Verdrag van Meaux

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Op 12 juni 1229 wordt het Verdrag van Meaux ondertekend door Blanca van Castilië, regentes en moeder van Lodewijk de Heilige en Raimon VII, graaf van Toulouse. In ruil voor terugtrekking van de plunderende Franse troepen doet de laatste afstand van zijn rechten, waardoor de graafschap verdeeld wordt tussen de Franse kroon en de katholieke kerk. Het verdrag geldt als het officiële einde van de Kruistocht tegen de Katharen.

Raimon VII ziet zich gedwongen afstand te doen van zijn titel als gevolg van de terreur die de vader van Lodewijk, Lodewijk VIII bijgenaamd "de Leeuw", aanricht in de graafschap en andere bezittingen van Raimon VII. Murwgeslagen door de niet aflatende brandschattingen en volledig berooid heeft hij geen alternatief, want hij is niet meer in staat een leger te onderhouden. De graafschap Toulouse en de burggraafschap van Carcassonne, Béziers en Albi gaan naar de Franse kroon, terwijl de markiezaat Provence (het betreft hier de streek rond Avignon) naar de Heilige Stoel gaat. In het verdrag wordt ook opgenomen dat de dochter van Raimon, Jeanne, uitgehuwelijkt wordt aan een broer van Lodewijk. Hiermee komt een eind aan de dynastie van Raimon.

Meaux ligt ca. 35 km ten noordoosten van Parijs.