalisme
  2. Gematigd rationalisme
  3. Indifferentisme, latitudinarisme
  4. Socialisme, communisme, geheime genootschappen, bijbelgenootschappen, klerikaal-liberale verenigingen
  5. Dwalingen over de Kerk en haar rechten
  6. Dwalingen over de burgerlijke maatschappij, beschouwd zowel op zichzelf als in haar betrekking tot de Kerk
  7. Dwalingen over de natuurlijke en christelijke zedenleer
  8. Dwalingen over het christelijk huwelijk
  9. Dwalingen over de wereldlijke macht van de Paus van Rome
  10. Dwalingen betrekking hebbend op het huidig liberalisme

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Histoire du Catholicisme, Jean-Baptiste Duroselle, Que sais-je ?, PUF, 1949
  2. De fide catholica, 3e Zitting - Dogmatische Constitutie over de Kerk van Christus