The Ballad of Reading Gaol

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een editie van de gedichtenbundel uit 1904 (klik erop om er doorheen te bladeren)

The Ballad of Reading Gaol is een gedicht uit 1898 van de Brits-Ierse schrijver Oscar Wilde.

In 1895 werd Wilde wegens homoseksuele praktijken veroordeeld tot twee jaar gevangenisstraf met dwangarbeid. Aanvankelijk werd hij ingesloten in Londen, maar in november 1895 werd hij overgebracht naar de kleine gevangenis van Reading, omdat men die omgeving gezonder voor hem achtte. Hoewel hij wel dwangarbeid verrichtte was deze, gezien zijn gezondheid, voor die tijd licht van aard.

Tijdens zijn gevangenschap werd in de gevangenis van Reading de militair Charles Thomas Wooldridge opgehangen. Wooldridge was veroordeeld voor de moord op zijn 23-jarige vrouw. Deze gebeurtenis vormde de inspiratie voor het lange gedicht dat Wilde schreef na zijn vrijlating op 19 mei 1897 en dat hij (middels initialen) aan Wooldridge opdroeg.

Het gedicht is grotendeels een aanklacht tegen de doodstraf, de destijds gehanteerde strafwetgeving en de vaak kwalijke gevangenispraktijken. Een ander thema is zijn idee dat ieder mens in wezen kwaad kan aanrichten en vergeving behoeft.

Een beroemde zinsnede uit het gedicht is Each man kills the thing he loves, die een aantal malen in het gedicht voorkomt. Het eind van het gedicht luidt als volgt:

And all men kill the thing they love,
By all let this be heard,
Some do it with a bitter look,
Some with a flattering word,
The coward does it with a kiss,
The brave man with a sword!

Wikisource Meer bronnen die bij dit onderwerp horen, kan men vinden op de pagina The Ballad of Reading Gaol op de Engelstalige versie van Wikisource