The Game (spel)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
The Game
Speelster geeft aan het spel verloren te hebben
Speelster geeft aan het spel verloren te hebben
Aantal spelers Iedereen
Leeftijd Alle leeftijden
Voorbereidingstijd geen
Speelduur voortdurend
Moeilijkheidsgraad Erg moeilijk
Strategie Gemakkelijk
Kennis Concentratie, strategie

The Game is een gedachtespel, waarbij het de bedoeling is, niet aan The Game te denken. Wanneer een speler toch aan The Game denkt, betekent dat een verlies. Elk verlies moet, volgens de spelregels van The Game, bekend worden gemaakt. The Game kan niet gewonnen worden, hoewel er variaties zijn die stellen dat het spel afgelopen is als de koningin van Engeland of de president van Verenigde Staten van Amerika op televisie zegt: "The Game is over".

The Game wordt soms beschreven als doelloos en belachelijk, maar ook als een uitdagend spel dat leuk is om te spelen.[1] Vanaf 2008 was The Game bij miljoenen mensen over de hele wereld bekend.[1][2][3][4]

Het spel[bewerken]

Regels[bewerken]

The Game kent drie regels:[1][2][5][6]

  1. Iedereen op aarde speelt The Game (dit wordt soms vernauwd tot: "Iedereen op aarde, die The Game kent, speelt The Game" of nog, "Je speelt The Game constant.")
  2. Telkens wanneer iemand aan The Game wordt herinnerd, verliest hij.
  3. Verliezen moeten aan minstens één persoon bekendgemaakt worden.[5]

Sommige spelers staan een zogenaamde gunstperiode van een half uur toe, tijdens dewelke een speler The Game niet meer kan verliezen, of tijdens dewelke het niet verplicht is een verlies aan te kondigen.[1]

Volgens de gebruikelijke regels eindigt The Game nooit.[5]

Strategieën[bewerken]

Sommige spelers hebben strategieën ontwikkeld om andere mensen te laten verliezen, zoals schrijven over The Game in graffiti en op bankbiljetten.[4] Een andere manier is om op een website te plaatsen dat men The Game verloren heeft.

Situaties die niet tellen als het verliezen van "The Game"[bewerken]

Het begrip "The Game" wordt voor meer dingen gebruikt, bijvoorbeeld de film The Game met Micheal Douglas en Sean Penn, of de rapper The Game. Deze vormen van gebruik staan los van dit spel, en daarom telt het niet als verlies wanneer je aan andere variant denkt. Wél telt het als verlies, wanneer je door andere gebruiken van het begrip "The Game" denkt aan het spel de game. Dan denk je namelijk alsnog aan dit spel.

Oorsprong[bewerken]

De oorsprong van The Game is onzeker. Er bestaat een theorie volgens welke twee mannen hun laatste trein gemist hadden en de hele nacht op het perron moesten doorbrengen. Ze probeerden niet aan de situatie te denken en degene die er het eerst aan dacht, verloor.[2] Een andere theorie stelt dat het werd uitgevonden in Londen in 1996 om "andere mensen te irriteren". De eerste referentie die terug te vinden is op het internet dateert van 2002.[1] The Game is een voorbeeld van de ironic process theory van Daniel Wegner,[7] ook wel bekend als het white bear phenomenon (ijsbeerfenomeen), waarbij gedachten die de speler probeert te vermijden, juist meer terugkomen.[8] Een klassiek voorbeeld van dit verschijnsel is Dostojevsky's citaat: "Probeer zo lang mogelijk het volgende te doen: probeer niet aan een ijsbeer te denken en men zal zien dat men elke minuut aan het vervloekte beest denkt."

Referenties[bewerken]

  1. a b c d e Montgomery, Shannon. "Teens around the world are playing 'the game'", The Canadian Press, 17 januari 2008.
  2. a b c "If you read this you have lost the game", The Metro, 5 december 2008.
  3. Boyle, Andy. "Mind game enlivens students across U.S.", The Daily Nebraskan, 19 maart 2007.
  4. a b Rooseboom, Sanne. "Nederland gaat nu ook verliezen", De Pers, 15 december 2008.
  5. a b c "The three rules of the game", The Metro, 5 december 2008.
  6. "Don't think about the game" (abonnement vereist), Rutland Herald, 3 oktober 2007.
  7. (en) Daniel M. Wegner. Ironic Processes of Mental Control in: Psychological Review, 1994, deel 101, nr. 1, p. 34-52, op de website van Harvard University.
  8. Kaniewski, Katie. "You just lost the Game", Los Angeles Loyolan, 1 maart 2009. Geraadpleegd op 27 maart 2009.