Tabula recta

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Tabula recta

Een tabula recta is een matrix gevuld met alfabetten waarbij bij elke volgende rij het alfabet één plaats geroteerd wordt. Het werd oorspronkelijk omschreven door Johannes Trithemius in 1518.

De tabula recta is een hulpmiddel voor klassieke handcijfers en werd door Trithemius gebruikt om een polyalfabetische substitutie methode te omschrijven gelijkwaardig aan de cryptografische schijf van Leon Battista Alberti. Daarnaast is het onlosmakelijk verbonden aan de door Blaise de Vigenère omschreven methoden Vigenèrecijfer en Autoclave.

Later heeft Giambattista della Porta een soortgelijke ontwikkeling gemaakt, de zogenaamde genaamde Portatabel.

Literatuur[bewerken]

  • The codebreakers, the comprehensive history of secret communication from ancient times to the internet - David Kahn (herziene editie 1996) ISBN 0684831309 (Engels)
  • Cryptanalysis, a study of ciphers and their solution - H.F. Gaines ISBN 0486200973 (Engels)