Syndroom van Adams-Stokes

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Esculaap Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.
Syndroom van Adams-Stokes
Synoniemen
Latijn Syndromum Adams-Stokes-Morgagni[1]
Nederlands Ziekte van Adams-Stokes[2]
Coderingen
ICD-10 I45.9
ICD-9 426.9
DiseasesDB 12443
MeSH D000219
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Het syndroom van Adams-Stokes verwijst naar een plotse, voorbijgaande, vorm van flauwvallen (syncope). Soms gaat dit gepaard met toevallen. Dit syndroom is vernoemd naar twee Ierse artsen: Robert Adams (1791-1875)[3] en William Stokes (1804–1877).[4]

Symptomen[bewerken]

Voorgaand aan een aanval wordt de patiënt bleek. Het hartritme vertoont een tijdelijke pauze en de patiënt valt flauw. De bewusteloze periode duurt ongeveer dertig seconden. De eventuele convulsies treden op als trekkingen na 15–20 seconden. De ademhaling verloopt normaal gedurende de aanval. Na de aanval krijgt de patiënt een blos doordat het hart het geoxygeneerde bloed uit longcirculatie naar de systemische circulatie pompt. Dit wordt versoepeld doordat de systemische vaten door de hypoxische toestand verwijd zijn.[5]

Net zoals bij andere vormen van flauwvallen die veroorzaakt worden door cardiale dysritmieën is het flauwvallen zelf onafhankelijk van de positie van de patiënt. Wanneer een aanval optreedt gedurende de slaap kan het enige symptoom bestaan uit warm aanvoelen en een blos bij het ontwaken.[5]

Diagnose[bewerken]

De adams-stokesaanvallen kunnen gediagnosticeerd worden via de medische voorgeschiedenis (anamnese). Karakteristiek is het bleek wegtrekken voor de aanval en het blozen erna. Het elektrocardiogram (ECG) laat asystole of ventrikelfibrilleren (V-FIB) zien gedurende de aanval.

Oorzaken[bewerken]

De oorzaak van het bleek wegtrekken is het verdwijnen van de pompfunctie van het hart. Het hart pompt immers niet meer ten gevolge van asystole of ventrikelfibrilleren. Het flauwvallen wordt veroorzaakt door het wegvallen van de circulatie naar de hersenen.

Behandeling[bewerken]

De medicamenteuze behandeling bestaat uit isoproterenol en adrenaline. Een definitieve behandeling is echter slechts chirurgisch te bereiken door het implanteren van een pacemaker.[5]

Prognose[bewerken]

Wanneer het syndroom van Adams-Stokes niet behandeld wordt hebben de aanvallen een mortaliteit van 50% binnen een jaar na het optreden van de eerste episode. De prognose na succesvolle behandeling is echter zeer goed.

Literatuurverwijzingen
  1. Arnaudov, G.D. (1964). Terminologia medica polyglotta. Latinum-Bulgarski-Russkij-English-Français-Deutsch. Sofia: Editio medicina et physcultura.
  2. Leflot-Soetemans, C. & Leflot, G. (1975). Standaard Geneeskundig woordboek Frans-Nederlands. Antwerpen-Amsterdam: Standaard Uitgeverij.
  3. R. Adams. Cases of Diseases of the Heart, Accompanied with Pathological Observations. Dublin Hospital Reports, 1827, 4: 353-453.
  4. W. Stokes. Observations on some cases of permanently slow pulse. Dublin Quarterly Journal of Medical Science, 1846, 2: 73-85.
  5. a b c Katz, Jason; Patel, Chetan, Parkland Manual of Inpatient Medicine, FA Davis, Dallas, TX, 2006, p. 903