Aigues-Mortes

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Aigues-Mortes
Gemeente in Frankrijk Vlag van Frankrijk
Wapen
Aigues-Mortes
Aigues-Mortes
Situering
Regio Languedoc-Roussillon
Departement Gard (30)
Arrondissement Nîmes
Kanton Aigues-Mortes
Coördinaten 43° 34′ NB, 4° 12′ OL
Algemeen
Oppervlakte 57,5 km²
Inwoners (1 jan. 2011) 8.543 (148,6 inw/km²)
Hoogte 0 - 3 m
Overig
Postcode 30220
INSEE-code 30003
Foto's
Festung Aigues-Mortes01.jpg
Portaal  Portaalicoon   Frankrijk

Aigues-Mortes (Letterlijk vertaald: 'dode wateren') is een zwaar versterkte vestingstad met diverse stadspoorten en torens in het zuiden van Frankrijk, in het departement Gard. De inwoners worden Aigues-Mortais genoemd.

Geschiedenis[bewerken]

De stadsmuur vanuit een toren

De stad is in de 13e eeuw gebouwd als uitvalsbasis voor de kruistochten voor de Franse koning, die liever niet in een vreemde haven als Marseille inscheepte. In die periode lag Aigues-Mortes nog direct aan zee en Aigues-Mortes was dus de eerste Franse uitweg naar de Middellandse Zee.

Koning Lodewijk IX, de Heilige, kreeg van monniken uit de abdij van Psalmody een stuk zoutmoeras en liet er de stadskern tussen 1246 en 1272 bouwen. De stadsmuren zijn er tussen 1272 en 1310 omheen gebouwd. In 1248 al vertrekt hier de Zevende Kruistocht naar Cyprus, een vloot van 1500 schepen met 35000 mannen. In 1270 vertrekt Lodewijk de Heilige hier opnieuw voor de Achtste Kruistocht, nu naar Tunis.

In 1418, tijdens de Honderdjarige Oorlog wordt de stad ingenomen door een Bourgondisch leger, maar kort nadien weer heroverd door de Armagnacs. De dode Bourgondiërs worden in afwachting van een begrafenis in een toren gelegd, die sindsdien de Tour des Bourguignons heet. Na de inlijving van de Provence bij Frankrijk in 1481 neemt Marseille de strategische rol van Franse haven aan de Middellandse Zee over. De haven van Aigues-Mortes verzandt door aanslibbingen van de Rhône en intussen ligt de stad zeker vijf kilometer van de zee vandaan.

In de 18e eeuw raakt Aigues-Mortes helemaal in verval.

De stadsmuur vanuit de zoutpannen

Bezienswaardigheden[bewerken]

  • De omwalling, gebouwd uit steen van Beaucaire en Les Baux-de-Provence, vormt een onregelmatige vierhoek met vijf torens en tien stadspoorten : (met de wijzers van de klok mee, beginnend op de noordwesthoek) Toren van Constance, Poort van Gardette, Zouttoren, Poort van Sint-Antonius, Lonttoren en Toren van Villeneuve, Poort van de Kordeliers, Poort van de Koningin, Kruittoren, Poort van het Arsenaal, Poort van de Marine, Poort van de Galjoenen, Molenpoort, Poort van de Kabelring, Toren van de Bourgondiërs, Poort van de Aardebaan
  • Tour Carbonnière, een 14e-eeuwse voorpost van de stad, drie km buiten de stad, landinwaarts
  • Place Saint-Louis, met het standbeeld van Lodewijk de Heilige (een zeldzaam bewaard standbeeld van een Franse koning)
  • Kerk Notre-Dame-des-Sablons, gelegen aan de Place St-Louis, een gotische kerk met een karakteristiek houten zadeldak
  • Chapelle des Pénitens Blancs, een barokke kapel uit 1620
  • Chapelle des Pénitents Gris, eveneens uit de 17e eeuw

Geografie[bewerken]

De stad ligt circa 30 km. van Nîmes en 35 km. van Montpellier en niet ver van het natuurgebied de Camargue.

De onderstaande kaart toont de ligging van Aigues-Mortes met de belangrijkste infrastructuur en aangrenzende gemeenten.

Detailkaart van de gemeente

Demografie[bewerken]

Onderstaande figuur toont het verloop van het inwoneraantal van Aigues-Mortes vanaf 1962. Momenteel heeft de stad ongeveer 6800 inwoners.

Grafiek inwonertal gemeente



Bron: Frans bureau voor statistiek

Externe links[bewerken]

Logo Wikimedia Commons
Commons heeft meer mediabestanden op de pagina Aigues-Mortes.